396 LXIX. Oedemerid. - Anoncodes. Ischnom. Chrysanth. Oncomera. Oedemera. 



de kleur der rood blijvende deelen is donkerder dan bij het type; dergelijke exemplaren bezit ik 

 uit Amsterdam en Rotterdam. De a. *Zoufali Reitt. is slanker dan het type, door de lichte kleur, 

 vooral der onderzijde, en de langere, slecht begrensde, topvlek der dekschilden onderscheiden. 

 Bij deze, in ons land, zeer algemeene soort zijn de ^^ veel slanker dan de ?$; naast zeer lichte, 

 komen ook zeer donkere (^(J voor, zeldzamer donkere $$. 



Anoncodes rufiventris Scopoli (melanocephala F., dorsalis Oliv., bipartita Schrnk., 

 aurulenta Duf.) (C.N.II.326). Exemplaren bij welke de dekschilden, tot op eene kleine schouder- 

 vlek na, zwart zijn, behooren tot: var. $ *limbicolUs Reitt. 



A, ustulata F. (fasciata Villers, melanura F., rufa Fisch. v. Waldh., scutellaris Waltl) 

 (C.N.II.326) is in België nog bij Bornhem en Overmeire verzameld; ik bezit een $ uit Bergh, Juni. 



Asclera Steph. (C.N.II.326.2) heet bij Schilsky en Reitter : Ischnoniera Steph. De soort coerulca 

 L. wordt dan gerekend tot het sub-gen. Asclera Schmidt. 



Ischnoniera sanguinicollis F. (flavicollis Panz.) (C.N.II.327). Vroegere opgaven uit 

 Xederland (1848, 1870 en 1875) waren onjuist en berusten op verwisseling met Oedemera 

 croceicollis Gyll. Zij werd ook bij Bonn gevangen. 



I. coerulea L. (coerulescens F., cyanea F., nigripes Oliv., unicolor Melsh.) (C.N.II. 327.2.1). De 

 a. *cinerascens Pand., welke in Nassau en Mecklenburg voorkomt, wordt door Reitter als goede 

 soort beschouwd. In Nassau werd zij van eene bloeiende P i r u s-soort geklopt. Beide soorten 

 zijn dan aldus te onderscheiden: 



Dekschilden dicht en krachtig bestippeld, de ribben duidelijker; de beharing uiterst 

 kort, donker en ook langs den naad gewoon naar achteren gericht; nagenoeg kaal 

 schijnende. Lichaam donkerblauw, zelden met groenachtigen schijn, weinig glanzig. 



Lengte 6—10 mm coerulea L. 



Dekschilden uiterst dicht en fijn bestippeld en geelgrauw, iets duidelijker en langer be- 

 haard; de beharing op de eerste twee tusschenruimten der langsnerven, langs den 

 naad, schuin naar buiten gericht. Blauw met doffen zijdeglans. Lengte 6—10 mm. 



cinerascens Pand. 



Chrysantliia viridis W. Schmidt (cupreomicans Westh., nigricornis Westh., saturata Westh., 

 viridissima F.) (C.N.n.328.3.1). Bij a. gen ie ui at a v. Heyd. (B.115) zijn mond, tasters, 

 sprieten en grootendeels de pooten zwartbruin; met het type, bij hetwelk de sprieten geheel of 

 gedeeltelijk en de pooten (behalve de donkere achterdijen, de rand der schenen, benevens de 

 tarsen) geel zijn. 



Oncomera femorata F. (calopoides Germ., femoralis Oliv., podagrariae Steph.) 

 (C.N.II.328) leeft, volgens Reitter, op bloeiende linden, ahorn en vlier. Op regel 3 van de be- 

 schrijving van het genus staat: „sprieten, ingeplant;" lees: „oogen van elkaar, ingeplant". 



Oedemera Oliv. (C.N.II.328 4). De larven leven deels in rottend hout, deels in het merg der 

 stengels van verschillende plantensoorten. De kevers vliegen goed. 



Oedemera podagrariae L. (flavescens Rossi, fulva Fourcr., melanocephala Panz., podagraria 

 Goeze, simplex Donov., testacea F.) (C.N.II.329.4.2). Exemplaren met geheel donkere achter- 

 dijen bij het (^ zijn: a. femoralis Seidl. (L.VIII); bij Gronsveld (Limburg). 



O. croceicollis Gyllh. (C.N.II.330.4.3). Deze soort werd nog aan het Naardermeer, in Noord- 

 Brabant en in de Ankeveensche plassen (Mei) gevangen (meestal op bloemen in volgorde van 

 bloeitijd : op V i b u r n u m, S o r b u s en R u b u s), waar zij \Tij algemeen, te zamen met 

 Leptura aethiops Poda en S i 1 i s r u f i c o 1 1 i s F., voorkomt. Zij overwintert achter 

 boomschors. 



O. flavescens L. ( ? femorata Scop., Ganglb.) (C.N.II.330) heet bij Schenkling: femo- 

 rata Scop. (flavescens L., Pratterana Schrank, simplex F.). Bij a. *fallax Seidl. z^ii de laatste 

 twee sterniten geel, bij het type het geheele achterlijf zwart. 



O. nobilis Scop. (ceramboides Forster, coerulea L.) (C.N.II.330.4.4). Dalla Torre beschrijft 

 eene a. *ma<jica, bij welke de schijf der dekschilden blauw, de buitenrand en de top goudgroen 

 zijn. Bij een S uit St. Pieter (Maastricht), Juli, zijn de kop en het midden van het halsschild 

 fraai roodkoperkleurig-goudglanzig (a. a u r i c e p s Rey) (B.115). Deze soort is zeer verbreid 

 en algemeen in Zuid-Limburg. 



