414 LXXI. Cerambycidae. - Rhopalopus. 



drie gladde verhevenheden, op rimpeligen grond. Bij f e m o r a t u s zijn de sprietleedjes ge- 

 woon, bij c 1 a V i p e s als bij s p i n i c o r n i s, maar met geheel zwarte dijen. Veelal met 

 femoratus vermengd. Lengte 12 — 14 mm. 



Rhopalopus h n n g a r i c u s Herbst. (cognatus Laich., pannonicus Gmel., Fischeri 

 Krynicky) (C.N.II.365 noot 1)). In Westfalen. Deze soort is gemakkelijk te herkennen aan het 

 spiegelgladde middelveld van het halsschild, waarop enkele verspreide, fijne stippeltjes; het 

 overige gedeelte dof, zeer grof, rimpelig bestippeld. Zwart; dekschilden metallisch groen, veelal 

 op de achterhelft met purper- of bronskleurigen weerschijn; op de basis zeer grof, onregelmatig, 

 naar het uiteinde geleidelijk fijner rimpelig bestippeld. Lengte 18—24 mm. 



De genera en sub-genera, waarin Reitter de Callidiina verdeelt, zijn: 



1 Klauwen ongetand. De voortzetting van het prosternum, tusschen de voorcoxae, zeer 

 smal of onvolkomen en verkort, in welk laatste geval de voorcoxae van achteren tegen 

 elkaar aanstooten. Dekschilden gelijkmatig behaard, veelal kaal toeschijnende ... 2 

 Klauwen aan de basis met een kleinen, maar duidelijken tand. Voorcoxae door eene 

 breede, vlakke voortzetting van het prosternum gescheiden. Dekschilden ongelijkmatig 

 behaard, met 1—2 lichtere haarvlekken. Halsschild even breed als de dekschilden, 

 breed afgerond, met twee duidelijke gladde dorsale builen Hylotnipes Serv. 



2 Voorcoxae door eene smalle voortzetting van het prosternum gescheiden. Achter- 



tarsen nagenoeg even breed als de top der schenen 3 



Voorcoxae van achteren nagenoeg aaneenstootende ; de voortzetting van het pro- 

 sternum ternauwernood tot aan het midden der voorcoxae reikend. Achtertarsen 

 meestal veel dunner dan de top der schenen 4 



3 Het 3e sprietlid langer dan het 4e. Dekschilden eenkleurig, zwart of groenachtig. De 

 soorten: clavipes F., spinicornis Ab., femoratus L. en h u n g a r i- 



c u s Hrbst Rhopalopus Muls. ^) 



Het 3e sprietlid even lang als het 4e. Dekschilden zwart met gele, of geel met zwarte 

 dwarsbanden. Halsschild met eenige glanzige oneffenheden. De soort : u n d a t u s Lin. 



Semanotus Muls. 



4 Halsschild aan de basis ongerand, de zijden eenigszins bultig uitstekende; bovenop 

 zeer oneffen. De geheele bovenzijde met een dicht, neerliggend, rood haarvilt bedekt; 

 de beharing der dekschilden langs den naad in de breedte gericht. De soort : sangiii- 



neuni L . Pyrrliidiuiu Fairm. 



Halsschild aan de basis gerand, de randing als een verheven basaallijstje aangeduid; 



de zijden afgerond 5 



5 Halsschild zeer dicht, ongelijkmatig bestippeld, bij het (J met fijne, doffe sculptuur op 

 de zijden. Dekschilden met grove sculptuur. Bovenzijde blauw, groenachtig of metal- 

 lisch gekleurd. Met twee sub-genera t'allidiuiu F. 



Dekschilden van voren zonder epipleuren, de zijrand onmiddellijk aan de basis opge- 

 richt en over de geheele lengte vlak uitgebreid. De soort: a e n e u m de G. . . . 



Callidostola Reitt. 

 Dekschilden van voren met smalle, korte, van terzijde zichtbare, epipleuren; de zij - 

 rand der dekschilden van voren normaal, neergebogen. Dekschilden met gewone, 

 krachtige, iets rimpelige bestippeling, duidelijk behaard. Achterdijen bij het (^ het 



uiteinde van het achterlijf bereikend. De soort: violaceuni L 



(Sub-gen. C a 1 1 i d i u m F. ) 

 Halsschild zeer fijn en dicht, of fijn en spaarzaam bestippeld; veelal met oneffenheden 

 of met eene onbestippelde middelstrook. Dekschilden lang en smal. Bovenzijde bij 

 uitzondering metallisch blauw of gedeeltelijk metaalkleurig. Met vier sub-genera . . 



IMiyniatodes Muls. 

 a Achtertarsen slank, langer dan de halve achterschenen, het Ie lid opvallend langer 

 dan de volgende 2 te zameu. Halsschild spaarzaam bestippeld, met gladde, vlakke 



oneffenlieden. Lichaam glanzig. Met de soort: testaccus L 



(Sub-gen. P h y m a t o d e s s.str.) 

 Achtertarsen minder slank, slechts weinig langer dan de helft der achterschenen, 

 het Ie lid slechts iets langer dan, of even lang als de volgende twee leedjes te zamen. h 

 b Halsschild vlak gewelfd, met meer of minder duidelijke, gladde builen of bestippelde 

 oneffenheden. Voorcoxae tegen elkaar aanstaande ; de korte voortzetting van het 

 prosternum reikt ternauwernood tot aan het midden der voorcoxae. De soorten: 

 glabratus Charpent., lividiis Rossi, p u s i 1 1 u s F. en fasciatus Villers . . 



(Sub-gen. Phymatoderus Reitt.) 



') Zie: JV. Ilubenthal, t)ber die spccifisclie UnterschcidiuiK von Rhopalopus i n s ii b r i c u s 

 üerm. und liungaricua Hrbst., iu: Deutsclie Entouiol. National-Bibliotheli, 2. Jalirg. No. 10, 1911. 



