LXXII. Chrysomelidae. - Cryptocephalus. 429 



s i g n a t u s Reitt. ontbreken de vlekken achter de basis en is slechts eene vlek achter het mid- 

 den voorhanden; een ^ bij Wageningen (B.116). De soort is nog bij Dieren, Heelsum, Hilversum, 

 Doorn en Meerssen gevangen. 



C. vittatus F. (C.N.II.416.9.6). Dea. ncgligens Weise werd bij Meerssen (Limb.) gevangen 

 (B.98). Bij Bergen-op-Zoom, Juni, waar de soort langs de Schelde zeer algemeen is, werd een exem- 

 plaar gevangen, bij hetwelk de zwarte langsband op de dekschilden in het midden onderbroken is 

 en nog, behalve eene schoudervlek, slechts eene kleine rest van het uiteinde ervan overgebleven 

 is; ik noemde deze: interruptus nov. ab. (B.117). In hoeverre dergelijke afwijkingen in 

 de kleurenteekening als defect moeten beschouwd worden en geheel individueel zijn, is veelal 

 moeielijk uit te maken. Bij a. Hineellus Gabr. gaat midden door de zwarte langsband eene gele lijn. 

 Bij sommige exemplaren vertoont de zwarte langsband wel eens een onregelmatig geel vlekje, 

 wat ongetwijfeld als kleurdefect moet beschouwd worden. 



C. bipunctatiis L. (C.N.II.416.9.4). De a. c a ii t u s Weise (B.92), welke moet heeten: o b I i- 

 teratipcunis Pic (= cautus Weise) werd bij Arnhem gevangen, bij deze ab. is alleen de zwar- 

 te schouderstip voorhanden. Bij a. *immaculipennis Pic [siibimmaculatus Pic) ontbreken de 

 beide stippen op elk der dekschilden. 



C. biguttatiis Scop. (bipustulatus F., bipmictatus var. Schneid.) (C.N.II.416.9.5). Volgens 

 Sie. Claire Deville op Chrysanthemum leucanthemum L. De soort is nog bij Nij- 

 megen, Beek, Diepenbeek en op meerdere plaatsen in Limburg gevangen. 



C. bimaculatus F. Volgens Sclnlsky in de Rijnprovincie. O. a. op bloeiende G e n i s t a 

 tinctoria L. Volgens Weise in Zuid-Euroim (Italië, Zuid-Frankrijk, Spanje en in de meer 

 Zuidelijke streken van Oostenrijk); ojj L a v a n d u 1 a s p i c a L. i). Deze soort zou in de tabel 

 {C.N.II.415) bij 8, als eene derde alinea: „voorhoofd zonder geelrood vlekje tegen de oogen; met 

 geheel rood, nagenoeg glad halsschild, hoogstens met uiterst smal zwarten basaalkant" bijgevoegd 

 kunnen worden. Dekschilden geelrood, met twee zwarte stipvlekken, een op de schouderbuil en 

 een achter het midden, veelal zijn deze vlekken vergroot (a. *Blocki Rossi = bishipustidatus 

 Suffr., = agraphus des Gozis), of is alleen de schouderstip voorhanden (a. *humeralifer Pic); de be- 

 stippeling in onduidelijke rijen geplaatst. Lengte 4|— 6 mm. 



C. p r i m a r i u s Harold (imperiaüs F., non Laich. ; 10-maculatus Geoffr.). Op wilgen en 

 hazelaars. Volgens Weise, van af den Harz en Thüringen, door het westen van Zuid- Duitschland 

 (Rijnprov.); in Frankrijk en Italië, waar zij meer voorkomt. Deze soort zou in de tabel bij 8 (C.N. 

 11.415) als eene derde alinea kumien bijgevoegd worden. „Voorhoofd zonder geelrood vlekje tegen 

 de oogen. Halsschild van voren en aan de zijden dichter dan op de schijf, iets rimpelig, bestippeld 

 en daardoor iets minder glanzig. Dekschilden iets wijder uiteen, verward en sterker dan het hals- 

 schild bestipiDeld, zelden met de aanduiding van om-egelmatige strepen." Lichaam zwart, met 

 blauw of groenachtigen schijn. Sprieten zwart, de eerste 5 leedjes ten minste op de onderzijde, 

 veelal nagenoeg geheel, roodbruin. Schildje van voren flauw uitgerand. Dekschilden rood of geel- 

 rood; elk met in den regel 5 kleine zwarte (2.2.1), schuin geplaatste, stipvleklcen ; zelden zijn dezen 

 vergroot, veelal gedeeltelijk ineenvloeiende of enkelen ontbrekend. Bij a. *rujolimbatus Suffr. de 

 roode dekschilden elk met eene breede zwarte langsvlek. Lengte 4J— 7 mm. 



C. im per lal is Laich. (bistripunctatus Germ., salicis Oliv.). Volgens Reitfer (in Duitsch- 

 land) op berken en hazelaars, vrij zeldzaam. Volgens Weise in Oostenrijk, van Bohemen tot Tirol. 

 Zij zou ook in België (Torgny) en in de Rijnprov. gevangen zijn; volgens L. von Heyden in Nassau. 



C. t r i m a c u 1 a t u s Rossi (salicis F., sexmaculatus Oliv.). Volgens Schilshij in de Rijnpro- 

 vincie, op eiken. Volgens Weise in Zuid-Europa. 



Beide soorten zouden in de tabel (C.N.II.415) bij 9 aldus tusschen gevoegd kunnen worden: 

 „Schildje van voren duidelijk uitgerand. Epipleuren der dekschilden rood, de uiterst smalle ach- 

 terhelft of alleen het uiteinde zwart. Halsschild zwart, sterk glanzig". Zij onderscheiden zich aldus: 

 Dekschilden bleek geelbruin, weinig of niet roodachtig; de geheele naad smal, de zijrand, 

 op de achterhelft breeder, en drie stipvlekken zwart: de eerste op de schouderbuil, de 

 2e en 3e achter het midden schuin geplaatst; sterk en diep, gedeeltelijk in rijen be- 

 stippeld ; elk aan den top breed af geknot, met afgeronde hoeken, de tusschenruimten 

 meer of minder gewelfd. Halsschild weinig dicht en uiterst fijn bestippeld, de tamelijk 

 breed afgezette zijrand is rimpelig bestippeld en dof. Soms zijn de dekschilden achter 

 stip 3 berookt of met eene zwarte, veelal scherp begrensde vlek, welke neiging ver- 

 toont zich met stip 3 te verbinden. Lengte 4|— 8 mm imperialis Laich. 



*) Deze wordt hier te lande alleen als sierplant gekweekt. 



