468 ' LXXII. Chrysomelidae. - Longitarsus. 



Bij vele Longitarsu s-soorten heeft men gevleugelde en ongevleugelde exemplaren of 

 zulken met rudimentaire vleugels ; ook heeft men soorten welke a 1 1 ij d gevleugeld zijn, anderen 

 welke steeds de vleugels missen. In verband hiermede zijn de dekschilden eenigszins gewijzigd 

 en al of niet van eene schouderbuil voorzien ( waaronder de aanhechtingsplaats der vleugels moet 

 gezocht worden). Door het niet gebruiken zijn de vleugels rudimentair geworden en eindelijk verdwe- 

 nen. Bij eenige soorten is, volgens H. Kolbe, de mutatie nog niet voltooid, daar naast ongevleugelde 

 nog gevleugelde individuen voorkomen; veelal overheerschen hetzij de gevleugelden of wel de 

 ongevleugelden. Het apterisme, zegt Kolbe, bij muteerende soorten is deels indi\ddueel, deels eigen 

 aan de landstreek. Interessant is daarover de verhandeling van Kolbe : „Über Mutationen und Ata- 

 vismen deutscher und auswartiger Coleopteren und anderer Insekten" (in:Deutsch. Ent.Zeit. 1920). 



Longitarsus e c h i i Koch. (excurva WoU.) (C.N.II.492). Volgens Heikertinger op droge plaatsen, 

 langs straatwegen, op dijken, enz. ; op verschillende Boraginaceeën (vooral op E c h i u m, 

 Anchusa en Cynoglossum); reeds in het eerste voorjaar op de verdorde onderste bla- 

 den, later niet meer. Volgens Buddeberg knaagt de larve gangen achter de schors van de wortels van 

 E c h i u m ^). 



L. L i n n a e i Dufts. Gevleugeld. In Zuid-Duitschland en Oostenrijk, op vochtige grasplaat- 

 sen, op S y m p h y t u m, voorjaar. Volgens Schilski/ ook bij Hamburg en in andere streken van 

 Koord-Duitschland. 



L. nigerrimus Gyllh. (C.N.II.492). Deze gevleugelde soort komt ook in Engeland, Noord- 

 Franki'ijk en in België (Rosières) voor, op welke laatste vindplaats zij op M e n t h a a q u a t i c a 

 L. gevonden werd. In Holstein, einde Juli en Aug., uit vochtige plantenbundels in veenstreken. Zij 

 moet ongetwijfeld ook in Nederland gevonden worden. 



L. t'uscoaeueus Redtb. (corynthius All., nee Reiche) (C.N.II. 493.43.2). De bij Meerssen 

 (Limb.) gevangen ongevleugelde exemplaren behooren tot de var. .11 a a s s i Hubenthal (L.VI). 

 Het gevleugelde type zag ik nog niet uit Nederland. Volgens Heikertinger zou L. fuscoaeneus 

 (uit Thüringen, van waar de v. Maassi beschreven is) den naam Weisci Guilleb. moeten hebben, 

 met Maassi als sjaioniem, aangezien hij den ongevleugelden vorm niet benoemd wenscht te zien. 

 Zou op Echium en Cynoglossum leven, volgens Oerhardt op Lithosper mum 

 a r V e n s e L. 



L. aeneus Kutsch. (Weisei Guillebeau, fuscoaeneus Foudr., nee Redt). Eene muteerende 

 soort. Op zomiige droge plaatsen, van af het eerste voorjaar; zou op Echium v u 1 g a r e L. 

 leven. Volgens Bedel in Noord -Frankiijk (St. Germain), overigens in Zuid-Europa. 



L. aucliusac Payk. ( ?pulex Schrnk.) (C.N.II.493.43.3). Eene muteerende soort; bij het onge- 

 vleugelde type vertoonen de dekschilden geen schouderbuil, bij de gevleugelde var. p u n c t a t i s- 

 s i lu u s Foudr. (bij den Haag) is eene duidelijke schouderbuil voorhanden (B.1Ü9). Op onbe- 

 bouwd land, langs dijken, op grasvelden langs oevers enz., zie l.c; ook op ]? u 1 m o n a r i a, 

 A s p e r u g o, M y o s o t i s, C y n o g 1 o s-s u m en L i t h o s p e r m u m -). 



L. pinguis Weise ( ?atra Illig). Deze, meer in het Zuiden van Europa voorkomende, on- 

 gevleugelde soort, is waarschijnlijk ook (Haltica at ra Illig.) uit Noord-Duitschland 

 (Brunswijk) bekend. 



L. r e c t e 1 i n e a t u s Foudr. Gevleugeld. Deze, in Zuid-Europa voorkomende, soort zou, vol- 

 gens Schilsky, ook is Oldenburg gevangen zijn, wat, volgens Heikertinger, onjuist zou zijn. Weise 

 noemt als vindplaatsen: Frankrijk, Oostem-ijk, Hongarije en den Caucasus. 



L. parvulus Payk. (pumilus 111., ater Leesberg) (C.N.II.493.43.4). Eene muteerende soort. De 

 dekschilden vertoonen eene sterke schouderbuil, daar de soort gevleugeld is; bij de zeldzame, on- 

 gevleugeldo v *concinnus Wse., zonder schouderbuil (zie l.c. noot 2). Volgens Bedel is de levens- 

 wijze onbekend. 



L. holsaticus L. (C.N.II.495.43.6.). Gevleugeld. Heikertinger vond deze soort op Veronica 

 beccabunga L. ; nazomer tot herfst. De a. *piilicarius L. zag ik nog niet uit Nederland *). 



') Bij het verzamelen moet vooral gelet worden op de stand- of voedsclplant, waardoor het determi- 

 neeren iets minder nioeieiijlc wordt. 



') Het uit Muidon, Juli, vermelde exemplaar (B. 96) van L. n i g e r Koch, bij hetwelk de voordijcu 

 donker gekleurd zijn, blijkt nader tot L. a n c h u s a e te behooren (B. 116). 



') In do Lijst van 1870 werd L. a p i c a 1 i s Beek uit Nederland opgegeven, wat echter op verkeerde 

 determinatie berustte. 



