418 LXXI. Ceramb. - Clyt. Anagl. Cekamb. Dorc. Lam. Monoh. Acaxth. Acanthoc. Liop. 



C. glabromaculatus Goeze (pilosus Forst., Bedel; 4-punctatus F., 6-punctatus Oliv.) 

 (C.N.II.371 en L.VIII) moet, volgens Bedel, heeten: pilosus Forster (glabromaculatus 

 Goeze, villosus Fourcr., quadripunctatus F.). De zwarte vlekken op de dekschilden zijn geen 

 kale plekken, maar diep zwart behaard. O.a. in liet geheele „Bassin de la Seine". Uit eene oude 

 Limburgsche collectie ontving ik een paar exemplaren, welke bij Blijenbeek en Wijnandsrade 

 zouden gevangen zijn, wellicht met hout ingevoerd of misschien wel door etiket-verwarring 

 vermeld. 



Anaglyptiis mysticus Lin. (albofasciatus var. de Geer, Germaniae Voet, quadricolor Scop.) 

 (C.N.II.372.24.1). De a. h i e r o g I y p h i c u s Herbst (monachus D. Torre) (L. Ven B.39) 



bij Eysden en Wijnandsrade (Limburg) gevangen. Exemplaren bij welke de grijs of witachtig 

 behaarde dwarsbanden verbreed zijn en ineenvloeien, zijn: a. *inscriptics Pic. De soort wordt 

 vooral langs den zoom van bosschen aangetroffen en is vooral zeer verbreid in Limburg. 



€eranibyx cerdo L. (heros Scop.) (C.N.II.372.25.1). Volgens Reitter in vrij staande, aan de zon 

 blootgestelde eiken; op dijken, langs straatwegen en boschranden; einde Mei en in Jmü. De 

 kever vliegt 's avonds rond. De ontwikkeling van de larve duurt 2 — 3 jaren; de kevers over- 

 winteren, tot in ]\Iei of Juni, op de plaats der ontwikkeling; de larven boren onregelmatige gangen, 

 tot in de kern van het hout van zieke, kwijnende eiken. De soort werd nog bij Arnhem, in het 

 Leuvenumsche bosch, bij Utrecht, Zwolle en Amsterdam gevangen. 



Cerambyx Scopolü Füssl. (cerdo Scop., piceus Fourcr.) (C.N.II.373.35.2). De larve ook in eiken, 

 beuken en oude pruimenboomen. 



Dorcadion fiiliginator Lin. (fasciatum Geoffr., melanoleucum Voet) (C.N.II.373, 



B. 90 en 92). Verscheidene exemplaren van het type werden op de Brunssummer en Heerlerheide 

 (Limburg), Mei- Juli, gevangen. De soorten van dit genus leven in het voorjaar op braak liggende 

 grasplaatsen, veeweiden en in korenvelden; in den zonneschijn rondloopende en onder steenen; 

 zij voeden zich, evenals de larven, van graswortels. Bij het type van fuliginator zijn de 

 dekschilden zeer dicht, eenkleurig fijn wit grauw viltig behaard. De navolgende kleur-aberraties, 

 welke niet uit ons gebied bekend zijn, komen in Duitschland voor. Bij a. *atrum Bach de deksclül- 

 den kaal, zwart (in Nassau). Bij a. *Jdnneri Hubenth. de dekschilden met gi'auwe of bruinachtige 

 beharing, die overal de zwarte grondkleur laat doorschemeren. Bij a. *vHtigerum F. de dekschilden 

 donker — tot zwartbruin viltig behaard, met witte langsbanden (een volledige naad-, zij- schou- 

 der- en afgekorte dorsale band); de dorsale band reikt tot over het midden der dekscliilden en is 

 aan de basis met den naadband verbonden; bij a. *ovatum Sulz. {hy]:ocrita Muls.) met dezelfde 

 teekening, maar de dekschilden met een lichtbi-uin vilt. 



Lamia textor L. (cephalotes Voet, nigrorugosa de Geer) (C.N.II.374.26.1). Op wilgen en tus- 

 schen \vilgenwortels. De a. *tricarinata Comelius is een monstrueuse afwijking, die ten om-echte 

 benoemd is. 



llonoliainiiiiis sar tor F. (sutor Panz., Mulsanti Seidl.) (C.N.IL375 en L.II). In Rotterdam, 

 loopende op de straat, gevangen. Komt overigens in bergstreken, in naaldbosschen, op gevelde 

 boomen voor. Reitter, Sckilsky en Kuhntschiiiven: Monochamus Curtis, Ganglhauer schrijit 

 M o n o c h a m m u s Latr., Serville. 



M. galloprovincialis Oliv. (C.N.II.375.27.2). Bij het 9 van de var. pistor Germ. zijn de zwarte 

 sprieten en pooten wit geringd; ook vormt de witachtige beharing der dekschilden bij deze var. 

 veelal witachtige langsstreepjes. Het bij Rotterdam gevangen exemplaar is een ,^. Volgens Reitter 

 leeft deze soort ook op gevelde eiken. 



De 3 in Nederland gevangen soorten zijn ongetwijfeld met hout geïmporteerd. 



Acanthoderes clavipes Schrank (nebulosus De Geer, varius F.) (C.N.II.37Ö.) 

 wordt, volgens Reitter, vooral op stapels eikenhakhout en ook op kersenboomen (waarin de larve 

 leeft) gevangen. 



Acanthocinus acdilis L. (montanus Serv.) (C.N.II.376.28.1). Men vindt deze soort meestal in 

 aantal bijeen en wordt zij met aangevoerde dennenstammen door het geheele land verspreid. 



Liopus nebulosus Lin. (C.N. 11.377.29. 1). Exemplaren bij welke de lichte kleur op de dekschilden 

 de overhand heeft en van de donkere dwarsbanden slechts smalle resten overgebleven zijn, vor- 

 men: a. d i s s i m i I i s Pic; bij Arnhem. 



