424 LXXII. Chrysomeudae. - Donacia. Plateumaris. 



zamer bestippeld. Achterdijen het uiteinde der dekschilden bij lange na niet bereikende. 



Pooten meestal donker gekleurd Malinovskyi Ahr. v. *arundinis Ahr. 



Uiteinde der dekschilden schuin naar binnen afgeknot en zwak afgerond. Halsschild 

 krachtiger en dichter bestippeld. Achterdijen het uiteinde der dekschilden nagenoeg 

 bereikende, vooral bij het S- Pooten pekbruin fennica Payk. 



D. linearis Hoppe, Bedel (= simplex auct., nee. F.) (C.X.II.402.3.15). Volgens Schihky, Eeitter 

 en Clavareau moet deze soort heet en: simplex F. ^) (= linearis Hoppe). De a. p u I c li e r r i in a 

 Humm. {atrocoerulea Westh.) (L.VI) bij Tiel en Harderwijk. 



D. vulgaris Zschach (typhae Ahr.) (C.N.II.403.3.14). Bij Ankeveen, Mei tot Juli, een aantal 

 exemplaren van de eenkleurige a. concolor Westh., met het type (B.110). Eeitter noemt 

 eene a. *viridula Sahlb. (= concolor Westh.) eenkleurig groen; de vele eenkleurige exemplaren, 

 die ik uit Ankeveen zag, zijn allen bronzig-bruin getint; groene exemplaren zag ik nog niet uit 

 Nederland; van eenkleurig bronzig- bruine exemplaren spreekt Eeitter niet, waarom het wellicht 

 beter is, *viridula en concolor als twee verschillende kleur-aberr. te beschouwen. 



D. cinerea Herbst (hydrocharis F., hydrochaeridis F., tersata Panz., hydrocharidis Kunze, 

 hydrochoeridis Seidl.,) (C.N.II.403.3.16). Bij Ankeveen, Mei, werd een opvallend groen exemplaar 

 gevangen (B.110). Eeitter brengt deze soort en tomen tosa Alir. tot een nieuw sub-genus 

 Donaciella. 



Plateumaris Thoms. (C.N.II.403.4). Eeitter verdeelt dit genus in twee sub-genera, welke zich 

 aldus onderscheiden: 



Halsschild en dekschilden kaal. De builachtige slapen, achter de oogen, afgestompt of 

 afgerond, kort. De epipleuren van het halsschild door eene diepe d wars- 

 groef tot aan de voorcoxae in twee afzonde rl ij ke stuk- 

 ken verdeeld. Dekschilden met zwakke discoidale indrukken. Dijen niet sterk 

 verdikt, de achterdijen, in beide seksen, met even grooten, spitsen tand. Schenen naar 

 het uiteinde en de tarsen weinig verbreed; de schenen op de achterzmie met een kant, 

 van binnen eveneens, maar met een minder scherpen kant. Zie: C.X.IÏ.403, tabel, bij 1, 



eerste alinea. De soorten sericea L. en discolor Panz (Plateumaris s.str.) 



Halsschild uiterst fijn behaard. Dekschilden kaal. De slapen achter de oogen kort, met 

 evenwijdige zijden, van achteren recht afgesneden, een rechten hoek vormende. De 

 epipleuren van het halsschild niet gegroefd en niet ge- 

 deeld. Dekschilden zonder discoidale indrukken. Dijen sterk, bij het ^ nog sterker 

 verdikt, de achterdijen bij het $ met een grooten, bij het $ met een kleinen tand. 

 Schenen krachtig ontwikkeld, de tarsen verbreed; de schenen aan den achterrand 

 scherp driekantig. (Zie: C.N.II.403, tabel, bij 1, tweede alinea). De overige soorten . • 



( J u 1 i u s i n a Reitt.). 



Plateumaris sericea L. (C.N.II.404.4.1). Volgens Clavareau zijn hiermede synoniem: discolor 

 Bedel, laevicollis Thoms., micans Ahr., sericea (pars) Gyll., sibirica Solsky. Bedel noemt de 

 soort: violacea Hoppe 1795 (= micans Panz., 1796; laevicollis Thoms., ?sericea L., Weise; ?coe- 

 rulea Zschach, 1789; ?festucae Fabr., 1792; ?nymphaeae F. 1792). Eeitter voegt de blauwe en 

 violette kleurverscheidenheden bijeen, onder den naam van a. festucae F. {violacea F., atropur- 

 purea Westh.). Bij a. *violacea Gyll. zijn de tusschenruimten op de dekschilden spaarzaam en 

 zeer vlak gerimpeld. 



P. discolor Panz. (proteus Kunze, palustris Schillmg, comari Suffr., sericea Ahr., sericea (pars) 

 Gyll., geniculata Thoms.) (C.N.II.404.4.2). Koperkleurig-goudglanzige exemplaren zijn a. *Lacor- 

 dairei Perris (in Spanje); zwarte exemplaren: a. *nigrita Schilsky. De soort werd nog bij Woens- 

 drecht, Oisterwijk, Hilversum, Baarn, Doetinchem, Winterswijk en Keppel, Mei— Juli, gevangen. 



P. consimilis Schrnk. (discolor Hoppe) (C.N.II.404.4.4). Volgens Weise en Eeitter zijn bij het 

 type de voorhoeken van het halsschild iets hoekig uitstekende, bij a. rariabilis Kunze zonder dit 

 tandje; ik vermoed dat hier eene vergissing in't spel is, daar de tandvormige voorhoeken van het 

 halsschild voor de soort zeer kenmerkend zijn. Ktthiit zegt voor a. (of var.) variabilis Kunze daar- 

 van niets, wel dat bij kleinere exemplaren die tandjes ook kimnen ontbreken; bij het gioote 

 materiaal uit Nederland zag ik zulks nimmer. EeitternoGiwi alleen Care x-soorten als voedsel- 

 plant. 



') Clavareau vermeldt s i in p 1 e x F. ook nog als synoniem van D. semicuprea Panz., wat wel 

 op eene vergissing berust. 



