464 LXXII. Chrysomelidae. - Phyllotreta. 



P. iindulata Kutsch. (nemorum Panz., flexuosa Foudr.) (C.N.II.482.41.7) is, volgens Heikertinger, 

 eene der schadelijkste soorten, op de meeste Cruciferen, zoo wel op wild groeienden, als in 

 tuinen gekweekten. De a. b i 1 i n e a t a Wse. (L.III) ook in Nederland (den Haag, Utrecht en 

 in Limburg, bij Steyl en Schaesberg), maar zeldzaam. 



P. vittula Redtb. (C.N.II.482.41.6). Zou in Xoord-Eurojia schadelijk zijn aan koren; overigens 

 niet zeer schadelijk aan Cruciferen. 



P. nemoruiu L. (nasturtii Panz.) (C.X.II. 483.41.8). De larven maken, volgens Heikertinger, 

 blaasvormige mijnen, o.a. op de bladen van Sinapis arvensis L. ; doch geen lange, ge- 

 slmgerde mijnen, zooals Le Keux, Curtis, Taschenberg e.a. opgeven. 



P. flexuosa lUig. (fallax Allard, Weise; tetrastigma Thoms., smuata Steph., non auct). (C.X.II. 

 483.41.4 en B. 116). Deze, door Weise en Heikertinger, duidelijk gekarakteriseerde soort, welke 

 vooral te herkennen is aan den zeer breeden, zwarten naadzoom, met nagenoeg rechte, parallele 

 zijden, wordt door Bedel (Col. du Bassin de la Seine T. V. 1889 — 1901, p. 297, noot 1), geheel anders 

 geduid, nl. als de door Weise en mij vermelde P. tetrastigma Comolli, var. (of ras) dilatata 

 Thoms. {tetrastigma Kutsch.). ^ecZeï schrijft: „Le vrai flexuosa 111. 1794, Panz., 1796 (dilatata 

 Thoms.) est tres voisin du tetrastigma Com. (flexuosa 111. 1807, Weise) dont il diiïère par 

 sa forme moins convexe, ses antennes a Ier article plus ou moins enfumé, la bande jaune des 

 élytres s'avan9ant derrière l'épaule presque jusqu'au bord latéral et l'aire suturale noire 

 plus étranglée avant l'extrémité", waarbij nog gevoegd zou moeten worden, dat van wege de groote 

 verwantschap met tetrastigma (zie: Bedel l.c), ook hier de zwarte naadband naar voren op- 

 vallend smaller en achter het midden het breedst is (bij t e t r a s t i g m a-type vormt de bimien- 

 rand der beide vlekken op de dekschilden, eene nagenoeg regelmatige, flauw gebogene, in 't midden 

 onderbroken, lijn, welke volledig wordt, wanneer de vlekken zich vergrooten en door eene streep 

 of strook vereenigd zijn) ; in beide hier genoemde gevallen is de zwarte naadzoom e e n i g s z i n s 

 1 a n c e t V o r m i g, bij flexuosa lil. (sensu Weise en Heikertinger, zie hierboven) daarente- 

 gen aan de birmenzijde, behalve aan het uitemde, r e c h 1 1 ij n i g en parallel, bovendien is 

 hier de gele band achter den schouder tamelijk ver van den zijrand verwijderd; Bedel spreekt niet 

 van eene Phyllotreta bij welke de zwarte naadband aldus gevormd is. I\I. i. is derhalve de 

 beschrijving van P. flexuosa 111., volgens Weise en Heikertinger, de juiste en zou ook even- 

 goed de var. dilatata Thoms. (van tetrastigma Com.) als spec. prop. kumien beschouwd wor- 

 den. De a. fenestrata Weise werd bij Breda en Oisterwijk, Juli, gevangen (B. 116). 



P. sinuata Redtb. (C.N.II.483.41.5) moet, volgens Heikertinger, heeten: vittata Fabr. ( = 

 sinuata Redtb. et auct., non Steph.). Hij vond deze soort op Nasturtium (Roripa) sil- 

 v e s t r e R. Br., B e r t o r e a i n c a n a D. C. en op kool. 



P. tetrastigma Com. (C.X.II.483,41.3). Het type (dekschilden elk met twee groote, al of 

 niet door eene streep samenhangende gele vlekken) werd uitsluitend bij Kerkrade, Juni, gevangen 

 (B. 119). Het ras (var. of sp. pr.) dilatata Thoms.*) {tetrastigma Kutsch.) is door het geheele land 

 verbreid en op vele plaatsen algemeen, op X a s t u r t i u m o f f i c i n a 1 e R. Br. Heikertinger vond 

 de soort op C a r d a m i n e a m a r a L., wat vermoedelijk alleen geldig is voor het type. 



De 3 vormen: flexuosa 111., tetrastigma Com. en dilatata Thoms., zijn nader 

 aldus te onderscheiden, waaruit blijkt dat laatstgenoemde, evengoed als flexuosa, als spec. 

 prop. kan beschouwd worden: 



1 De gemeenschappelijke zwarte naadzoom der dekschilden zeer breed, naai' voren met 

 nagenoeg rechte, parallele, zijden; de gele langsband achter de schouderbuil tamelijk 

 ver van den zijrand verwijderd. Kleinere soort. Zie verder: Col. Neerl. l.c 



l'le.\uosa lil. 

 De gemeenschappelijke zwarte naadzoom der dekschilden met gebogen zijden, naar vo- 

 ren en naar achteren duidelijk versmald 2 



2 De eerste twee of drie sprietleedjes roodgeelachtig. Dekschilden meer eirond, aan de zij- 

 den meer afgerond, sterker gewelfd ; elk met twee groote, al of niet samenhangende 

 roodgele vlekken; de voorste is achter de schouderbuil tamelijk ver van den zijrand 

 verwijderd. Kop, halsschild en dekschilden fijner bestippeld tetrastigma Com. 



') Heikertinger heeft (1. c. p. 175) vergeten te wijzen op den vorm dilatata Thoms., ofschoon in het Re- 

 gister der soortenuauien (1. c. p. 231) le kolom, naar dilatata, op blz. 175, verwezen wordt, d. i. waar 

 tetrastigma besciireven zou moeten zijn. 



