LXVIII. Anthicidae. - Anthicus. 393 



iets meer gewelfd. De drie exemplaren die ik van het eiland Walcheren zag, zijn iets grooter en 

 donkerder gekleurd dan de vele exemplaren, voor vele jaren, uit Oostenrijk, van Liidtoig Miller 

 ontvangen; ook zijn bij deze laatsten de pooten lichter gekleurd. Ware het niet dat en Crotch, 

 en 31. Pic bij C r o t c h i wijzen op eenkleurige dekschilden {Pic zegt: „Elytres non marquées de 

 deux couleurs distinctes"), dan zouden onze exemplaren allicht tot deze laatste soort moeten ge- 

 bracht worden. 



A. s a 1 i n u s Crotch (C.N.II.321) ^) moet heeten: C r o t c h i Pic (salinus Crotch), daar door 

 Leconte reeds eene Amerikaansche soort van dien naam beschreven was. Deze soort is eenkleurig 

 zwart of bruinachtig, grijs behaard. Kop naar achteren duidelijk kegelvormig uitloopende, spaar- 

 zaam fijn bestippeld. Halsschild van voren sterk verbreed, even breed als de kojj, naar achteren 

 sterk versmald en voor de basis ingesnoerd; dicht en fijn bestippeld, weinig glanzig. Dekschilden 

 glanzig, spaarzaam en iets sterker, eenigszins dwarsrimpelig bestippeld. Sprieten kort, zwartbruin. 

 Dijen opgeblazen, pekzwart, schenen en tarsen roestkleurig. Zij gelijkt op h u m i 1 i s maar is het 

 halsschild van voren breeder en fijner en dichter bestippeld. Exemplaren uit Frankrijk schijnen 

 iets lichter gekleirrd te zijn dan die uit Engeland. Door Waterhouse in de salinen van Lymington 

 en Gravesend (Engeland) ontdekt en door Crotch beschreven. In Frankrijk alleen langs de Atlan- 

 tische kust, vanaf Finistère; in Zuid-Frankrijk (Camargue) in aantal, altijd met h u m i 1 i s, op 

 het slib loopende. 



A. n e c t a r i n u s Panz. (bicinctus Gebl. sanguini collis Latr.) zou bij Hamburg gevangen zijn; 

 zij zou langs zeestranden en ziltige wateren voorkomen. Groote exemplaren met minder aangeduide 

 zwarte teekening zijn: a. *ruficollis Schm. 



A. bifasciatus Rossi (omanadus Muls. et Rey, ? bifasciatus Cast). Volgens L. von Heyden 

 in Nassau; ook in de Rijnprov. bij hoog water langs den Rijn en de Moezel. 



A. 1 o n g i c o 1 1 i s Schmidt. Volgens Schilsky in den Elzas. 



A. luteicornis Schmidt (C.N.II.322. noot 1). Volgens L. von Heyden, in Oldenburg en 

 Nassau. 



Laatstgenoemde drie soorten onderscheiden zich, met h u m i 1 i s Germ., C r o t c h i Pic en 

 a t e r Panz. aldus : 



1 Dekschilden met dubbele, aanliggend kortere en langere afstaande, beharing, welke 



laatste, van terzijde gezien, goed zichtbaar is 2 



Bovenzijde met gewone, veelal iets ruwer en niet volkomen aanliggende beharing . . 3 



2 Dekschilden zoo spaarzaam en kort behaard, dat zij als 't ware kaal schijnen en slechts 

 (van terzijde gezien) met enkele opgerichte haren schijnen bezet te zijn; tamelijk fijn 

 bestippeld. Kop nagenoeg vierhoekig, van achteren iets uitgerand. Halsschild duidelijk 

 langer dan breed, met eene dwarslijn aan de basis, welke aan weerszijden in den zij- 

 indruk uitloopt. Lichaam zwart of bruin, glanzig; sprieten, tasters, schenen en tarsen 

 roodbruin ; de achterrand van het halsschild roodachtig ; een dwarsband achter de basis 

 en een achter het midden der dekschilden geelrood. Lengte 2^ —2f mm 



bifasciatus Rossi. 

 Lichaam, vooral de dekschilden, zeer duidelijk behaard. Kop achter de oogen half cirkel- 

 vormig afgerond ; bovenzijde weinig dicht bestippeld. Dekschilden lang, met parallele 

 zijden, ver voor het midden met een dwarsindruk. de omgeving van het schildje iets 

 bultig verheven. Kop en halsschild fijn, de dekschilden sterk bestippeld. Kop en hals- 

 schild smal, de achterhelft van het halsschild met dwarsliggende beharing. Eene groote, 

 glanzig zwarte soort; dij wortel, schenen en tarsen geelachtig, eene vlek voor het mid- 

 den en eene voor het uiteinde geel. Lengte 3i— 4 mm. . . longicollis Schmidt. 



3 Kop langwerpig, de slapen van achteren sterk versmald, naar achteren eenigszins ke- 

 gelvormig uitloopende. De soorten hiimilis Germ. en C r o t c h i Pic. 



Kop breed-vierhoekig 4 



4 Dekschilden krachtig bestippeld. Grooter, geheel zwart, alleen de pooten zwartbruin. 



Lengte 3—3 1^ mm. Bij Hamburg at er Panz. 



Bovenzijde fijn en dicht bestippeld. Eene kleine soort ; zwart, sprieten, schenen en tarsen 

 geel. Lengte 2— 2k mm luteicornis Schmidt. 



') Op de Zuidkust van Engeland en op de Fransche kust (Finistère) leeft A. angustatus Curtis, 

 welke uitsluitend gevonden wordt onder half verdroogde wieren, welke bij vloed op de kust geworpen 

 zijn. De soort is gestrekt, smal ; halsschild omgekeerd eivormig, muiskleurig, met okergele beharing, 

 dicht en zeer sterk bestippeld. Achtergedeelte van den kop en het halsschild, bij het leven, licht rood- 

 achtig, de schijf van dit laatste, na den dood, bruinachtig. Sprieten, pooten en onderzijde geelbruin. Deze, 

 mij onbekende, soort is vermoedelijk naverwant aan A. humilis Germ. en salinus Crotch en 

 evengroot als dezen. 



