LXX. Pythidae. - Salpingus 399 



het midden, met een indruk. Dekschilden achter de basis met een dwarsindruk; ook 

 is de naad aan de basis verdiept, waardoor de omgeving van het schildje op elk der 

 dekschilden bultig opgericht schijnt. Mond, sprieten en pooten roodgeel 6 



2 Sprieten met 3-4 grootere eindleedjes. De onder de schouderbuil verloopende langs- 

 streep is naar het uiteinde niet bestippeld en sluit aldaar geen kielvormig verhevene 

 tusschenruimte in; de epipleuren op de hoogte van de achtercoxae (vóór of in het 



midden) verkort. (Sub-gen. S al pin gel lus Reitt.) 3 



Sprieten met 4-5 grootere eindleedjes. De onder de schouderbuil gelegene langslijn is tot 

 aan het uiteinde der dekschilden scherp gegroefd; de tusschenruimte tusschen deze 

 en den zijrand-kant is iets kielvormig verheven, daardoor worden de epipleuren ge- 

 vormd, welke tot nabij het uiteinde reiken. (Sub-gen. Sphaeriestes s.str.). . . 4 



3 Dekschilden iets minder dan tweemaal zoolang als te zamen breed, achter het midden 

 duidelijk verbreed, met breed afgeronden top; tweemaal zoo breed als het halsschild, 

 korter en breeder dan bij R e y i; de schouderhoeken door eene, van boven zichtbare, 

 randlijn omzoomd. De laatste tusschenruimte, onder den schouder, kielvormig verheven ; 

 achter de schouders ternauwernood merkbaar en aan de basis in 't geheel niet ingedrukt, 

 daardoor volkomen zonder buil op de basis; de stippelrijen nagenoeg tot aan de basis 

 regelmatig. Halsschild iets hartvormig, ternauwernood zoo breed als lang, tamelijk 

 fijn-, niet zeer dicht bestippeld, slechts met een zwakken, aan weerszijden dicht vóór 

 het midden aanwezigen, indruk (zelden is deze groot en diep), en aan weerszijden vóór 

 de basis met een zwakken dwarsindruk. Sprieten met 3 duidelijk afgescheidene, breedere 

 eindleedjes, van welke het eerste tweemaal zoo breed is als het 8e lid. Voorkaken aan 

 de binnenzijde met een enkelen grooten tand vóór het midden. Bovenzijde van het 

 lichaam eenkleurig, glanzig zwart; slechts de sprieten, schenen en tarsen gewoonlijk 

 iets lichter, soms grootendeels bruinachtig. Lengte 2^ — bijna 3f mm. . . . ater Payk. 

 Dekschilden iets meer dan tweemaal zoo lang als te zamen breed, smaller, met nage- 

 noeg parallele zijden; niet geheel tweemaal zoo breed als het halsschild; de randlijn 

 der schouders is dieper gelegen, van boven niet duidelijk zichtbaar; achter den schouder 

 bijna niet-, achter de basis gewoonlijk in 't geheel niet ingedrukt, daardoor in den regel 

 zojider eenige aanduiding van eene buil achter de basis ; wel met eene duidelijke schou- 

 der-buil ; de stippelrijen loopen in den regel tot aan de basis duidelijk en regelmatig door ; 



de laatste tusschenruimte, onder den schouder, niet kielvormig verheven. Halsschild 

 iets langer dan bij a t e r, op de schijf zijn alleen de indrukken vóór het midden 

 duidelijk, het achterste paar meestal slechts even aangeduid. Sprieten iets langer 

 dan bij a t e r, naar het uiteinde meer geleidelijk verbreed, of eigenlijk zijn 4 of 5 niet 

 scherp afgescheidene, grootere eindleedjes voorhanden, van welke het eerste, iets smallere 

 den overgang vormt; de laatste 3 daarvan zijn duidelijk verbreed, maar niet afgeschei- 

 den, daar ook het daaraan voorafgaande lid (8e) iets minder, maar toch nog duidelijk 

 verbreed is, zoodat het 9e lid nimmer tweemaal zoo breed schijnt als het 8e ; veelal is 

 ook nog het 7e lid iets verbreed. Voorkaken iets langer dan bij a t e r, aan de binnen- 

 zijde met 4, naar achteren kleiner wordende, zeer kleine, scherpe tandjes. Bij var. 

 *Fotvleri Seidl. {aeratus (ex parte) Fowler) zijn de groef jes op het halsschild dieper, de 

 voorsten zeer diep, de achtersten even diep als gewoonlijk de voorsten zijn; bovendien 

 is de buil achter de basis der dekschilden, evenals bij aeratus, sterk aangeduid 

 en vertoont daar eenigszins verwarde stippelrijen. Ook zijn overgangsvormen bekend, 

 waar het een of ander kenmerk de overhand heeft. Van aeratus, waarmede deze 

 var. zeer overeenkomt, zou deze afwijken door den korteren kop, de grovere bestippe- 

 ling van kop, halsschild en dekschilden en door den vorm der episternen van het meta- 

 sternum, welke laatste bijzonderheid, wegens gebrek aan materiaal, door ion Seidlitz 

 niet is geconstateerd kunnen worden. Bij deze is de bovenzijde lichter of donkerder 

 bronskleurig, en zijn de sprieten en pooten meer of mmder roodbruin, de dijen en de 

 sprietknots gewoonlijk meer of minder donkerder gekleurd. Een onuitgekleurd exem- 

 plaar uit Well (Limb.) is geheel bruingeelachtig. Lengte 2— 3| mm. . . Reyi Abeille. 



4 Voorzijde van het halsschild geheel ongerand. Zwart, dekschilden met eene roodgele 

 vlek voor het midden; mond, sprietwortel, schenen en tarsen roestrood. Sprieten met 

 4 iets grootere eindleedjes. Halsschild even lang als breed, aan de zijden van den 

 smalleren basis met een vlak groefje. Dekschilden zonder duidelijken dwarsindruk 



voor het midden. Lengte 3J— 3i mm bimaculatus Gyll. 



Voorzijde van het halsschild zeer fijn gerand. Lichaam eenkleurig 5 



5 Lichaam eenkleurig vuilbruin of geelbruin, zonder duidelijken bronsglans. Halssclüld 

 aan de zijden met 1 of 2 onduidelijke groetjes. Dekschilden achter de basis slechts met 

 een onduidelijken of geheel ontbrekenden dwarsindruk, aan de basis met minder 

 scherp aangeduide verwarde stippelrijen. Sprieten met 5 grootere eindleedjes. Bij het 

 (J zijn de achterschenen, in de basale helft, eenigszins gebogen en aan de voortarsen 



