448 LXXII. Chrysomelidae. - Halticiki. 



(Het Ie tarslid slechts bij L o n g i t a r s u s even lang als de halve scheen, bij alle an- 

 dere genera veel korter). Dekschilden hetzij met regelmatige stippellijnen, of alleen 

 in rijen of geheel verward bestippeld 2 



2 Halsschild, aan weerszijden van de basis, met een scherp ingegraven langsstreepje 

 (langsplooi), dat tot aan den basaalrand reikt en hetzij daarin overgaat, of dezen onder- 



Isreekt 3 



Halsschild zonder langsstreepje ter weerszijden aan de basis of dit is zeer weinig ontwik- 

 keld, ^). Dekschilden onbehaard. Bij meerdere E p i t h r i x-soorten (die aan de in 

 rijen behaarde dekschilden gemakkelijk te herkennen zijn) wordt het, bij dit genus 

 overigens voorhandene basaalstreepje, geheel onduidelijk 13 



3 Tusschen de langsstreepjes met eene, op het achtergedeelte van het halsschild door- 

 loopende, dwarsgroef (die veelal zeer vlak kan zijn, in welk geval de kever van voren 

 (over den kop), bij invallend licht moet onderzocht worden); het duidelijkst blijft de 

 dwarsgroef nabij de basaalstreepjes. Bij E p i t h r i x is deze dwarsgroef veelal on- 

 herkenbaar; maar is dit genus door de behaarde dekschilden gemakkelijk te deter- 



mineeren 4 



Halsschild met duidelijke, basale langsstreepjes, doch zonder eenige aanduiding van 

 eene dwarsgroef daartusschen (zie ook wat hierboven van Epithrix gezegd is). 

 Dekschilden altijd onbehaard. Lang- ei- of cylindervormige soorten. Hiertoe behooren 

 ook eenige C h ae t o c n e m a-soorten (b.v. Ch. chlorophana Dfts., eene 

 groote, vlakke, goudgroene of blauwachtige soort; aan den tand op de rugzijde van 

 middel- en achterschenen (het kenmerk van Chaetocnema) gemakkelijk te 

 her kermen 12 



4 De stippels op de dekschilden vormen regelmatige, duidelijke langsstrepen (deze zijn 

 alleen bij de gele Crepidoder a-soorten soms dooreen verward). De basaal- 

 streepjes van het halsschild stooten nagenoeg loodrecht op den achterrand van het 

 halsschild en onderbreken meestal de basale-randlijn (groep der C r e p i d o d e r a- 



achtigen) 5 



Stippels der dekschilden fijn en verward. Het langsstreepje, aan weerszijden op het 

 halsschild, op den bodem naar binnen gebogen en in den basaalrand overgaande. 

 Bovenzijde zwartblauw; sprieten en pooten nagenoeg geheel pekzwart. Op M e r- 

 c u r i a 1 i s Hermaeophaga Foudr. 



5 Dekschilden in de tusschenruimten der stippellijnen met rijen van, naar achteren ge- 

 richte, haartjes; veelal zijn deze bovenop afgewreven, men beziet daarom de zijden 

 en het uiteinde der dekschilden. Zeer kleine, eironde soorten (1^ — 1| mm.); zwart, 

 op de dekschilden veelal geelgevlekt. Op verschillende giftige tS o 1 a n a c e e ë n. . 



Epithrix Foudr. 

 Dekschilden ónbehaard 6 



6 De geheele bovenzijde roodgeel tot roodbruin (zelden donkerbruin, bij het niet in ons 



gebied voorkomende genus O r e s t i a Germ.) 7 



Dekschilden minstens gedeeltelijk donker gekleurd (blauw, groen, zwart of metaal- 

 glanzig) 8 



7 Grootere soorten (3—4 mm.). De basaalstreepjes bedragen ongeveer ^ van de lengte 

 van het halsschild; de dwarsgroef is ki-achtig ontwikkeld. De soorten: trausversa 

 Mrsh., ferruginca Scop. en iüterpunctata Motsch. . . . Ie groep van: Crepidodcra Chevrol. 

 Kleinere soorten (2— 2| mm.). De basaalstreepjes zijn zeer kort, ternauwernood i van 

 de lengte van het halsschild bedragende; de dwarsgroef zwak aangeduid, in het midden 

 geheel of nagenoeg geheel uitgewischt. De soort : v e n t r a 1 i s Illig . . O c h r o s i s Foudr. 



8 Bovenzijde donker bronskleurig, de dekschilden van achteren geelrood. Dwarsindruk 

 van het halsschild zeer vlak. Kop verspreid bestippeld. Metasternum en het achterlijf 

 aan de zijden witviltig behaard. 2— 2| mm. Op E q u i s e t u m . . Ilippiiriphila Foudr. 

 Dekschilden eenkleurig donker. ]\Ietasternum en achterlijf aan de zijden nimmer %vit- 

 viltig behaard 9 



9 Kop en halsschild geelrood; dekschilden blauw, metaalglanzig-groen of metallisch 



zwart 10 



Kop en halsschild donker of metaalkleurig 11 



10 Halsschild met duidelijk afgescheiden, bultig opgerichten achterrand-zoom, zoodat 

 de ruimte achter de dwarsgroef van het halsschild in de breedte gewelfd schijnt. Voor- 

 hoofdsbuilen door scherpe groeven van het voorhoofd gescheiden. De Ie stippel- 

 lijn der dekschilden diep; van achteren, dicht langs den naad, scherp groefachtig 

 tot aan het uiteinde doorloopende. Voorschenen bij het (^ in de voorhelft zeer sterk 



') Bö Arrhenocoela (lineata Rossi), uit Zuid-Europa, bevindt zich, behalve eene dwarsgroef, 

 op het halsschild, aan weerszijden een kleinen langsindruk, die echter niet tot aan den basaalrand reikt. 



