LXXir. Chrysomelidae. - Longitarsus. 469 



L. V e n t r i c o s 11 s Foudras. Deze soort komt, volgens Bedel, o.a. in Noord-Frankrijk (Soni- 

 nie) voor. In koele bosschen, onder mos van schaduwrijke glooiingen; Aprl— Juli. 



L. ru bellus Foudr. (gi'a\idulus Kutscli.; brunneus All., pars). Ongevleugeld. Volgens 

 Schilsky in Hannover. Niet door Bedel vermeld. 



L. m i n u s c u 1 u s Foudr. Ongevleugeld. Volgens Bedel in Noord-Frankrijk (Somme). Voor- 

 jaar. Levenswijze onbekend. 



L. fulgens Foudr. (C.N.II.496.43.8.) De a. *tri'itis Weise is pekzwart, de dekschilden zeer krachtig 

 en niet in rijen bestippeld. Volgens Heikertinger hebben de meeste opgaven van deze soort, in fau- 

 nistische werken, betrekking op gladde 1 u r i d u s-exemplaren. Het eenige inlandsche exemplaar, 

 dat ik voor 50 jaren bij Vianen ving, is zonder twijfel deze soort. 



L. Iiiridiis Scop. (brunneus Redtb., castaneus Dfts., pratensis Koch) (C.N.II.497.43.9). Bedel 

 noemt den ongevleugelden vorm: var. hrunnea Dfts. (T h y a m i s), welke hij later in var. 

 caslanea Dfts. (= hrunnea Foudr., Bedel) verandert. De gevleugelde vorm {cognatus Weise) is 

 zeldzaam (atavisme!). 



In den Cat. Col. Eur. v. Heijden, Reitter en Weise, 1906, wordt nog eene var. *exiguus Bedel ge- 

 noemd. L. exiguus behoort echter niet hiertoe (vergelijk 5e(^eZ, Faune Col. Bass. Seine V. 190, 

 noot 3); deze is eene kleine soort, opvallend door de achterschenen, bij welke de eindspoor zeer kort 

 is en vergezeld gaat van een haarbundeltje, welke iets langer is. De soort luridus is vooral 

 in voor- en najaar, op kort-grazige weilanden, van verscliillende planten opgegeven; Heikertinger< 

 vond ze op R a n u n c u 1 u s p o 1 y a n t h e m o s L. ^) en deed met deze plant vraatproeven. 



L. dorsalis Fabr. (C.N.II.497.43.10). Gevleugeld. Wordt, behalve van Senecio erucaefo- 

 1 i u s -) Huds., ook van S. v u 1 g a r i s L. e. a. soorten vermeld. Volgens Bedel wellicht ook op 

 Erigeron canadense L. Voor- en najaar. 



L. stragulatus Foudr. (circuraseptus All.). Gevleugeld. Deze soort zou in de Rijnprov. bij 

 Mainz gevonden zijn, overigens eene soort uit het westelijke IVIiddell. Zee-gebied. 



L. juncicola Foudras (substriatus Kutsch) (C.N.II.497.43.13). Heikertinger vermeldt niet de 

 3 u n c i c o 1 a van Foudras, maar beschouwt de door Weise als zoodanig beschrevene soort als 

 synoniem (ook m e n t h a e Bedel) met Water housei Kutsch. L. substriatus Kutsch. 

 is, volgens hem, eene van Waterhousei Kutsch. onderscheidene soort uit Oostenrijk en 

 Hongarije, waarmede synoniem is: a b d o m i n a 1 i s Weise ^), nee All., nee Dfts. Volgens Bedel 

 is a b d o m i n a 1 i s All. (nee Dufts.) sjaioniem met juncicola Foudr. Volgens Schilsky 

 komt L. a b d o m i n a 1 i s All. bij Oldenburg voor, volgens Weise in Hongarije, bij Weenen en 

 in Franki'ijk. De in Nederland gevangen exemplaren zijn: juncicola Foudr. (sensu Allard), 

 ik bezit bovendien een exemplaar uit Frankrijk, van Allard ontvangen. Eene muteerende soort. 



L. Waterhousei Kutsch., Heikert. (juncicola Weise, non Foudras ; menthae Bedel *)). Op 

 vochtige plaatsen, langs oevers enz., op Mentha aquatica L., arvensis L. e. a. soor- 



') Deze Ranunculu s-soort komt op rivierklei voor, maar wordt in Nederland slechts op weinige 

 plaatsen aangetroffen; L. luridus L. voedt zich ongetwijfeld ook met andere Ranunculus- 

 soorten. 



^) Niet erucifolius; van E r u o a. 



') Weise onderscheidt de soorten juncicola Foudr. en abdo minalis All. aldus : 



Dekschilden geel, zelden met donkeren naad, krachtig bestippeld, aan het uiteinde plotseling 

 af hellende. Buik zwart, het laatste sterniet en het pygidium licht gekleurd. Lengte IVs — 



2J mm juncicola Foudr. 



Dekschilden meestal met donkeren naad, fijn in rijen bestippeld, aan het uiteinde geleidelijk 

 afbellende. Buik zwart. Lengte iVs — '^^U nim. (Zie: C.N. II. 497, noot 1) abdominalis All. 

 Schilsky vermeldt nog eene aanverwante L. ordinatus Foudr. uit Hamburg, welke soort echter 

 in Zuid-Frankrijk voorkomt en door Weise niet nader geduid is; zij komt, volgens dezen auteur, niet in 

 üuitschland voor, daar de opgaven op onjuiste determinaties van Allard berusten. 



■*) Volgens Bedel zijn de verschillen tusschen: L. na e n t h a e Bedel en juncicola Foudr. aldiis: 

 Voorhoofdsbuilen scherp begrensd, zeer schuin tegenover elkaar geplaatst, de scheidingslijnen 

 vormen een zeer wijden hoek aan den voorrand van het voorhoofd. Voorhoofd en pygidium 

 meer of minder roestkleurig. Dekschilden zonder bruinachtigen naadkant, zooals bij 1 y c o p i 



Foudr juncicola Foudr. 



Voorhoofdsbuilen zeer lang ellipsvormig en bijna diametraal tegenover elkaar staande. On- 

 gevleugeld, onderzijde grootendeels zwartachtig; bovenzijde glanzig, okergeel; voorhoofd 

 donker gekleurd; pooten geheel geelachtig; sprieten grootendeels berookt. Halsschild bestip- 

 peld, veelal iets rimpelig, kort, aan de zijden sterk neergebogen; dekschilden lang-ovaal, sterk 

 bestippeld, zonder uitstekende schouders en zonder schouderbuil, elk afzonderlijk afgerond. 

 Eindspoor der achterschenen lang menthae Bedel. 



