410 LXXI. Cerambyc. -Strangal. Necydalis. Caenopt. Stenopter.Callim. Obrium. Leptid. 



S. bitasciata MüU. (cruciata Oliv.) (C.N.II.358.9.12) is nog bij Utrecht en Brummen gevangen. 

 Op H e r a c 1 e u m s p h o n d y 1 i u m L. Bij a. *nigriventris Pic is het achterlijf geheel zwart. 



Necydalis major L. (abbreviata F., populi Büttner, ichnomonea de G., salicis Muls.) (C.N.II. 

 358.10.1) werd op wilgen, populieren, berken, kersen- en perenboomen aangetroffen. De larven 

 schijnen te leven in hout dat reeds zacht geworden is. 



N. u 1 m i Chevr. (Panzeri Harold, major Muls., abbreviata Panz.) (C.N.II.359) heet bij 

 Reuter: Panzeri Harold (abbreviata Panz., major Guér.). Deze soort leeft in de omstreken 

 van Parijs, Juli, op iepen, beuken en eiken; ook uit een vermolmden stronk van Populus 

 n i g r a L. en op wilgen. 



Caenoptera minor L. (ceramboides De Geer, dimidiata F., media Schrnk.) (C.N.II.359.11.1). 

 De larven vreten, achter de schors van verschillende C o n i f e r e n-soorten, karakteristieke 

 gangen. De soort is nog bij den Haag, Loosduinen, in 't Gooi, bij Assen, Oldenzaal, Arnhem, Wolf- 

 hezen, Apeldoorn en Valkenburg (L.) gevangen. 



€. umbellatariim Schreber (depressa Motsch., minima Scop.) (C.N.II.3o9.11.2) is nog bij Brum- 

 men en op meerdere plaatsen in Limburg gevangen. 



C. M a r m o 1 1 a n i Bris. (discicollis v. Heyd.). Deze soort ontwikkelt zich uit dennentakken ; 

 de kevers op S p i r a e a-, R u b u s- e. a. bloesems. Volgens L. von Heijden in de Rijnprov. en 

 Nassau. 



C. Kiese nwetteri Muls. Ontwikkelt zich uit de dunne takken van Picea vulgaris 

 Lk. In den Elzas en Middel -Duitschland (Magdeburg). Beide hier genoemde soorten worden 

 tot het sub-genus Conc hopte rus Fairm. ( = Linomius Muls.) (door Reitter: L i n o m i u s 

 Muls. =^ Conchopterus Fairm. genoemd) gerekend. Zij onderscheiden zich aldus: 



1 Dekschilden langer dan aan de basis te zamen breed; ook het halsschild langer dan 



breed, voor de basale insnoering aan de zijden met een bultje 2 



Halsschild bij het (^ iets-, bij het $ zeer weinig langer dan breed, eenigszins cirkelrond, 

 zeer grof en dicht bestippeld, met eenige onbestippelde plekken; zonder bultje aan de 

 zijden, voor de basis niet ingesnoerd. Dekschilden veel korter dan het halsschild en veel 

 korter dan te zamen breed. Zwartbruin, glanzig; sprieten en pooten roestrood of don- 

 kerbruin. Dekschilden bruin, het gemeenschappelijk opgeheven midden glasachtig geel- 

 wit. Sprieten tweemaal zoo lang als het lichaam, de laatste drie leed j es iets gebogen. 

 Lengte 5—8 mm Marmottani Bris. 



2 Dekschilden in beide seksen veel langer dan het halsschild ; bruin, het gemeenschappe- 

 lijke midden lichter geelwit; of bruin, de zij rand smaller, de topbreeder donkerder ge- 

 tint. Halsschild in den regel met dichtere bestipi^ehng, eene gladde oneffenheid op het 

 midden en eene langsverhevenheid aan de zijden; achter den voorrand duidelijk 

 ingesnoerd. Zwart, sprieten en pooten bruin, de dijbasis lichter geelachtig. Het Ie spriet- 



lid langer dan het 3e. Lengte 5^—8 mm umbellatariim Schreber. 



Dekschilden geel, slechts het uiteinde begrensd donkerbruin, het midden oneffen, voor 

 het uiteinde dwars ingedrukt. Halsschild gelijkmatig sterk bestippeld, zonder langs- 

 verhevenheden,veelal slechts eene oneffenheid in het midden aangeduid. Zwart, sprieten 

 en pooten roestrood. Lengte 5 — 6 mm K i e s e n we 1 1 e r i Muls. 



Stenoptenis nifiis Lin. (attenuatus Geoffr., dispar Schönh.) (C.N.II.360.12.1). Exemplaren, bij 

 welke alle dijen aan den top zwart zijn, vormen: a. genie iilatus Kr. (B.101); met het type. 



Callimus angulatus Schrnk. (cyaneus F.) (C.N.II.360). Bij het $ is het tweede sterniet 

 van een dikken oranjegelen haarkrans voorzien. 



Obrium brunneum F. (caucasicum Tourn.) (C.N.II.361.13.2). Volgens Reitter in schaduwTijke 

 naaldbosschen. Zij schijnt ook wel uit bewerkt hout te ontwikkelen. Volgens H. Galibert ontwikkelt 

 zich deze soort uit doode takken, van 3 a 6 centimeter doorsnede, van Abies picea L. Ook 

 in Zuid-Limburg, bij Valkenburg en Epen, gevangen. 



Leptidea brevipennis Muls. (C.N.II.361.14.1) is nog in Amsterdam gevangen. In België ook in 

 Antwerpen. Door H. Nicolas werd waargeivjinen dat het $ haastig over droge takken loopt, waar 

 zij met behulp van den haarborstel, aan het uiteinde van het 2e sterniet, al het stof wegveegt; 

 zoodra een ei gelegd is, veegt zij het stof er overheen, dat aan het ei blijft kleven en als bedekking 

 dient, totdat de larve uitkomt en in het hout dringt, waar zij hare gangen zal knagen. 



