LXXII. Chrysomelidae. - Phytodecta. Phyllodecta. Prasocuris. Hydrothassa. 439 



komt overigens in de Alpen voor. Zij is het naast verwant aan flavicornis Suffr. (C.N.II.439) 



en onderscheidt zich aldus : 



Stippelrijen der dekschilden fijner, de stippels daarin rondachtig; de tusschenruimten 

 zeer spaarzaam bestippeld. Halsschild geheel zwart, dekschilden rood, bij a. *nigri- 



vestis Reitt. eveneens zwart. Op Salix cinerea L flavicornis Suffr. 



Stippelrijen der dekschilden ki-achtiger, de buitenste op de voorhelft eenigszins lijn- 

 vormig verdiept, de stippels daarin nagenoeg vierhoekig en dichter opeengedrongen; 

 de tusschenruimten smaller en dicht bestippeld. Halsschild zwart, aan de zijden, van 

 voren breeder, rood, bij a. *seminigra Weise geheel zwart. Bij a. *infernalis Penecke ook 

 de dekschilden zwart Kaufmanni MüU. 



P. quinquepunctata F. (decempunctata Sclirnk., dispar Payk., sorbi Grimmer) (C.N.II.439.15.5). 



Bij a. *aucupariae Jakobs. is de onderzijde, met uitzondering van pooten en sprieten, voorste 

 gedeelte van den kop en halsschild zwart; halsschild meestal met smallen rooden voor- en achter- 

 rand en veelal roode middellijn. Vlekken der dekschilden meer of minder vereenigd. Deze soort is 

 nog bij Denekamp en in Zuid-Limburg (Valkenburg en Kerkrade) gevangen. 



P. pallida L. ^) (dispar Payk., padi de Geer, rufipes Rogers) (C.N.II.439.15.6). Bij a. *nigripennis 

 Weise zijn de onderzijde en de dekschilden zwart; bij a. *frontalis Oliv. (zie: l.c.) het lichaam geheel 

 zwart, de kop gedeeltelijk, de spriet wortel, de knieën en de tarsen roodgeel; bij a. *nigricolor 

 Reitt. het lichaam geheel zwart, maar alleen de sprietwortel en de mond rood. Bij het determinee- 

 ren worden de beide laatste soorten wel eens verward, wat ook in de Lijsten van 1870 en 1875 

 plaats vond. 



Phyllodecta t i b i a I i s Suffr. (viemiensis Weise et auct., vulgatissima var. Kellner) (C.N.II.440 

 en B.90). Het type bij den Haag, Winterswijk en Nuth (Limb.). De a. C o r n e I i i Weise bij 

 den Haag, Rotterdam en in Limburg bij Nuth en Bunde (een fraai lichtbronzig exemplaar). Be- 

 halve het in „Col. Neerl." vermelde onderscheid tusschen deze soort en de aanverwanten is: 

 dat bij P. vulgatissima het 2e sprietlid even lang als-, bij t i b i a 1 i s daarentegen korter 

 dan het 3e is ; bovendien is bij t i b i a 1 i s het Ie lid der middel- en achtertarsen even zoo breed 

 als het gelobde 3e lid; bij de overige soorten, met ongerande halsschild- basis, is dit lid veel smaller 

 dan het gelobde 3e; ook zijn bij t i b i a 1 i s de klauwen langer en slanker dan bij de overige 

 soorten met ongerande basis van het halsschild. 



P. vitellinae L. (angusticoUis Motsch., latipennis Motsch.) (C.N.II.441.16.2). Metallisch groen of 

 blauw (type). Groene exemplaren met staalblauwe dekschilden zijn a. *brevicollis Motsch., ( ?/«- 

 ne'^tus Fald.); bronzig-zwarte : a. *nigricus Motsch. -). De larven der Phyllodect a-soorten 

 skeletteeren de bladen van wilgen en populieren, die van P, vulgatissima L. (coerulescens Kust., 

 unicolor Mrsh., vitellinae Gyll.) (C.N.II.440.16.1) is schadelijk aan rijshout. 



P. atrovirens Cornelius (C.N.II.441.16.3) is nog bij Eerbeek, Ruurlo, Denekamp en Valkenburg 

 (Limb.) gevangen. 



Prasocuris phellandril L. (C.N.II.442.17.1). Volgens Reuter leeft de larve in de stengels van 

 Cicuta virosa L., Sium latifolium L. en Oenanth e-s oorten; volgens 

 Rupertsberger op Caltha palustris L. 



P. junci Brahm. (beccabungae 111., violacea F.) (C.N.II.442.17.2). De ontwikkeling zou ook op 

 Caltha palustris L. plaats hebben. Volgens Kleine op Scrophularia Ehrharti 

 Stev. (niet inl.). Hïihenthal vond ze aan Veronica anagallis L. vretende, overigens 

 meestal op V. b e c c a b u n g a L., doch ook op Sium latifolium L. en R a n u n- 

 culus sceleratusL. Urban vond vele volwassene larven in de stengels van Veronica 

 anagallis L. 



Hydrothassa aucta F. (C.N.II.442.18.1). De a. g I a b r a Hrbst., bij welke de randzoom der 

 dekschilden niet rood, maar zwart is, werd bij den Haag gevangen (L.I). Weise noemt de soort 

 thans: g 1 a b r a Hrbst. (egena Suffr., Umhangi Wenck.) en de kleur-af wijking, a. aucta F. 



H. bannoverana .F (ranunculi Hrbst.) (C.N.II.442.18.2) is nog bij Winterswijk en op meerdere 

 plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



') Zie: Edm. Reuter: Über die mir bekannten Varietaten von Phytodecta (Spartophila) 

 pallida L., in: Wien. Ent. Zeit. XXXIII Jahrg. 1914. 



^) Groote, robuste, sterker bestippelde exemplaren zijn a. *major Stierl. ; in de Alpen, Noorwegen en 

 Lapland. 



