LXXII. Chkysomelidae. - Halticini. 449 



verbreed. Het ^ is aan het zeer sterk verbreede eerste, d.i. het tegen de scheen aan- 

 sluitende, tarslid der voorpooten gemakkelijk herkenbaar. Op bepaalde L e g u m i- 



n o s e n. De soort : riif ipes L Uerocrcpis Weise. 



Halsschild zonder afgescheiden achterrand-zoom ; de ruimte achter den dwarsindruk 

 loopt naar achteren vlak door. Voorhoofdsbuilen, slechts door een onbepaalden indruk, 

 niet scherp van het voorhoofd gescheiden. De Ie stippellijn der dekschilden van 

 achteren slecht ontwikkeld. Voorschenen bij het cj niet verbreed. De soort: f e m o- 

 rata Gyll 2e groep van: Cropidodera Chevr. 



11 Halsschild zonder afgescheiden achterrand-zoom. Voorhoofdsbuilen rondachtig, 

 naar voren, slechts door eene onduidelijke inzinking, slecht van het voorhoofd geschei- 

 den. Blauw-zwarte soorten: n i g r i t u 1 a Gyll 3e groep van: Crcpidodcra Chevr, 



Halsschild met zeer fijnen, afgezetten kant langs den achterrand. Voorhoofdsbuilen 

 klein, smal, driehoekig, door eene scherpe groef van het voorhoofd afgescheiden. 

 Helder groene, goudkleurige, of rood koperkleurig-metallische, soms ook wel levendig 

 blauwe soorten. De soorten: t'ulvicomis F. (smaragdina Foudr.), aiirca Geoffr., Fourcr. 

 (splendens Weise), 1 a m i n a Bedel (metallica Redtb., Wse., non Duft.), Plutus Latr. 

 (chloris Foudr.), aiirata Mrsh. en nitidula L. Op wilgen en populieren . Chalcoidcs Foudr. 



12 Groote soorten (3—4 mm.). Kop en halsschild geelrood; dekschilden blauw, groen of 

 metaalglanzig, verward of in rijen, doch nimmer regelmatig in langsstrepen bestippeld. 

 Voorhoofd met elkaar kruisende lijnen en aangeduide builen. Sprieten naar het uit- 

 einde geleidelijk en zwak verdikt. Voorrand van het halsschild, vlak achter de oogen, 



met een indruk. Op M a 1 v a c e ë n Podagrica Foudr. 



Kleine soorten (If— 2f mm.). Lang-cylindervormig. Kop en halsschild nimmer 

 geelrood, steeds donker. Dekschilden met regelmatige stippellijnen. Voorhoofd met 

 eene tweemaal geknikte dwarslijn, zonder eenige aanduiding van builen. De laatste 5 

 sprietleedjes plotseling sterk verdikt. Hoofdzakelijk op R u m e x-soorten 



Mantura Steph. i) 



13 Halsschild met eene dwarsgroef op het achtergedeelte, welke, over een oppervlakkigen 

 indruk, tot aan of tot nabij den zij rand van het halsschild doorloopt. Dekschilden 

 verward bestippeld. Lichaam groen, blauw of bronzig; sprieten en pooten geheel 



metaalglanzig zwart Haltica Muller. 



Halsschild zonder dwarsgroef aan de basis 14 



14 Stippels op de dekschilden volkomen regelmatige langslijnen vormend 15 



Stippels op de dekschilden verward of meer of minder duidelijk in rijen gerangschikt, 

 nimmer in volkomen regelmatige langslijnen staande 19 



15 Lichaam langwerpig-eirond of cylindervormig, nimmer nagenoeg kogelvormig. ... 16 

 Lichaam nagenoeg kogelvormig, donkergekleurd, veelal metaalglanzig 18 



16 ]\Iiddel- en achterschenen op de rugzijde zonder tand of uitranding; de eerste twee vrij 

 liggende sterniten niet vergroeid. Kleine soorten. Kop met duidelijke builen; ontbreken 



dezen, dan zijn ook alle voorhoof dslijnen uitgewischt 17 



Middel- en achterschenen op de rugzijde, iets achter het midden, met een breeden tand, 

 daarachter met eene bewimperde uitranding. De eerste twee vi'ij liggende sterniten 

 met elkaar vergroeid. Kop boven de diepe, gebogene dwarsgroef, tusschen de oogen, 

 zonder eenige aanduiding van builen. Kop en halsschild nimmer geel. De soorten: 

 chlorophana Duft., semicoerulea Koch., concinna Marsh, en t i b i a 1 i s 

 lllig Chaetocnenia Steph., Sub-gen. T 1 a n o m a Motsch. (Exorrhina Weise). 



17 Bruingeel, dekschilden met schouderbuil (duidelijk te zien bij bezichtiging van voren) 



Op L y s i m a c h i a. De soort: salicariae Payk Lytiiraria Bedel. 



Zwart of kastanjebruin met zeer flauwen metaalglans; dekschilden zonder schouder- 

 buil. Op Ru bus- en Fragaria (Batophila Foudr.) Glyptina Leconte. 



18 Soorten van 2^ — 3 mm. De laatste vijf sprietleedjes geleidelijk verdikt. Prosternum, 



als eene breede, dikke kinplaat, tegen den mond gericht Apteropeda Chevr. 



Soorten van 1 — IJ mm. Het Ie en 2e sprietlid dik, het 3e— 8e dun, het 9e tot 11e zeer 

 dik. Prosternum zeer kort, niet tegen den mond gericht, maar tot opneming van den 

 mond breed uitgesneden. In mos Mniopliila Steph. 



19 Kop, met de zeer groote, vlakke oogen, in het halsschild verzonken; van boven niet 

 of ternauwernood zichtbaar. Einddoorn der achterschenen groot en breed, aan het 

 uiteinde tweetandig gevorkt. Middel- en achterschenen, op de rugzijde, zonder tand en 

 zonder uitranding. Meest grootere, cylindervormig-eironde, compact gebouwde soorten ; 

 zwart, donkergroen of bronskleurig. Meest op L a b i a t e n Dibolia Latr. 



') Bij het hieraan verwante genus M i n o t a Kutsch. (Hypnophila Foudr.) met de soort o b e s a 

 Waltl, is het lichaam nagenoeg kogelvormig-eirond, zwartachtig, eenigszins bronsglanzig; sprieten en 

 pooten geelrood. De voorhoofdsbuilen zijn duidelijk smal. Lengte 2-3 mm. In bergstreken onder steenen en 

 in mos. Volgens Schilsky bij Hamburg, wat te betwijfelen is, overigens iu Thüringen, Schwarzwald, Harz. 



29 



