LXVI. Meloidae. - Meloë. 389 



dikkere gedeelte der klauwen meestal gekamd. Dekschilden veelal naar achteren diver- 



geerend. Het genus: Si t ar is Latr Tribus Zonitini ^). 



4 Sprieten naar het uiteinde meer of minder verdikt; de twee eindsporen der achter- 

 schenen dun en spits, de klauwen glad. Het genus: Zonabris Harold (Zie: C.N.II. 



313. noot 1) Tribus Zonabrini. 



Sprieten naar het uiteinde niet of onbeduidend verdikt, veelal draadvormig, maar niet 

 naar het uiteinde dunner wordend. De buitenste eindspoor der achterschenen in den 

 regel verdikt, of dikker dan de andere en aan het uiteinde scheef afgestompt. Het 

 genus: Lytta Fabr Tribus Lyttini. 



Meloë L. (C.N.II.309.1). De ^^ hebben langere dekschilden dan de 5$ en een korter-, de$$een 

 langer en breeder achterlijf. Dekschilden zonder stippelrijen of stippellijnen. 

 Reuter rangschikt de soorten van dit genus eenigszins anders : 



1 Sprieten enz. (zie: tabel C.N.II. 311 bij 1). Bijvoegen: Voortarsen bij het ,^ iets breeder 

 dan bij het $. Achtercoxae langer dan breed (Sub-gen. Proscarabaeus Steph., 

 Cnetocera Thoms. (non Cnestocera). De soorten: proscarabaeus L., violaceus Marsh, 

 en aiitiimnalis Oliv. 



Sprieten gewoon, in het midden niet verdikt. Halsschild verbreed of ten minste iets 

 breeder dan lang. Achtercoxae niet langer dan breed 2 



2 Kop achter de oogen eenigszins ingedrukt. Halsschild breed-vierhoekig, afgeplat, met 

 stompe, rechte zijrandkanten, de basis ongerand en evenals de kop grof, dicht rimpelig 

 bestippeld, onduidelijk donker behaard. Dekschilden grof rimpelig of met vlakke 

 knobbeltjes bezet. (Sub-gen. Lam pro meloë Reitt.) 



De soort: variegatus Donov. 

 Kop achter de oogen niet ingedrukt 3 



3 Halsschild geheel afgeplat, de zijden recht en stompkantig, met parallele zijden of naar 

 achteren versmald, de achterhoeken nimmer met den zijrand breed afgerond ^) .... 4 

 Halsschild verbreed, meestal eenigszins niervormig, met een in het midden verbreeden 

 dwarsindruk aan de basis; de randlijn is aldaar veel dieper gelegen dan de schijf en 

 buigt zich onder de naar buiten uitstekende, afgeronde of eenigszins stompe achterhoe- 

 ken tot aan de randlijn van het i^rosternum ; de zijden zijn niet parallel aan elkaar, maar 

 meer of minder stomp afgerond. Bovenzijde kaal of zeer fijn donker-, zeer zelden geel- 

 achtig behaard (Sub-gen. Eurymeloë Reitt.). De soorten: brevicollis Panz., 

 scabriusculus Brndt. en riigosus Mrsh. 



4 Halsschild eenigszins vierkant, grof rimpelig bestippeld; de basale randing ligt 

 in hetzelfde vlak als de schijf. Onderzijde en pooten voor een deel iets blauw behaard. 

 Dekschilden met dicht opeenstaande, eenigszins wTatachtig verhevene sculptuur; de 

 tusschenruimten fijn straalvormig en wat rimpelig. Voor- en middeltarsen, ook bij het (J, 

 zonder borstelige zool, maar donker ruig behaard (Sub-gen. Meloëgonius 



Reitt.). 

 Halsschild naar achteren iets meer versmald, met puntig uitstekende voorhoeken, 

 zonder middelgroef, hoogstens met eeiie, gewoonlijk alleen van achteren aangeduide, 

 fijne middellijn. Zwart, zelden met zwakken blauwachtigen schijn. Sprieten zwart, 

 veelal iets blauw en zwart behaard. Lengte 16—36 mm. . cicatricosus Leach. 

 Halsschild naar achteren weinig versmald of met eenigszins parallele, stompkantige 

 zijden, de voorhoeken iets afgerond ; met eene middelgroef en aan weerszijden met twee 

 langsgroefjes, welke meestal tot eene zijgroef vereenigd zijn. Zwart, sprieten violet, 

 de buik aan de basis veelal geelrood (a. *rufiventris Germ. ^)). Lengte 16 — 32 mm. . 



c o r i a r i u s Brandt, et Erichs. 

 Halsschild glad of slechts spaarzaam en fijn bestipjaeld, de basale randlijn buigt zich 

 aan de zijden diep onder de achterhoeken en verbindt zich, doorloopende, met den 

 binnenrand der zijstulcken van den prothorax 5 



5 Halsschild vierkant, nagenoeg glad, de zijrand met vrij scherpen kant, de voorrand met 

 gele, in het midden van eene scheiding voorziene haren bezet, ook het schildje geel 

 behaard. Dekschilden nagenoeg glad, de naad- en zijrand geel gezoomd, de zijden 

 achter de schouders niet kantig. Onderzijde, sprieten en pooten gedeeltelijk van blauwe 

 haren voorzien. Tarsen bij het ^ op de onderzijde over het midden met borstelharen 

 bezet. (Sub-gen. Listro meloë Reitt.). De soort h u n g a r u s Schrank is zwart, 

 zijdeglanzig, nagenoeg glad ; alleen de kop, de voorrand van het halsschild en de dek- 



>) K. Escherich, Bestimm.-Tab. der Eur. Coleopt. Meloidae, II Theil Z o n i t i d a e, XXXVI 

 Heft. (aus den XXXV Bande der Verhandl. des Naturf, Ver. Brünn 1897). 



') Vergelijk het halsschild van M. d e c o r u s Brandt et Erichs. met dat der soorten van het subgen. 

 Eurymeloë Reitt. 



*) In: C.N. II. 312, regel 28 v.b. was de auteursnaam Germar, achter a. rufiveiitris vergeten. 



