LXXrr. Chrysomelidae. - Crioceris. Clytra. Labidostojhs. Lachnaea. Clytra. 427 



dooiloopenden, gelen langsband ; ik noemde deze, naar het schijnt nog niet beschrevene, kleur-aber- 

 ratie: v i 1 1 a t a (L.IV). Bij a. *pupillata Ahr. (L.IV) zijn van de 6 lichte vlekken slechts kleine 

 vlekjes overgebleven, waardoor de teekening op die van het type blijft gelijken, doch vertoonen de 

 beide achterste paren eene zwarte middelstip. De a. m o g u n t i a c a ^) Schuster (L.V) (Putten, 

 Veluwe) gelijkt op a. SchuMeri v. Heyd., doch is hier, evenals bij a. vittata Everts, van den oorspron- 

 kelijken middelsten band niets over, daardoor vertoonen de dekschilden, tusschen den voorsten 

 en achtersten band, eene groote, langwerpige, witgele zij vlek, die tot aan de 3e stippelrij reikt; 

 de voorste band is hier niet tot eene schoudervlek gereduceerd. In Zuid-Europa heeft men nog de 

 a. *Pici V. Heyd. [campestris F.) (L.IV), bij welke de dekschilden zeer donker zijn, slechts met roode 

 randen en stipvormige witte schoudervlek en twee smalle, witte dwarsbanden; met donkere 

 of bij a. *campestns L. -) (L.IV) met gedeeltelijk roode pooten en grootere witte vlekken dan bij 

 Piet. Reuter vermeldt de vele kleur-aberraties niet, daar hij het minder geschikt vindt deze af- 

 zonderlijke namen te geven. 



Clytra Laicharting (C.N.II.409.8). De door mij genoemde sub-genera worden door W eise. Reuter 



en Ckivareau *) als genera beschouwd. 



Labidostoinis Redtb. (C.N.II.409). De soorten van dit genus zijn, voor zoover zij in ons gebied 

 voorkomen, blauw of groen, meestal metaalglanzig ; met eenkleurige okergele dekschilden, waarop 

 veelal eene zwarte schouderstip. Kop bij het (J sterker ontwikkeld, voorkaken veel breeder, meer 

 verdikt en langer dan bij het $; voorcoxae en voorpooten bij het (J verlengd, de schenen gebogen. 

 De soorten leven op verschillend struikgewas, meest op jonge wilgen. 



Labidostouiis taxicornis F. Deze soort was uit Düsseldorf en Hannover opgegeven, wat 

 wel op eene onjuistheid berust; volgens Schilsky in de Vogesen. Op R u m e x-soorten. 



L. lusitanica Germ. (tibialis Lac). In Zuidwestelijk Europa, zeer twijfelachtig of deze 

 in de Rijnprovincie gevangen is. 



Beiden onderscheiden zich van de andere soorten, doordat de sprieten reeds vanaf het 4e lid 

 en niet vanaf het 5e lid gezaagd zijn. Het verschil is aldus: 



Dekschilden zonder zwarte schoudervlek. Halsschild donkerblauw, krachtig en onregel- 

 matig bestippeld, nagenoeg kaal. Sprieten zwart blauw, zelden het 2e en 3e lid aan de 



basis iets roodachtig. Lengte 7 — 12 mm t a x i c o r n i s F. 



Dekschilden met zwarte schoudervlek. Halsscliild zeer fijn bestippeld, duidelijk 

 behaard lusitanica Germ. 



L. h u m e r a 1 i s Schneid. (C.N.II.410). Niet zeldzaam in de omstreken van Luik (België). 

 Eene vroegere opgave (1875), uit Breda en Wolf hezen, berustte op verkeerde determinatie. 



L. looginiana L. (tridentata Panz.) (C.N.II.410.8.2) leeft, volgens Reuter, op jonge wilgen, 

 volgens Bedel op de door mij genoemde planten. 



L. c y a n i c o r n i s Germ. (tridentata Redt.). Deze, volgens Schilsky, in Westfalen voor- 

 komende soort, onderscheidt zich door de gele bovenlip, den zeer kort en fijn behaarden kop en 

 het halsschild. Dekschilden licht okergeel, zonder zwarte schouderstip. Clypeus uitgesneden, in 

 het midden iets hoekig uitstekende. Halsschild verspreid en vrij sterk bestippeld. Lengte 5 — 8 mm. 



Lachnaea longipes F. (sexpunctata Scop.) (C.N.II.410) moet heeten: s e x p u n c- 

 t a t a Scop. (longipes F.). Bij Bingen aan den Rijn werden de larvenomhulsels, in groot aantal, 

 niet in mierennesten, zooals bij Clytra q u a d r i p u n c t a t a L., maar op den grond, aan 

 den voet van lage planten, aangetroffen. Zoo lang de larve vreet, heeft zij, evenals die van C 1 j- 

 tra, den kop naar het dunne einde van het omhulsel gekeerd ; bij het verpoppen sluit zij de ope- 

 ning en draait zich om. 



Clytra lacviuscula Ratzeb. (quadripunctata Laich., quadripunctata Oliv.) (C.N.II.41 1.8.3). 

 Reuter noemt: Fabricius als de auteur en niet Ratzeburg, wat wel op eene vergissing berust. Bij 

 a. *biinterrupta Reitt. is de achterste zwarte vlek op elk der dekschilden in twee vlekken verdeeld. 

 De soort werd nog bij Heerde en Westervoort gevangen. ■•) 



M In L. V. staat „mogiinitaca", lees: „moguutiaca". 



■) In Zuid-Europa en vermoedelijk ook bij Mainz komt eene soort: macilenta Weise (campestris 

 Rossi, non Lin.) op wilde asperges voor. 



' ) H. Clavarea u, Chrysomelidae: Clytrinae, Cryptocephalinae, Lampro- 

 s o m i n a e etc., Coleopterorum Catalogus, Junk-Schenkling, Pars 53, 1913. 



M. Jacoby et H. Clavaremi, Clytrinae: 1906. XLIX (fVytsman, Genera Insectorum). 



*) Zie : H. Donisthorpe. The Life History of Clytra quadripunctata (Transact. Ent. Soc. 

 of Londen, 1902). 



