LXXII. Chrysomelidae. - Podagrica. Crepidodera. Derocrepis. 451 



P. m a 1 V a e Illig. (C.N.II.460). Bij deze soort vertoont de schedel een zwartgroenen schijn, 

 zelden is zij niet merkbaar donkerder. Dergelijke, meestal immature, exemplaren onderscheiden 

 zich van fuscicornis door geringere grootte, meer parallele zijden; door sterkere bestippe- 

 ling en langere zijstreepjes op het halsschild; sterke bestippeling der dekschilden, welke duidelijke, 

 ofschoon niet volkomen regelmatige, gewone rijen vormt. In de landen om de IVIiddell. Zee leeft 

 eene var. *semirufa Kust. met meestal geheel lichten kop en doorgaans fijnere bestippeling op 

 het halsschild. 



Crepidodera Chevrolat (C.N.II.460.32) ^). Dit gemis wordt thans gesplitst in de genera: Crepi- 

 dodera Chevrol., Derocrepis Weise en Chalcoides Foudr. (In C.N. als sub-genera). 



Crepidodera femorata Gyll. (femoralis Dfts.) (C.N.II.461). In België bij Masbourg en 

 Val de Poix. Bij a. *Kosmanni Gerli. zijn de dekschilden zuiver zwart. Volgens Weise op G a 1 e o- 

 psis tetrahit L., einde Mei tot Sept.; verschijnt in aantal, meestal bij zonsondergang, 



C. fransversa Marsh, (impressa Dfts., exoleta Panz., ferruginea Steph.) (C.N.II.462.32.1). Van 

 de uiterst zeldzame nigi'inos vertoont de a. *melancholica J. Dan. een donker pekbruinen kop, 

 zwart halsschild en donker roodbruine dekschilden, met groote donkerder scutellairvlek (uit 

 Bosnië beschreven, wellicht ook elders te vinden). De a *nigra Schilsky (uit de Mark) is eenkleurig 

 zwart, met bruinachtige tarsen (B.109). De soort komt voor van Juni — Octob Zij werd in vroegere 

 lijsten (1870 en 1875) ten omechte als C. impressa F. -) aangeduid, welke in Zuid-Europa 

 thuis behoort. 



C. ferruginea Scop. (exoleta F.) (C.N.II.462.32.2). Van het einde Mei tot in den laten herfst, 

 algemeen in Juni tot Aug. Verschijnt tegen den avond in massa. In Nassau werd zij in aantal 

 op Pastinaca sativa L. gevangen. 



Van deze soort bezit ik een totaal koolzwart (nigrino) exemplaar uit Doetinchem; ik noemde 

 deze: melanaria nov. ab. ; vergelijk hiermede de a. *nigra Schilsky van C. trans- 

 versa (B.109). 



C. interpunctata Motsch. (L.VIII). Deze, aan C. ferruginea Scop. naverwante, 

 soort, welke door J. Daniel i) uitvoerig beschreven en door F. Heikertinger (Entomol. IMitteil. 

 Bd. I. No. 8, 1 Aug. 1912, p. 236—237) nader besproken is, bewoont een veel grooter gebied 

 dan oorspronkelijk werd aangenomen. Het is een Noord-Europeesch-Siberische soort, welke vanaf 

 de Noordzee tot in Japan gevonden wordt. In Duitschland (o.a. op het Noordzee-eiland Borkum 

 en bij Berlijn) en sedert ook op meerdere plaatsen in ons land ^) werd de var. s u b I a e v i s 

 Motsch. gevangen. Zij is slanker en meer gestrekt dan ferruginea, heeft meer de gedaante 

 van transversa, maar is kleiner. De voorhoofdsbuilen zijn in den regel meer gewelfd dan 

 bij ferruginea. Het halsschild is minder breed, de zijden naar de achterhoeken duidelijk uit- 

 gebogen- versmald, waardoor deze hoekig uitsteken; de dwarsindruk aan de basis is meestal vi'ij 

 diep en dichter nabij den achterrand geplaatst, bij ferruginea meer oppervlakkig aangeduid 

 en tamelijk vlak; de langsplooien liggen verder naar buiten; meestal niet evenwijdig aan elkaar 

 en niet loodrecht op de basis, maar naar buiten gebogen en daardoor naar voren eenigszins diver- 

 geerende. Dekschilden langer dan bij f e r r u g i n e a, in de schouders veel breeder, buiten het 

 halsschild uitstekende (bij ferruginea aldaar meer afgerond en slechts weinig buiten de 

 basis van het halsschild uitstekende), de schouderbuilen meestal duidelijker aangeduid en aan de 

 binnenzijde door een diepen indruk (gevormd door de eerste stippels van de 5e stippelrij) begrensd; 

 de stippelrijen, bij het niet in ons gebied voorkomende type, ki-achtig aangeduid en verward; 

 bij var. sublaevis Motsch. meer of minder regelmatig, nimmer geheel verward. De penis is langer 

 en slanker dan bij ferruginea, aan den top minder breed toegespitst. Lengte 2| —hoogstens 

 3| mm. 



Derocrepis rufipes Fabr. (ruficornis F.) (C.N.II.462.32.3). Werd nog bij Houthem en Epen 

 (Limbui-g) gevangen. 



Deze soort verschijnt, volgens Heikertinger, op het einde van April, is in Mei algemeen en ver- 

 dwijnt in den nazomer. Zij leeft in bergachtige, boschrijke streken, op open boschterreinen en op 



') Zie: Dr. Josef Daniel, Revision der palaarktischen Crepidoder a-Arten; in: Münch. Kol. Zeit. 

 II 1904—1906. 



') Bij C. impressa Fabr. is de dwarsindruk aan de basis van het halsschild smaller en dieper in- 

 gegraven dan bij trans versa; het halsschild is, met uitzondering van den indruk, glad en slechts 

 uiterst fijn en onduidelijk, bij transversa zeer duidelijk en vrij sterk bestippeld; de randzoom is 

 opvallend smaller dan bij t r a n s v e r s a, bij de voorste haarstip steekt de zijkant meer scherp tand- 

 vormig uit. De stippelrijen op de dekschilden veel fijner, met breedere, vlakke (niet gewelfde) tusschen- 

 ruimten. Lengte 4 — 4i mm. (zelden kleiner). L. von Heyden vermeldt deze soort als eenmaal bij Frank- 

 fort gevangen. 



^) Ik zag exemplaren uit den Haag, Texel, Soerensche bosch, Ede, Winterswijk, Goor, Druten, Dene- 

 kamp. Bergen (N.-H.) en Valkenburg, Juni, Juli. 



