412 LXXI. Cerambycidae. - Asemum. Tetropium. Callidiüm. 



midden roodaclitig. Sprieten en pooten roodgeel. Dekschilden dicht en fijn bestippeld, 

 met de aanduiding van 2 of 3 fijne langsnerven. Lengte 7 — 12 mm. 



Lichaam eenigszins gewelfd. Halsschild breeder dan lang, aan de zijden sterk afgerond. 



Zie verder: C.X.II.363.17.1 Ascnnim striatuin L. i) 



Tetropium Iiiriduui L (castaneum L., parcum Sharp) (C.X.II.363.18.1) moet heeten: castaneuni 

 L. (luridmn Gyll.). Het type is zwart; dekschilden roodbruin, sprieten en pooten geelrood. Bij a. 

 I li r i (1 II ni L. zijn de dekschilden meer bruinachtig, met meer of minder zwartachtige pooten, 

 althans de dijen zijn geheel of gedeeltelijk zwart, ook de sprieten donker (bij Amsterdam en Arn- 

 hem). De a. fulcratum F. is nog bij Arnhem en Hilversum gevangen. De a. a ii l i c ii iii F. (cuiiale 

 Panz., fuscum Oliv., impressum Payk , luridum Bechst.) (l.c.II.A.775 en B.4) eveneens bij Arnhem. 

 Het type zag ik nog niet uit Nederland. 



T. fuscum Fabr. (non L.) -(arvense Panz., castaneum OHv., triste Oliv.) (C.N.n.363.18.2). Op- 

 vallend is bij het type (dat ik nog niet uit Nederland zag) de goed begrensde, lichter bruine en 

 lichter behaarde d warsband aan de basis der bruine dekschilden. Ik zag slechts de geheel donkere 

 a. irisfis Panz. 



T. €1 a b r i e I i Weise (B.115). Deze soort welke in Westfalen (Brilon) gevangen is en ook bij 

 Parijs en in Engeland voorkomt, maar overigens meer in de bergstreken van Oost-Duitschland en 

 Oostenrijk gevonden is, werd ook in ons land, in één exemplaar, bij Warnsveld gevangen. 

 Zij onderscheidt zich aldus van de andere soorten: 



Voorhoofd, tusschen de sprieten, in de lengte ingedrukt 



De soorten castaneum L. en fuscum F. 

 Voorhoofd zwak en gelijkmatig gewelfd, niet ingedrukt. Halsscliild in het midden glan- 

 zig; spaarzamer, naar de zijden dicht en fijn, bestippeld ; aan de zijden dof, uiterst dicht, 

 zeer fijn rimpelig en korrelig. Dekschilden dof; met korte, aanliggende haartjes, welke 

 van voren dichter opgen staan, wat langer zijn en eene meer geelgrijze tint veroorzaken. 

 Zwart; dekschilden zwart (ook bij ons exemplaar), ook wel bruin en, volgens Weise, 

 aan de basis uitvloeiend geelbruin; pooten roodbruin, bij a. *Crawshayi Sharp de 

 dijen donker Gabrieli Weise. 



Callidium sanguineum L. (cardinalis <^ Voet) (C.N.II.364.19.4 en B.40). Schilsky en Reuter 

 brengen deze soort tot een genus: Pyrrliidium Fairm. O.a. werd deze ook aan het Scheveningsche 

 strand aangetroffen. De Keer E. ion Farew(Zor//, die tijdelijk op Scheveningen logeerde, is overtuigd 

 dat zij daar afkomstig is van eikenplanken of balken, die hier en daar in de duinen ingeheid waren; 

 hij meent zelfs de vraat gezien te hebben. Nog werd zij gevangen bij Huibergen en bij Zutphen, 

 vliegende over geveld hout. Zij wordt ook soms op timmerhout gevangen. 



€. alni L. (globiferus Voet, pedisequa Voet, turcicus Geoffr., biarcuatus Piller und Mitterp.) 

 (C.N.II.364.19.1) behoort, volgens Schilsky en Reiüer, tot een genus Phymatodes Muls., sub-gen. 

 P o e c i 1 i u m Fairm. Volgens Reitter leven de larven in elzen en esschen. Bij uitzondering is ook 

 het basale gedeelte der dekschilden zwartachtig (a. *infvscatus Chevrol. = nitidus Chevr.). 



C. a e n e u m de G. (aurichalceum Gmel., \aridans Gmel., dilatatum Payk., variabileF., veno- 

 sum Eschsch., viride Schönh.) (C.N.II.364 noot 2). Door Reitter tot een sub-gen. C a 1 1 i d o- 

 stola gebracht. Leeft op eikenhout; overal in Duitschland. Dekschilden kaal, met boomvormig 

 vertakte langsribben; daartusschen, vooral van voren, fijn bestippeld. Achterdijen bij het ^ het 

 uiteinde van het achterlijf niet bereikend. Bronzig-groen, soms met roodkoperkleurige tint; 

 sprieten en pooten bruin. Lengte 11 — 13 mm. 



€. violaceum L. (episcopus Voet) (sub-gen. Callidium Fabr.) (C.N.II.364.19.5). Groene 

 exemplaren zijn a. *suhvirens Reitt. Bij het ^ zijn de grove stippels op het halsschild overal door 

 eene mazige sculptuur omgeven; bij het cj daarentegen is de schijf zeer dicht, fijn, eenigszins rim- 

 pelig bestippeld en slechts het achtergedeelte van de schijf vertoont eene grove, mazige sculptuvu-. 



») Hier zou ook Rosalia alpina L. (pilosa Poda) „De Alpenboktor" te plaatsen zijn; welke 

 soort, volffcns AuriviUius, in Middel- en Znid-Europa, en ook in Znid-Zweden voorkomt. Door hout 

 voor den scheepsbouw geïmporteerd, werd bieren daar in de Rijnstreek en in Nassau gevangen; ook aan 

 eiken en wilgen. In de tabel, C.N. II. :U4, zou zij bij 14 aldus tusschengevoegd kunnen worden: 

 14' Halsschild met hoog opwaarts gerichte zijdoorncn. Meerdere sprietleedjes aan den top met 



een haarkwast Rosalia Serville. 



De soort : alpina L. is zwart, dof ; zeer fijn en dicht, licht blauwgrijs behaard, waardoor de 

 tint eenigszins blinnvu(-htig is. lOciio dwarsvlek aan den voorrand van het halsschild en drie 

 dwarsbanden oj) de dckscliildcn fluwcelzwart ; de eerste en laatste in het midden sterk on- 

 dcrliroken en op elk dekscliild lot eene vhdi gereduceerd. Lengte 22 — 'Mi mm. 

 Halsschild zonder zijdoornen. .Sprietleedjes zonder haarkwast aan den top . Zie verder l.c. bij 11. 



