444 LXXII. Chrysomelidae. - Melasoma. Colaphus. Gastroidea. Luperus. 



groen- of zwaitachtig en rood- of ge«l gevlekt (zie verder : C.X.II.448) . .lapponicaL. 

 Halsschild naar voren recht versmald, zwartgroen. Dekschilden stroogeel, zwart ge- 

 vlekt. (Zie verder: C.N.II.447.21.7) vigintipunctata L. 



Colaphus sophiae Schall. (erji^hropus Gmel., rufipes Herbst, ?viennensis Schrnk.) (C.N.II.449. 

 22.1). Weise heeft voor deze soort thans een nieuwen generieken naam l-olaphcllus (= Colaphus 

 Redtb., = Colaspidema Redtb.). De larve is witgeel, met zwarten kop, donkere pooten en op de 

 segmenten met twee dwarsrijen van talrijke donkere, behaarde vlekken. 



Ciastroidea viridiila de Geer (raphaui Herbst, rumicis Schrank, formosa Say) (C.N.II.450.23.1 

 en B.101). Blauwe exemplaren zijn a. *cyanescens Weise. Ik zag slechts dergelijke exemplaren, bij 

 welke de dekschilden, in bepaalde richting gezien, eenigszins blauwachtig zijn, derhalve over- 

 gangsvormen tot de hier genoemde ab. In 1880 werd door Osborne, uit een onbevrucht ei een $ ver- 

 kregen; parthenogenese werd daardoor geconstateerd. 



G. polygoni L. (coeruleipennis Say). (C.N.II.450.23.2). Exemplaren met groenen kop en groene 

 dekschilden zijn a. r u f i c o 1 1 i s F., zij zijn zeldzamer dan die met blauwe of violette deksclül- 

 den (B.88). 



IV. Sub-Familie Galerucinac (C.N.II.393 en 450). De door mij genoemden VIII Tribus Galerucini 

 kan nog in twee groepen verdeeld worden, de G a 1 e r u c i n a en de L u p e r i n a. Deze 

 onderscheiden zich, met de daartoe gerekende genera, aldus: 



De zijrand-kant der dekschilden is, van boven gezien i), nagenoeg volkomen zichtbaar. 

 Halsschild meestal zeer oneffen. De sprietgroeven bevinden zich tusschen den voorrand 

 der oogen of daarvoor Groep : G a 1 e r u c i n a 



1 Halsscliild zeer oneffen, met groeven of dwarsindrukken 2 



Halsschild zonder oneffenheden, de basis gewoon afgerond en gerand. Lichaam ge- 

 vleugeld. Bovenzijde donker metallisch blauw- of gi'oenachtig. . Agclastica Redtb. 



2 Achterschenen op de buitenzijde glanzig, weinig dicht bestippeld en met enkele, 

 weinig fijne, half opgerichte borstelharen bezet. Dekschilden gi'of bestippeld, met 

 meer of minder dviidelijkelangsiibben, de bovenzijde kaal. Galeruca Geoffr. (bij 

 Bedel: O. F. Muller). 



Achterschenen op de buitenzijde dicht en fijn bestippeld en fijn, neerliggend be- 

 haard, nagenoeg mat. Dekschilden zonder langsribben 3 



3 Bovenzijde kaal of nagenoeg kaal 4 



Bovenzijde en epipleuren der dekschilden fijn behaard. Dekschilden zonder langs- 

 ribben Cialeriicella Crotch, 



4 Dekschilden elk afzonderlijk breed afgerond-afgeknot. Sprieten dik. De soort : m e- 



lanocephala Panz Haptoscelis Weise. 



Dekschilden van achteren te zanien afgerond. Sprieten dun en slank 5 



5 Kop en halsschild bestippeld. Basis van het halsschild zeer fijn gerand. Dekschilden 



niet metallisch gekleurd Lochniaea Weise. 



Kop en halsschild niet of nagenoeg niet bestippeld. Basis van het halsschild onge- 

 rand. Dekschilden metallisch groen of blauw . (Sermyla Chapuis) -) Sermylassa Reitt. 



De zijrandkant der dekschilden is zijdelings iets naar onder gebogen en, van boven ge- 

 zien, niet of slechts aan het uiteinde zichtbaar. De sprietgroeven bevinden zich on- 

 geveer tusschen het midden der oogen. Halsschild zonder oneffenheden. Sprieten 



lang en slank Groep : L u p e r i n a. 



Dekschilden zonder afgescheiden epipleuren. Kop ongeveer even breed als het hals- 

 schild Pliyllobrotica Redt. 



Dekschilden met duidelijk afgescheiden epipleuren. Luperus Geoffr. (bij Bedel: 

 Lyperus O. F. Muller). 



Luperus circunitusus Marsh, (nigrofasciatus Weise, spartii Koch., brassicae Panz.) (C.X.II. 

 451.25.1). Exemplaren met geheel zwarte dekschilden zijn a. *nigripennis Bedel. ^) 



') Reuter verdeelt de oiiderfamilie G a 1 e r xi c i n a e in 2 „weitere Unterfamiliën", de G a 1 o r ii c i- 

 nae en de Halticinae; de Galerucinae verdeelt hij in twee tribus : Galeruciui en 

 Luperini. Beter acht ik het de Sub Fani. Galerucinae te verdeden in twee tribus : Galeru- 

 ciui en H a 1 t i c i n i en de G a 1 e r u c i n i nader in twee groepen : Galorucina en Lupe- 

 r i n a. Zie ook : F. Laboissière, Revision des Galerucini d'Europe et pays limitrophes, iu : Buil. 

 Soc. Ent. Fr. 1913. 



^) De benaming Sermyla werd reeds eerder in de Zoölogie (M o 1 1 u s k c n) gebruikt. 



') I'it Oost-Europa is eene var. *bi im nctatus Laboissière besclireven, welke van het type onderschei- 

 den is, door het meer oranjegele halsschild, bij hetwelk ile zwarte randzoom minder breed is, vooral aan 

 de basis, waar zij naar voren puntig uitloopt; zouder de twee daarmede sameuliangonde vlekken op de 

 schijf, welke laatste licht roodbruin is. De zwarte uaadzoom op do dekschilden is, vooral naar liet schildje, 

 van meer parallcle zijden voorzien en over de geheele lengte meer wazig. Dijen zwart, bij de voorsten en 

 middelsten het uiteinde meer of minder lichtgeel; alle schenen geel, do tarscu bruin. 



