LXXII. Chrysomelidae. - Luperus. Phyllobrotica. Sermyla. Galeruca. 445 



L. pinicola Dfts. (C.N.II.451.25.2) is nog bij Ommen, Denekamp en op vele plaatsen in Limburg 

 gevangen. 



L. longicornis F. (mfipes Gylh.) (C.N.II.451.25.3). Exemplaren bij welke de pooten geheel rood 

 zijn, vormen a. *be1ulinus Joaiui. — Er zijn ook exemplaren bekend bij welke de fijne randlijst 

 aan de basis van het halsschild geel is. 



L. niger Goeze (rufipes Goeze, dispar Redtb., betulinus Geot'fr.) (C.N.II. 452.25. 4). Bedel noemt 

 de soort: L. lyperus Sulzer 1776 (niger Goeze, 1777 (cj); rufipes Goeze, 1777 ($); ulmarius Geoffr., 

 Fom-cr. 1785(3"); betulinus Geoffr., Fourcr., 1785 ($); flavipes Joamr.). Zij is zeer verbreid in 

 Limburg, vooral in Zuid-Limburg; ook aan de Plasmolen. 



L. (E u 1 u p e r u s Weise) xanthopus Dufts. (violaceus Harold, rufipes Ratzeb., Che- 

 vrolati Joann., fossulatus Joann.) (C.N.II. 451 noot 1). Volgens Schilsky in den Elzas, wat echter 

 zeer twijfelachtig is ; wellicht verwisseld met L. xanthopoda Schrank of saxonicus 

 Gmel. De soort komt, volgens Weise, bij Weenen en verder in Zuid-Oostelijk Europa voor. Het 

 sub-genus E u 1 u p e r u s (bij Schilsky een afzonderlijk genus) onderscheidt zich van de beide 

 andere sub-genera, doordat de coxaalholten der achterpooten van achteren gesloten zijn en de 

 geheele oppervlakte van het lichaam glanzig donkerblauw is. Bij de soort zijn sprieten en jjooten 

 geel, eerstgenoemden naar het uiteinde veelal berookt; de dij wortel tot aan het midden zwart. 

 Het 2e sprietlid niet of weinig korter dan het 3e. Halsschild moeielijk zichtbaar-, de dekschilden 

 uiterst fijn bestippeld. Lengte 4i— 5 mm. Eene vroegere (1875) opgave uit Nederland bleek 

 onjuist te zijn. 



L. xanthopoda Schrank ( ? rufipes Scop., rufipes Dfts., pallipes Bach.). Volgens Reitter 

 op jonge iepenscheuten. O.a. bij Lubeck, Hannover en in Nassau. 



L. saxonicus Gmel, (rufipes Fabr., xanthopoda Kiesw.). Volgens Reitter overal in Duitsch- 

 land („im ganzen Gebiete"), op wilgen; volgens Schilsky in Hannover. Volgens Weise en Kuhnt 

 langs den Elbeoever bij Dresden, waar ik ze voor vele jaren ook ving; Weise noemt nog Dessau. 

 Vermoedelijk werd op meerdere plaatsen in Duitschland deze met eenige andere Luperus- 

 soort verward. De beide laatst genoemde soorten behooren tot het sub -gen. Luperus s.str. en 

 onderscheiden zich door de eenkleurig gele pooten. L. xanthopoda Schrnk. is grooter, met 

 zeer fijn bestippelde, diep zwarte dekschilden; Lengte 4— 5i mm. L. saxonicus daarentegen 

 heeft veel krachtiger bestippelde dekschilden, met blauwachtigen schijn; Lengte 4—5 mm. ^). 



Phyllobrotica qiiadrimaculata L. (bimaculata F.) (C.N.II.452.26.1). Van deze soort zouden ook 

 exemplaren zonder eenige vlek op de dekschilden bekend zijn. -) 



Sermyla Chapuis (C.N.II.452.27) wordt bij Reitter vervangen door Sermylassa nom. nov., aange- 

 zien de naam Sermyla (1858) door Adams bij de Mollusca gegeven is. Met S. lialcnsis L. (l.c. 

 453.1) zijn synoniem: viridis Geoffr., Fourcr. en nigricornis F. L^it Frankrijk is eene var. *picea 

 Laboissière beschreven, welke zich onderscheidt door de donkere kleur ; achterlijf , borst, sprieten, 

 pooten, kop (behalve eene vlek bovenop) en halsschild bruin, meer of minder donker of pekbruin. 

 Dekschilden als bij het type, groen of eenigszins blauw- of metallisch glanzig. 



Galeruca ^) i n t e r r u p t a Oliv. (C.N.II.454) is bij Knocke in België en ook bij Hamburg 

 gevangen. 



G. circumdata Dfts. (florentina Redt.) (C.N.II.454). Geheel zwarte exemplaren zijn a, 

 *oela,ndica Boh. {hungarica Friv.). 



G. rustica Schaller (pomonae Weise, nee Scop.) (C.N.II.455.28.2) moet heeten: poiuonae Scop. 

 {rustica Schalk, dispar Joann., rufescens Joann.). Met a. anthracinaWeise zijn synoniem: rustica 

 Thoms. en littoralis Joami. Bij a. *hemichroa D. Torre zijn de dekschilden aan de basis bruin, aan 

 den top zwart. 



G. laticollis Sahlb. (fontinalis Bohem., flava Kust.) (C.N.II.455). Zwarte exemplaren met 

 bruingeel of rood halsschild en dito dekschilden, zijn a. *Villae Comolli. 



') Dat L. viridipennis Germ. (coerulesceus Dfts., lariois Motsch,. Garieli Aubé) bij Hamburg 

 zou gevangen zijn, is zeer te betwijfelen. Deze soort komt in bergstrekeu, op elzen, voor. 



^) Zie: IF. Kolbe, Entwicklungs- und Lebensweise der Phyllobrotica 4-m aculata L. 

 <in: Zeits. f. Entomol., Breslau 1902. 1). 



') Zie: Reitter, Uebersicht der mir bekannten Arten der Coleopteren-Gattung Galeruca Geoffr., 

 in: Wien. Ent. Zeit. XXII, 1903. 



Bij Bedel is O. F. Muller de auteur van Galeruca. 



