LXXI. Cerambycidae. - Callidium. Phymatodes. Rhopalopus. 413 



C. r u f i p e s Fabr. (cyaneus Geoffr., cyanochrysos Gmel., erythropus Gmel., gallicus Gmel., 

 eoerulcus Goeze, spinosae Schrank, amethystinus F.) (C.N.II.364) rekent Reuter tot een genus 

 Phymatodes Muls. (sub-gen. Phymatodellus Reitt. ). 



€. variabile L. (C.N.II.365.19.2) heet hij Schilsky, Reuter en AurivilUus: Phymatodes testaceus L. 

 (sub-gen. Phymatodes s.str.). Reitter onderscheidt de navolgende kleur- verscheidenheden. 

 Het type is roodgeel, slechts de meso- en metathorax, het grootste gedeelte van het achterlijf 

 en de schedel zwart; of rood, de dekschilden roodgeel, schedel, sprieten en jjooten, tot ojj de basis 

 der afzonderlijke sprictleedjes en der dijen en schenen na, zwart (a. lu e I a n o c e p li a 1 u s 

 Ponza = Sellae Kr.); of als de vorige, maar ook de basis der dekschilden donker (a. *similaris 

 Kust. = rufipes Costa); of als het tyjie, de kop echter ook roodgeel, uiteinde der dekschilden meer 

 of minder zwartachtig (a. p r a c u s t ii s F., =: deustus Gmel., dimidiatipennis Chevrol.), bij den 

 Haag; of zwart, het voorhoofd, de dekschilden en de laatste drie sterniten roodgeel (a. a n a I i s 

 Redtb. = nk/ricollis Muls.); zelden geheel zwart en alleen de dekschilden bruingeel (a. ï u I v i- 

 p e u n i s Reitt.); veelal zijn de dekschilden blauwzwart, onderzijde, schedel, sprieten en dijen 

 naar het uiteinde zwart, halsschild geheel of gedeeltelijk rood (a. v a r i a b i I i s L. == rubricollis 

 Voet, crassipes Goeze, fallax Villers, jemoratus Geoffr., fennicïis F.); of de onderzijde en de schedel 

 zwart, dekschilden blauwzwart, halsschild, sprieten en pooten rood (a. rufipes Costa) ; of 

 geheel zwart, het voorhoofd, het uiteinde van het achterlijf en de basis der dijen en de schenen 

 roodachtig-geelbruin (a. ï e n n i c u s L. = carniolicus Gmel., fenicus Scop., nigrinusM.n\s.). Bij 

 Loosduinen o.a. werd deze soort, in groot aantal, tusschen hout en schors, aan planken, in nagenoeg 

 alle beschrevene kleur-aberraties, verzameld, van welke ik, met alle tusschenvormen en over- 

 gangen, er wel 40 genoteerd heb. Een der meest veranderlijke soorten. 



C. g 1 a b r a t u m Charp. (Deltini Chevrol., castaneum Redtb.). Bij Reitter tot een genus 

 Phymatodes Muls., sub-gen. P h y m a t o d e r u s Reitt., gebracht. Overal in Duitschland, 

 ook in Noord-Frankrijk. De larve in afgestorven takken van Juniperus communis L. 



€. lividuin Rossi (melancholicum F.) (C.N.II.365.19.3) wordt ook tot het genus Phymato- 

 des Muls., sub-gen. P h y m a t o d e r u s Reitt., gerekend. Bij Aurivillivs zijn de synoniemen: 

 brevicollis Dalm., melancholicus Küster, thoracicus Comolli); *melancholicus F. is eene ab., met 

 de synoniem : *tristis Pic. Deze soort werd nog, in groot aantal, op wijnvaten, uit Spanje afkomstig, 

 gevangen. Volgens Bedel knaagt de larve gangen in de hoepels van vaten, uit het hout van C a s- 

 tanea vesca Gaertn. vervaardigd. 



C. (P h y m a t o d e r u s) p u s i 1 1 u m Fabr. (abdominale Bon., humerale Com., humerale 

 Muls., barbipes Kust.). In Noord-Frankrijk. De larve leeft in eikentakken, in bosschen. 



Phymatodes (Phymatoderus) fasciatus Villers (unifasciatus Oliv.). Volgens 

 Reitter in Middel- en Zuid-Duitschland. 



De soorten van het sub-genus Phymatoderus Reitt. worden aldus onderscheiden: 



1 Dekschilden zonder geelwitte dwarsbanden 2 



Dekschilden ongeveer in het midden met een witten dwai'sband. Roodbruin, de onder- 

 zijde en de dekschilden, met uitzondering van de basis, donkerbruin; witachtig be- 

 haard. Halsschild vrij dicht bestippeld; meestal slechts met één glad bultje voor het 

 schildje. Dekschilden dicht, aan het uiteinde nog dichter opeen gedrongen, bestippeld. 

 Bovenzijde eenigszins dof. Lengte 6—8 mm fasciatus Villers. 



2 Halsschild vrij dicht en nagenoeg gelijkmatig bestippeld; oneffenheden op de schijf 

 weinig duidelijk. Dijen zeer sterk verdikt. Dekschilden, evenals de geheele bovenzijde, 

 lang afstaande behaard. Bruin; sprieten, pooten, ook de basis der dekschilden, de 

 naad en de uiterste zij rand in den regel lichter gekleurd. Dekschilden voor het uiteinde 

 iets donkerder met geringen, groenachtig-metallischen weerschijn. Lengte 6—9 mm. 



glabratus Charp. 

 Halsschild in het midden spaarzaam en fijn bestippeld met gladde bultige plekken . . 3 



3 Schildje dicht behaard. Bruin of zwartbruin, meestal met geringen violetachtigen 

 schijn; dekschilden aan de schouders meestal lichter, veelal bruingeel; achterlijf geheel 

 of alleen naar het uiteinde bruingeel. Dekschilden slechts van voren lang behaard. 



Lengte 6— 9 mm p u s i 1 1 u s F. 



Schildje uitgehold, glad, grootendeels kaal. Zie verder de beschrijving l.c. Exemplaren 

 met zwart halsschild en donkere pooten zijn: a. *triste Pic lividiis Rossi. 



Rhopalopus s p i n i c o r n i s Abeille. (Varini Bedel). Bij Frankfort a. M. en in Noord-Frankrijk; 

 zij schijnt op eiken te leven. Deze soort is het naast verwant aan clavipes F. (C.N.II.365.20.1) en 

 f e mor at us L. (C.N.II.365); de pooten zijn zwart, met rood uiteinde der dijen; het 3e tot 10e 

 lid der sprieten is aan den top zeer fijn doornachtig uitgetrokken. Halsschild op de schijf met 



