416 LXXI. Cerambycidae. - Plagionotüs. 



2 De ruimte tusschen de sprietgroeven is even breed als daarvoor de ruimte tusschen de 

 oogen. De soorten: tropicus Panz. (Kelchi Bach), arietis Lin. en rbamni 



Germ Clytus Laicharting. 



De ruimte tusschen de sprietgroeven is duidelijk smaller dan de ruimte daarvoor tus- 

 schen de oogen. Achterdijen zonder doorntjes aan den top; achterschenen niet sterk 

 afgeplat!) 3 



3 Halsschild niet of slechts weinig opvallend smaller dan de dekschilden. Het Ie lid der 



achtertarsen in den regel veel langer dan de volgende twee leedjes te zamen 4 



Halsschild opvallend smaller dan de dekschilden. Het Ie lid der achtertarsen even lang 

 als de volgende twee leedjes te zamen. De soort: mysticus L. (behoorende tot het sub- 

 genus C y r t a p h o r u s Lee. bij hetwelk de dekschilden aan den naadtop iets schuin 



af geknot, nagenoeg afgerond zijn, zonder doorn'-)) Anaglyptus Muls. 



4 Halsscliild meestal iets langer dan breed. De sprietleedjes elk aan den top recht afge- 

 sneden, de buiten-tophoek zonder eenige aanduiding van een tandje. Het sub-gen. 

 Pseudophegestes Reitter met de soort : c i n e r e u s Laporte en het sub-gen. 

 Clytanthus s.str., met de soorten : glabromaculatus Goeze, H e r b- 

 sti Brahm, varius F., figuratus Scop. en sar tor F. .Clytanthus Ths. 

 Halsschild meestal iets breeder dan lang. De sprietleedjes vanaf het midden tot aan 

 den top, op de bovenzijde, aan den top, bochtig afgesneden, de buitentophoek der 

 leedjes in een kleinen hoek verbreed. De soorten: detritiis L., arciiatus Lin. en f 1 o- 



r a 1 i s Pallas Plagionotüs Muls. 



Plagionotüs arcuatus L. (detritus Voet, lunatus F., salicis Schrank) (C.N.II.368.23.1). Op 

 gevelde eiken; zij werd o.a. bij Loosduinen, in groot aantal, op harde, oude eikenplanken gevan- 

 gen, waarin de larven zich ontwikkelden en daardoor zeer schadelijk werden. De a. connatus 

 Mors (L.IV) bij Hoogeveen en Exaeten (Limb.). Bij a. *apicalis Hampe is de ronde naadvlek, 

 evenals bij a. connatus Mors, met den eersten dwarsband verbonden; bovendien verloopt, van af 

 den derden dwarsband, eene gele langslijn langs den naad tot aan den top; de top zelf is zwart. 



P. f 1 o r a 1 i s Pallas (nigrofasciatus Voet, indicus Gmel., arcuatus Scop., aulicus Laich., 

 controversus Schrank, fasciatus Hrbst.) Waarschijnlijk in Hannover. Volgens i^e^V/er 's zomers op 

 A c h i 1 1 e a, tusschen koren. Zij onderscheidt zich aldus : 



1 Uiteinde der dekschilden naar binnen schuin af geknot en meer of minder duidelij kuit- 

 gerand, vooral naar buiten eenigszins hoekig uitstekende ; de zijrandkant is smal roest- 

 geel; het schildje niet dicht behaard. Zie verder de beschrijving (C.N.IL369.23.2) 



detritus L. 

 Uiteinde der dekschilden afgerond ; de zijrandkant donker, het schildje dicht geel be- 

 haard 2 



2 Kop en halsschild afstaande behaard. Halsscliild breed-ovaal, ternauwernood even 

 breed als de basis der dekschilden. Zie verder de beschrijving (C.N.II.368.23.1) . . 



arcuatus L. 

 Bovenzijde aanliggend behaard. Halsschild kogelvormig, even breed als de dekschilden. 

 Lichaam cylindervormig, met nagenoeg parallele zijden; zwart, sprieten en pooten 

 bruinrood, onderzijde geel behaard. Halsschild met een dwarsband aan voor-enach- 

 terrand, het schildje, eene breed-ovale vlek aan de basis der dekschilden, drie dwarsban- 

 den en de top dicht geel behaard. De dwarsband vóór het midden is in de breedte S- 

 vormig gebogen, de volgende twee eveneens aan den naad onderbroken, de laatste 

 aan het uiteinde gewoonlijk tot eene dwarsvlek gereduceerd. Bij a. *basicornis Reitt. 

 is het Ie sprietlid zwart. Lengte 8 — 16 mm floralis Pallas. 



P. detritus Linné (brabantinus Voet, convertini Petagna) (C.N.II.369.23.2). Het uit Zwolle 



') In Engeland, Oostenrijk en Hongarije werd eene, uit Noord-Amerika geimporteerde, soort gevan- 

 gen. n.1. Plagitmosus Motsch. erythroccphalus F. (acumiuatus F., aspericollis Germ.), 

 door Aurivilliun genoemd: Neoclytns (Tlionis.) a c ii ni i n a t u s F. (americanus Gmel., asperi- 

 collis Germ., erythroccphalus F.). Dit genus ondcrst-hoidt zich, doordat de middel- en achterdijen aan den 

 top in twee doorntjes uitgetrokken zijn; de acliterscheuen zijn zeer lang, naar het uiteinde iets verbreed 

 en geheel vlak gedrukt, dekschilden aan den top nitgerand; halsschild groot, met 1 — .'? korte dwarslijst- 

 jes. — De soort is roestrood, smal, gewelfd, fijn neerliggend behaard. Onderzijde en dekschilden zwart; de 

 basis, de zijrand en de top der dekschilden roestrood, mot vier dwarsbanden op de dekschilden (een aan 

 de basis, een schuine vóór het midden, een dito nagenoeg in- en een vierde achter het midden), zoo ook 

 de toprand van het prosternum, de cpisternen van den mcsothorax, het uiteinde van de episternen 

 van den metathorax, benevens de toprand van de eerste sterniten, dicht geel behaard. Sprieten iets 

 over het midden, de voor- en achterkant van het halsschild en gedeeltelijk de top der dijen donkerder. 

 Lengte 8 — 15 mm. Reitter vermeldt dat deze soort in Istrië stand houdt, zelfs zich langs den zeeoever 

 op F u c u s neerzet en daar jaarlijks bij honderden verzameld wordt. 



=) Bij het sub-gen. Anaglyptus s. str. (met de soort: g i b b o s u s Fabr. uit Zuid-Europa), zijn 

 de dekschilden aan den buitentophoek in een langen doorn uitgetrokken. 



