398 LXX. Pythidae. - Lissodema. Salpingus. 



L. cursor Gylh. (Heyana Curtis) (C.N.II.333 en L.VII). Haagsche bosch, Juli, uit dorre 

 beschimmelde afgevallen takjes gezeefd. 



Salpingus Gyll. (Sphaeriestes Steph., Fauvel) (C.N.II.334.3). Dit genus heet thans bij de auteurs: 

 Sphaeriestes Steph. Von Seidlitz neemt hiervoor 3 genera aan: Salpingus Gyll. (met de soorten: 

 castaneus Panz., bimaculatus Gyll., ater Payk., Reyi Abeille en a e r a t us Muls.); 

 Rabocerus Muls. (met de soorten : foveolatus Ljungh en G a b r i e 1 i Gerh.) en 

 C o 1 p o s i s Muls. (met de soort : m u t i 1 a t u s Beek). 



Salpingus foveolatus Ljungh. (C.N.II.334). Het sub-genus Rabocerus Muls. 

 waartoe deze soort gerekend wordt, wordt door sommige auteurs als genus beschouwd. Deze 

 soort leeft in dor hout, waarin insecten boorgangen maken; ook achter ahornschors en soms in 

 uitvloeiende hars. 



S. G a b r i e 1 i Gerh. (foveolatus Ljungh. ex parte; foveolatus Steph., Champion, Sharp; ater 

 Gyll. ex parte). In Engeland, Duitschland, Zweden en Finland; o.a. bij Hamburg (Schlutup), 

 Zij leeft aan kwijnende, armdikke elzenstammen. 



S. mutilatus Beek (virescens Muls., virescens var. maritimus Pic) (C.N.II.334). Lengte 

 3— 3i mm. Van alle Europeesche soorten is deze de zeldzaamste; zij schijnt niet in Engeland, 

 Frankrijk, Zwitserland en Zuid-Duitschland voor te komen en is het twijfelachtig of zij op het 

 eiland Borkum gevangen is. Volgens Reuter uit Mecklenburg vermeld. Vroegere opgaven uit Neder- 

 land (Katwijk en Ede) (L.VI) zijn onjuist (L.VIII). 



S. bimaculatus Gyll. Li Frankrijk, Noord-Duitschland, Zweden en Noorwegen. 



S. castaneus Panz. (Achilleae Bonelli, piceae Germ.) (C.N.II.334.3.2). Men vindt deze soort ook 

 in den laten herfst en gedurende den winter, in den door schorskevers gevomiden molm, achter 

 de schors van oude Coniferen-stronken ^). 



S. ater Payk. (alternatus Rey) (C.N.II.335 en L.VI). Bij Ede, Juli, van een den geklopt; ook 

 bij Ommen Juni, Vaals en Valkenburg (Limb.), Mei, Juli. Volgens v. Seidlitz is de uit Houffalize 

 (België '-)) vermelde soort, wellicht Reyi en niet de zeldzame a t e r. , Exemplaren uit Bourcey 

 (België), die ik destijds van den heer F. Giiilleaume ontving en als ater beschouwde, blijken 

 mij thans Reyi te zijn. 



S. Reyi Abeille (aeratus Fowler ex parte, ? palpalis Baudi) (B.97). De uit ons land vermelde 

 S. a e neus Steph. (aeratus Muls. et Rey) (C.N.II. 335.3.1), welke laatste, volgens r. ^SeicZfoVz: 

 aeratus Muls. (aeneus Reitt., non Steph.) moet heeten, is eene soort uit Frankrijk en Oostem-ijk, 

 ■welke meestal door de auteurs met Reyi verwisseld werd. S. aeneus moet uit de lijst der 

 Nederlandsche Coleoptera geschrapt worden, terwijl daarvoor Reyi in de plaats komt, welke, 

 ofschoon gewoonlijk vrij zeldzaam, na castaneus Panz. het meest verbreid is. Ik zag exem- 

 plaren uit de provinciën L'trecht, Gelderland, Overijssel, Limburg en ook uit Katwijk en Wijk 

 a. Zee ('s avonds aan helm). Zij zou o.a. leven achter de schors van appelboomen, op afgestorven 

 takken van vruchtboomen, op berken en langs de stranden op armdikke elzenstaken, waar de 

 netten te drogen hangen. 



S. aeneus Steph. (aeratus Muls. et Rey) (C.N.II.33o.3.1) moet heeten: aeratus Muls. 

 (nitidus Chevrol., Cedri Pic, aeneus Reitt.). Deze soort vervalt; alle als zoodanig gedetermineerde 

 exemplaren zijn Reyi Abeille. Volgens Reitier op dorre boomtakken en op heggen van knuppel- 

 hout. 



De soorten van het genus Sphaeriestes Steph. worden aldus scherper in tabel gebracht: 

 1 De wangen, vóór de oogen, vanaf den voorrand van het voorhoofd naar voren recht- 

 lijnig versmald; de sprieten niet in eene uitranding er van ingeplant. Bovenlip ver- 

 breed, de voorkaken bijna geheel bedekkend. Bij v. Seidlitz als genus Salpingus 



Gyll 2 



De zijden der wangen, vóór de oogen en voor den breed uitstekenden voorrand van 

 den clypeus, uitgebogen of uitgerand; de sprieten onder deze uitranding ingeplant. 

 Lichaam donker bronsglanzig, als bij aeratus. (Halsschild breeder dan lang, 

 eenigszins hartvormig, met stompe achterhoeken; voor het midden het breedst, voor 

 de basis met twee groefjes en gewoonlijk ook aan weerszijden naast den zijrand voor 



') Op blz. 334, C.N.II, regel 10 v.o. staat: „drie of vijf"; lees „drie of vier". 

 ») F. Ouilleaume, in: Ann. Soc. Ent. Belg. 54. p. 296, 1910. 



