LXVII. Pyrochroidae. - Pyrochroa. - LXVIII. Anthicidae. Hylophilus. 391 

 LXVII. Familie PYROCHROIDAE (C. N. IL 315). 



De larven, welke veel gelijken op die der C u c u j i d a e, voeden zich met de larven van andere, 

 achter schors levende, kevers en verslinden, bij gebrek aan voedsel, de zwakkere individuen harer 

 soortgenooten ^). 



Pyrochroa pcctinicornis Lin. (C.N.II.316.1 en L.IX). In bosschen op versch gekapte 

 beukenstronken waarin de larve leeft en op frambozenstruiken. In Ziiid-Limburg bij Vaals, Juni. 

 Deze soort behoort tot een sub-genus Schizotus Newm. (Pyi'ochroella Reitt.), hetwelk zich, 

 volgens Reitter, aldus van het sub-gen. Pyrochroa s.str., waartoe de beide andere soorten 

 behooren, onderscheidt: 



Kop met groote, naar achteren iets verbreede en meer of minder hoekige, slapen; in 

 't midden bij het <^ met een grooten, ronden of hoefijzervormigen indruk, bij het $ 

 met eene diepe dwarsgroef . Schedel in beide seksen zonder uithollingen. Sprieten bij het 

 (^ gekamd, de zijtakken hoornachtig, ternauwernood langer dan de leedjes zelf. Dek- 

 schilden vlak, aan de zijden niet plotseling afgeplat; de epipleuren achter het midden 

 geleidelijk verdwijnende. Middelcoxae aaneenstaande. Schenen, tarsen, klauwlid en 

 klauwen krachtig ontwikkeld. Bovenzijde eenigszins wazig, uiterst kort, aanliggend 



(meestal rood) behaard (Sub. gen. Pyrochroa s.str.) 



Kop klein, achter de oogen met korte, versmalde slapen, de naar achteren afbellende 

 schedel bij het (^ met twee groote, den geheelen schedel innemende, groeven ; vóór de 

 oogen met eene gewone, bij het cj vlakkere dwarsgroef. Sprieten bij het $ gezaagd; bij 

 het (^ gewaaierd, van af het 3e lid, in zeer lange, draadvormige, dunne, fijn wollig af- 

 staande behaarde, zijtakken verlengd. Dekschilden met eenige breede, zeer vlakke langs- 

 groeven ; de epipleiu'en kort en smal, ver voor het midden plotseling verkort en van daar 

 af de zijden der dekschilden verbreed, afgeplat en eenigszins opwaarts gebogen. Middel- 

 coxae door eene zeer smalle voortzetting van het mesosternum gescheiden. Schenen en 

 tarsen dun. Klauwlid en klauwen opvallend teeder van bouw. Bovenzijde kort, doch 

 niet volkomen aanliggend behaard (Sub. gen. Schizotus Newm.) 



P. coccinea L. (C.N.II.316.1.1.) is nog, in aantal, op meerdere plaatsen in Limburg en weUicht 

 ook in Xoord-Brabant gevangen. Volgens Reitter, in Juni, langs boschranden en open plaatsen 

 in bosschen, op bloemen. De larven leven achter de schors van verschillende afgestorven loofboo- 

 men, vooral van eiken en beuken; zij zijn zeer vraatzuchtig, vreten elkaar in gevangenschap allicht 

 op. 



LXVIII. Familie ANTHICIDAE (C. N. IL 317) ^). 



De Sub-Fam. Hylophilinae wordt door M. Pic ^) en ook door Champion *) als eene zelfstandige 

 familie : Hylopliilidae (olim Xylophilidae) van de Anthicidae afgescheiden, op grond van den 

 karakteristieken vorm van het achterlijf, bij welke slechts vier uitwendig zichtbare, goed geschei- 

 dene, sterniten voorhanden zijn. 



Hylopliiliis popiilneus Panz. (boleti IVIrsh.) (C.N.II.319.1.1) heet bij 31. Pic: populneus Creutz. 



(boleti Mrsli., ? jjygmaeus Fauc). 



H. oculatus Gylh. (pygmaeus Muls.) (C.N.II.319) heet bij i?ei7/er: pygmaeusDe 

 Geer 5). Bij het type is het eindlid der sprieten bij het (^ lè, bij het $ 1| maal zoo lang als het 



•) Zie: Dr. Wradatsch, Von der Puppe zum Kafer: Pyrochroa coccinea L.iii: Ent. Blatt. 

 12 Jahrg. 1916. 



■) M. Pic, Anthicidae. Coleopterorum Catalogus, Junk-Schenkling, Pars 36. 1911. 



') M. Pic, Hylophilidae, 1902. VIII {Wytsman, Genera Insectorum). 



M. Pic, Hylophilidae, Coleopter. Catalog. Junk-Schenkling, Pars 14, 1910 en il/. Pic, Contnbu- 

 tion k 1'étude générale des Hylophilidae, in: Ann. Soc. Ent. Fr. 72, 1903. 



*) G. C. Champion, X y 1 o p h i 1 u s versus Hylophilus, in Ent. Monthl. Mag. 40, 85 ; 1904. De 

 naam Hylophilus (Berthold 1825) werd reeds in 1823 aan een vogelgenus gegeven, daarvoor nu 

 den naam A de rus Westwood (1829) en daarvan afgeleid ook de familienaam: A d e r i n a e. 

 Volgens Seidlitz zou Hylophilus een drukfout zijn, maar X y 1 o p h i 1 u s moeten wezen. 



^) In U'esthoff's „Die Kafer Westfalens "1882 zijn met H. pygmaeus De Geer, nee Muls. syno- 

 niem: melanocephalus Panz. en populneus Fabr., nee Panz. H. oculatus Payk., 

 Gyll. is bij hem eene afzonderlijke soort: of deze synoniem is met H. oculatus Gyll. (pygmaeus 

 Mvds.)? H. populneus F. in 1870 uit Leiden, Heemstede en Utrecht opgegeven is ongetwijfeld = 

 populneus Panz. Bij M. Pic (1. e.) is met H. pygmaeus De Geer synoniem: melanocephalus 

 Creutz., ferrugineus Payk.,? calycinus Panz., ? populneus F., ? f ulvus Oliv.; met de var. oci/7a<t<s Panz. 

 (nigricolUs Mrsh. ; parvus Schönli., nanus Gmel.). 



