436 LXXII. Chbysomelidae. - Chrysomela. 



toont, evenals C. goettingensis L. waaraan zij zeer naverwant is, in 't geheel geen bultig 

 verhevene randstrook, noch eene langsgroef nabij den zijrand van het halsschild, hoogstens is, 

 geheel aan de basis, eene smalle, korte, bestippelde afscheiding zichtbaar. Roodkoperkleurig-bruin, 

 eenigszins bronsglanzig ; ook de onderzijde, sprieten en pooten bruinrood, de pooten bronsglanzig. 

 Bij var. *sulcicollis Gerh. vertoont het halsschild eene middelgroef. Lengte 6 — 8^ mm. 



€. Iiaciuoptcra L. (atrata Gmel., nigra Fourcr, erythroptera Schrank., goettingensis Schrnk., 

 hottentotta F., atra Goeze, acuticollis Fairm., molluginis Brahm.) (C.N.II.432.14.4). Bij Tilburg 

 werd een zwart-violet exemplaar gevangen (var. a. van J. Weise, Xaturgesch. der Ins. Deutschl., 

 C h r y s o m e 1 i d a e, 1893, p. 368). Een ander exemplaar, uit Nijmegen, is bijna zwart (B.90). 

 In Engeland komt eene geheel zwarte ab. voor. Een giootere, nagenoeg zwarte, op de dekschilden 

 minder sterk bestippelde vorm uit Italië en Tirol is: a. *unicolor Suffr. 



C. c a r n i f e X F. (analis Ponza) (C.N.II.433). Bij a. *coerulescens Suffr., ontbreekt de roode 

 zijrand der dekschilden. Bij a. *Konowi Weise, uit Mecklenburg, zijn de dekschilden rood, met 

 slechts een uitvloeienden zwarten naadzoom. 



€. marginala L. (luteocincta Fairm.) (C.N.II.433.14.8). Geheel zwarte exemplaren met brons- 

 glans en gelen zijrand zijn: a. *solitaria Weise. 



C. analis L. (schachF.) (C.N.II.433 en B.111). Exemplaren van de a. I o lu a t a Herbst 

 (schach Oliv.) werden bij Denekamp, Juli en Aug., gevangen. Volgens IFeise (Col. Gat. Pars 68, 1916, 

 Junk—Schenkling) behoort deze soort niet tot het genus Chrysomela, maar tot H y d r o- 

 t h a s s a Thoms., dus naverwant aan a u c t a F. e. a. Deze opvatting komt mij minder juist 

 voor, daar bij C. analis, evenals bij alle andere soorten van het genus Chrysomela, de 

 epipleuren der dekschilden, aan de binnenzijde naar het uiteinde, bij goed geconserveer- 

 d e exemplaren, uiterst kort bewimperd zijn. Bedel (Col. Bassin de la Seine, V. 140 noot 2) zegt 

 terecht : „La brièveté des cils et leur mode d'msertion les rendent souvent assez difficiles a obser- 

 ver". Bovendien is bij a n a 1 i s, evenals bij de zeer aanverwante m a r g i n a t a L., het hals- 

 schild aan de basis d u i d e 1 ij k gerand, wat wel is waar bij Chrysomela bij uitzondering 

 het geval is; bij Hydrothassa daarentegen is het halssclüld aan de basis nimmer ge- 

 rand. Verder is de bestippeling op halsschild en dekschilden zooals men die meer bij C h r y s o- 

 m e 1 a, maar niet bij Hydrothassa vindt. INI. i. moet derhalve analis L. als eene 

 echte Chrysomela beschouwd worden (B.116). 



e. hypcrici Forster (fucata Er., gemellata Fourcr., viridula Laich.) (C.N.II.434.14.10). De var. 

 q II a d r i g e in i n a Suffr. {gemellata (non gemella) Rossi) (B.111) werd bij Valkenburg (Limb.), 

 Oct., gevangen; in België bij Villers-la-Ville. Zij leeft op H y p e r i c u m p e r f o r a t u m L., 

 vooral in het voorjaar ook onder steenen op grasvelden en in bergachtige streken. Weise, Schilsky 

 en Reuter beschouwen deze als eene zelfstandige soort. Zij onderscheidt zich nog van h y p e r i c i, 

 doordat in beide seksen de dekschilden glanzig, iets sterker, dichter en dieper bestippeld zijn; de 

 stippels zijn sterk ingestoken en dicht tot fijne rimpels vereenigd ; de stippen der dubbelrijen zijn in 

 den regel grooter. De forceps bij het ^ gelijkt, volgens Weise, meer op die van C. g e m i n a t a 

 Payk., dan op die van de zoo na verwante h y p e r i c i Forst. Het inlandsche exemplaar is 

 groenachtig-bronskleurig. Levendig groene exemplaren zijn a. *alternata Suffr., ook zouden 

 geheel zwarte exemplaren bekend zijn. 



C. didymata Scriba (geminata Steph., quinquejugis Mrsh.) (C.N.II.434). In België bij 

 VilIers-la-Ville. Het is vermoedelijk deze soort, of q u a d r i g e m i n a Suffr., welke, ten on- 

 rechte, als C. s a 1 V i a e Germ. uit België is opgegeven. Laatstgenoemde soort komt in de 

 zuidelijke streken van Oostenrijk voor. 



C. geminata Payk. (9 approximata Zenker) (C.N.II.434.14.11). Bronzig-koperkleurige exem- 

 plaren zijn a. *CH]wina Dfts. (bij Aken); geheel zwarte exemplaren: a. *nigra Weise (B.92); gras- 

 groene: a. pcrviridis Reitt. (B.92), bij Valkenburg (Limburg). 



€. brunsvicensis Gravh. (centaurii Scriba, duplicata Zenker, fulgens Duf., subseriepunctata Die- 

 trich) (C.N.II.434.14.12) is nog bij Brummen, Warnsveld, Vorden en op vele plaatsen in Lim- 

 burg gevangen. 



C. goettingensis L. Reitter, Scliilsky (violaceonigra de Geer, diversipes Bedel) (C.N.II.435.14.1) 

 heette bij Weise (Naturges. Ins. Deutschl. VI. 1893.) ook g o e 1 1 i n g e n s i s L. (haemoptera 

 Fabr.), maar thans (Coleopt. Catal. Junk-Schenkling 1916): violacea Müll. (diversipes Bedel, 

 fuscipes Gmel. in: Linn. Syst. Nat. ; goettingensis L., goettingensis F., haemoptera F., vulgatissima 



