394 LXVIII. Anthicidae. - Anthicus. 



A. Iiispidus Rossi (bicolor Oliv., hirtellus F.) (C.N.II.322.3.3) is nog bij Loosduinen en in aantal 

 bij Amsterdam gevangen. 



A. q u a d r i g u 1 1 a t u s Rossi (quadrinotatus Gyll.) zou bij Hamburg gevangen zijn. Deze 

 soort is het naast verwant aan h i s p i d u s Rossi en evenzoo, behalve de neerliggende beharing, 

 met lange opgerichte haren bezet; maar bevinden zich op de dekschilden twee, tot twee dwars- 

 banden versmolten, gele vlekken, eene achter de basis, de andere voor het uiteinde. Lengte 2| — 

 bijna 3 mm. 



. A. aDtherinus L. (cinctellus Rossi, tripustulatus F.) (C.X.II.322.3.4). Het door mij beschreven 

 licht gekleurde exemplaar uit Vlissingen zou a. semitestaceus Pic (B. 121) zijn; de kop is hier 

 roodbruin, het halsschild rood; de dekschilden op roestgelen grond met twee donkere dwarsban- 

 den, van welke de voorste in het midden gelegen en naar voren over den naad sjiits uitgetrokken 

 is, terwijl de achterste als eene vlek zich nabij het uiteinde beWndt; beide banden laten den naad 

 vrij, maar verbinden zich langs den buitenrand; sprieten en pooten geheel geel. Exemplaren bij 

 welke de roode dwarsband achter het midden ontbreekt (door mij in l.c. als a. semitestaceus Pic 

 geduid) zijn mij uit Nederland niet bekend; wel bezit ik een exemplaar uit Scheveningen, bij het- 

 welk die roode dwarsband sterk gereduceerd is; op het Duitsche Noordzee-eiland Föhr komt eene 

 dergelijke donkere ab. voor, waar de achterste roode dwarsband verdwenen is en alleen eene iets 

 kleinere schoudervlek overblijft; ook zijn hier de sprieten en dijen zwart, de schenen roodbruin. 

 Bij het uit Middelburg vermelde donkere exemplaar, met roestkleurige sprieten en pooten en 

 kleinere, minder scherp aangeduide roode vlekken, is de geelachtige beharing veel grover en dich- 

 ter, waardoor de zwarte gedeelten een meer dof grijze tint verki'ijgen. Bij a. *maltae Pic zijn de 

 dekschilden zwart met eene gele schoudervlek en eene dito aan den top, zoodat een naad- en mid- 

 delband eene zwarte kruisteekening vormen. 



A. t r i s t i s Schmidt (ater Steph., Schaumi Woll., ? bifasciatus Kolen.). Volgens Schilsky in 

 den Elzas ; ook in Engeland. Deze soort is naverwant aan antherinus, maar meer gestrekt 

 dan deze, met nagenoeg parallele zijden. Kop en halsschild dicht en fijn bestippeld. Zwart, spriet- 

 wortel, schenen en tarsen geelachtig. Dekschilden met twee smalle, gele dwarsbanden, een achter 

 de basis, de tweede smallere dicht achter het midden. Gemiddeld iets kleiner. Lengte 2i— 3 

 mm. 



A. sellatus Panz, (C.N.IL322). Exemplaren bij welke de dekschilden geheel okergeel zijn, 

 vormen a. *stibfu)nosus Reitt. 



A. flavipes Panz. (nigriceps Mamih., rufipes Payk) (0.1^.11.322.3.5). Exemplaren met zwartach- 

 tigen kop en halsschild en geheel roestkleurige dekschilden, zijn: a. ï I a v e s c c ii s Pic (bij Arn- 

 hem) (LVIII en IX). De door mij vermelde a. *nignceps Mnnh., bij welke ook het halsschild roest- 

 kleurig is, zag ik nog niet uit Nederland. 



A. S c h m i d t i Rosenh. (subfasciatus Laf.). Volgens Schilsky in den Elzas. In de tabel 

 C.N.II.321, zou deze soort, bij 4, als eene derde alinea, aldus tusschengevoegd kunnen 

 worden : 



De verdiepte dwarslijn aan de basis van het halsschild is nagenoeg niet aangeduid, al- 

 leen is de basis fijn gerand; het halsschild is naar achteren versmald en voor de basis, 

 aan weerszijden, sterk ingesnoerd. Kop fijn en weinig dicht bestippeld, van voren glad- 

 der ; zonder gladde, onbestippelde langsbuil zooals bij flavipes Panz. Roestkleurig- 

 geel, kop en halsschild bruin; dekschilden achter het midden, over den naad, met eene 

 gemeenschappelijke, zwarte pijlvlek. Lengte 2|— 3 mm Schmidti Rosenh. 



A. Horalis L. (formicarius Goeze, formicoides Geoffr., Fourcr.) (C.N.II.322.3.6); ook aldus de 

 sjTionymie bij Schilsky. Volgens Reitter is A. formicarius Goeze niet synoniem met deze 

 soort, maar moet de volgende, b a s i 1 a r i s Say, aldus genoemd worden. Volgens M. Pic is de 

 synonymie van floralis L. aldus: basalis Villa, basilaris Say, formicarius Goeze, formicoides 

 Geoffr., fuscus Mrsh., pedicularius Schrnk., breviculus Philippi. 



A. basilaris Say (quisquilius Thoms.) (C.N.II.323.3.7) heet nu, volgens Reitter: torinicarius Goeze 

 (quisqiiilius Thoms.); volgeiLs Schilsky: quisquilius Thoms.; bij M. Pic als var. quisquilius Thoms. 

 semirufus Fairm.) van f 1 o r a 1 i s L. Beide vormen zijn cosmopoliet en werden uit Zuid-Ameri- 

 ka en Indië, onder verschillende namen, beschreven. Beiden zijn zeer algemeen in kompost, soms 

 nagenoeg uitsluitend de eene, of wel de andere vorm,zeldzamer beiden tegelijk. Te Haarlem werd 

 laatstgenoemde soort, naast massa's springstaarten, in aantal op een bak met paardcnmest ge- 

 vonden. Behalve dat bij deze soort de bultjes aan den voorrand van het halsschild ontbreken, is 

 zij niet alleen dichter maar ook sterker bestippeld. 



