LXXII. Chrysomelidae. - Longitarsus. 471 



L, nielanocephalus De Geer (atricapillus Dfts., atricillus Mrsh.) (C.N.II.501.43.18). Volgens 

 Heikertinger is hiermede synoniem, behalve atricapillus Dfts., nog: piciceps Steph., nee auct; 

 terwijl de door Weise en mij geduide piciceps Steph. (C.N.II.502.43.21), thans zou moeten 

 heeten: Ganglbaueri Hrktg. Bij a. *nigrosutiiralis Delahon zijn de naad breed-, en alle 

 pooten donker gekleiu'd. De var. atriceps Kutsch. [tnelanocepJialuslUeGsh.) heet hy Heikertinger: 

 Kutscherae ^) Rye (atriceps Kntsch.) en is, volgens hem, een opvallend, veel kleinere, korte berg- 

 vorm (meestal onder de 2 mm.), welke zeer op L. c u r t u s All. gelijkt en ook op vele plaatsen 

 in ons land gevangen is. Bij Bedel is atriceps Kutsch. synoniem met melanocepha- 

 1 u s de Geer. Overal in kort-grazige weiden, langs wegen enz., op P 1 a n t a g o-soorten; in 

 het eerste voorjaar, dan van den zomer tot aan den herfst. 



L. 1 o n g i p e n n i s Kutsch. (femoralis Redtb., non Marsh.). Volgens Heikertinger in Zuid- 

 en Middel-Duitschland (ik vond eene opgave uit Elberfeld); aan den rand van droge velden, op 

 Convolvulus arvensis L. Juni ; met L. p e 1 1 u c i d u s Foudr., die op dezelfde plant 

 leeft, maar licht gekleurde achterdijen en smal afgerond uiteinde der dekschilden vertoont. Eene 

 vroegere opgave uit Gorkum was onjuist. 



L. suturellus Dfts. (nielanocephalus ELiesw.; thoracius All., Kutsch.) (C.N.II.502.43.19). 



Bij Heikertinger zijn de synorüemen: thoracicus AU., fuscicollis Steph., non Bedel; senecionis 

 Motsch., Bach; bij Bedel: thoracicus (ex. parte) Steph., 111., AU.; nielanocephalus Foudr. (nee 

 de Geer). Volgens Bedel en Heikertinger op S e n e c i o-soorten; 's zomers; vooral in bergstreken; 

 volgens Foivler op S. j a c o b a e a L. Volgens H. Kolbe eene muteerende soort (ras paludosus 

 Weise). 



L. longiseta Weise. Volgens Weise in bergstreken van Zuid-Duitschland, Oostenrijk, Zwit- 

 serland en de westelijke Alpen. Volgens Bedd in Middel-Europa, o.a. in Noord-Frankrijk (St. 

 Germain). Volgens H. Kolbe eene muteerende soort {*obsoleta Kolbe met rudimentaire vleugels). 



L. curtus All. (pratensis All.) (C.N.II.502.43.20). Bij Bedel en Heikertinger zijn synoniemen: papa- 

 veris All. en viduus All. ^) ; bij Bedel ook: pratensis All. en ? liliputanus All. In bosschen op grazige 

 terreinen; volgens Heikertinger op P u 1 m o n a r i a o f f i c i n a 1 i s L., herfst; volgens Ch. 

 Brisout op E c h i u m v u 1 g a r e L. Volgens Kniephof werd deze soort in den herfst talrijk 

 waargenomen, in eene sloot, op drijvende bladen van P o t a m o g e t o n n a t a n s L. ; zij 

 springt gemakkelijk in het water en zwemt aan de oj)pervlakte tot ze een blad aantreft. Eene mu- 

 teerende soort; de gevleugelde vorm in IVIiddel-Europa, de ongevleugelde {monticola Kutsch.) 

 onder de gevleugelde exemplaren. De soort werd nog bij Arnhem en de var. monticola in Limburg 

 (bij Wijlré enGronsveld) aangetroffen. Vroegere opgaven (1882) uit den Haag en Zierikzee waren 

 onjuist. 



L. piciceps Steph. (atricapillus Redtb., picipes AU., senecionis Bris.) (C.N.II.502.43.21 en B.116). 

 Volgens Bedel zijn piciceps Steph. en senecionis Bris. twee verschillende soorten, 

 welke zich aldus onderscheiden: 



Halsschild iets verbreed, met eenigszins parallele zijden (bovenop gezien). Bij het cj 

 vertoont het laatste sterniet eene duidelijke langsstreep; het Ie voortarsenlid iets ver- 

 breed. Veelal met de volgende soort verward. Op S e n e c i o, voorjaar. In Neder- 

 land zeldzamer dan senecionis Ch. Bris. ; ik zag exemplaren uit den Haag, de 

 Bilt, Arnhem en Vaals (L.) . . (picipes (err.) AUard ; bij Weise ook = atricapillus Redt.) 



piciceps Steph. 

 Halsschild zeer kort, met afgeronde zijden. Bij het ^ vertoont het laatste sterniet naar 

 het uiteinde een ki-achtigen dwarsindruk; het Ie voortarsenlid niet verbreed. Op be- 

 bouwde en onbebouwde gronden enz. Voorjaar en herfst. Op Senecio vul ga r is 

 L. Deze, ook door Schilsky als soort beschouwd, met de synoniem: ? senecionis 

 Motsch., is in Nederland meer verbreid dan piciceps Steph.; ik zag exemplaren 

 uit den Haag, Amsterdam, Utrecht Ai'nhem, Breda en Wijlre (Limb.). Ook in Noord- 



Duitschland en Noord-Frankrijk (atricillus Foudr.) senecionis Ch. Bris. 



Volgens Heikertinger (Entom. Blatt. 1912) zou piciceps Steph. moeten heeten: Gangl- 

 baueri nom. nov. (= piciceps auct. pars; nee Steph., nee Brisout et Bedel; senecionis Bris, 

 Bedel, Tomlin et Sharp, nee Motsch., nee Bach), aangezien het type van piciceps Steph., 

 volgens engelsche auteurs, een nielanocephalus De Geer blijkt te zijn. 



L. piciceps Brisout (Bedel) is, volgens Heikertinger, eene andere soort, welke hij B r i- 

 s o u t i noemt en waarmede piciceps Foudr. synoniem zou zijn. Uit de beschrijving van 

 Heikertinger blijkt, dat deze voor zijn L. G a n g 1 b a u e r i niet volkomen overeenstemt met die 



•) De schrijfwijze: Kutscherai, evenals: Scribai, Czivalinai, Riisemai enz., is correcter. 

 ") Een exemplaar van viduus All., uit Frankrijk, van AUard ontvangen, stemt met curtus 

 All. overeen. 



