472 LXXII. Chbysomeudae. - Longitaesus. 



van Bedel voor p i c i c e p s Steph. gegeven. Heikertinger zegt van het halsscliild „met afge- 

 rond e", Bedel „met eenigszins parallel e" zijden. Bij het c^ is, volgens Heikertinger, 

 het eerste voortarslid niet merkbaar breeder dan het volgende lid, bij Bedel daarentegen iets 

 verbreed. Bij Brisouti Heikert. zijn de zijden van het halsschild nagenoeg pa- 

 rallel of ternauwernood afgerond, wat bij Bedel, geldig zou zijn voor p i c i- 

 c e p s Steph. ; ook is bij Brisouti het eerste voortarsenlid d u i d e 1 ij k verbreed, bij Bedel 

 heet dit voor p i o i c e p s Steph. „iets verbreed". 



Uit een en ander zou ik meenen, dat de door Heikertinger geduide Ganglbaueri s\nio- 

 niem is met senecionis Ch. Bris., sensu Bedel; terwijl Brisouti Heikert. meer duidt 

 op de door Bedel als p i e i c e p s Steph. gegevene beschrijving. Volledigheidshalve laat ik de 

 beschrijving der beide soorten, volgens Heikertinger, hier volgen: 



Lang-eivormig, doorgaans iets mmder gestrekt dan Brisouti. Halsschild 1 J— H 

 maal zoo breed als lang, met afgeronde zijden, in het midden duidelijk het breedst 

 en liier veelal als een klein, flauw afgerond, zijdelings uitsteekseltje, dat van de, even- 

 eens meer of minder zijdelmgs uitstekende, haarstip ongeveer even ver verwijderd is 

 als deze laatste van den voorhoek. Bij het ^ is het eerste voortarslid smal, niet 

 merkbaar breeder dan het volgende lid. Laatste sterniet met een klein bultje, dat 

 van achteren door een kleinen, eenigszins halfcirkelvormigen indruk begrensd is. Penis 

 vrij kort en breed, achter het midden flauw ingeknepen en in eene breede, rechthoekige 

 (van terzijde gezien spitse) punt eindigende. Niet zeldzaam, op S e n e c i o v u 1 g a- 



r i s L Ganglbaueri Heikert. 



Meer gestrekt. Halsschild slechts weinig breeder dan lang, met nagenoeg pa- 

 rallele of ternauwernood afgeronde zijden, in het midden niet 

 opvallend stomphoekig verbreed; de voorste haarstip steekt bijzonder weinig zij- 

 waarts uit. Bij het ^ is het eerste voortarslid duidelijk verbreed, minstens 1^ 

 maal zoo breed als het volgende lid. Het laatste sterniet met een scherp a a n- 

 g e d u i d e n, smallen langsindruk, die naar den top het sterniet eenigszins driehoekig 

 neerdrukt. Penis tamelijk breed, met parallele zijden, niet ingeknepen, aan het uit- 

 einde in eene dunne punt eindigende, welke van terzijde gezien gekromd is. 

 Zeldzamer dan Ganglbaueri. Op S e n e c i o sp. ? . . . . . Brisouti Heikert. 



L. synipliyti Heikertinger (aeruginosus Weise, non Foudr., non Bedel) (B.96). Bij Leeuwen, 

 Wamel en Druten (Geld.), Aug., o. a. in aantal in eene eendenkooi verzameld; ook bij Houthem, 

 Aug. 



Deze soort, welke op vochtige plaatsen, op Symphytum officinale L. leeft, is 

 niet te verwarren met L. aeruginosus Foudr., Bedel (C.N.n.503.43.22.); deze laatste, 

 welke in Frankrijk op E u p a t o r i u m c a n n a b i n u m L. voorkomt en ook reeds in ons 

 land gevangen is (Gronsveld, Limb., — det. Allard; Loosduinen en Deventer) is opvallend grooter, 

 ongeveer als bij L. e x o 1 e t u s ; meer roodachtig-geel getint, met eene langere eindspoor aan 

 de achterschenen en langere eindborstelharen aan den toprand der dekschilden. 



De van eene schouderbuil voorziene, gevleugelde vorm (I u c t a t o r Weise) (B.96 en 100), 

 welke in C.N.II.503.43.22 vermeld is, behoort, volgens Heikertinger, tot deze soort en niet tot a e- 

 ruginosus Foudr.; onder de i 120 exemplaren, in Sept. 1917 bij Leeuwen gevangen, was 

 slechts een enkel ex. van a. luciator Weise voorhanden. Volgens den auteur werd L. s y ra- 

 p h y t i door Weise ten onrechte als aeruginosus Foudr. geduid. Zij herinnert, vooral 

 in grootte, aan L. succineus Foudr., doch bij deze is het lichaam meer gewelfd, de kleur 

 minder bleek en zijn de sprietleedjes hoogstens viermaal zoo lang als breed. 



L. g r a c i 1 i s Kutsch. (C.N.II.503). Volgens Heikertinger op de bladen van T u s s i 1 a g o 

 f a r f a r a L., in leemkuilen, langs slooten enz. ; verschijnt eerst tegen den herfst. In Engeland 

 zou deze soort, volgens Fowler, op Senecio jacobaea L. gevonden zijn. 



L. exoletus L. (femoralis IVIi-sh., pratensis Foudr., boppardiensis Bach) (C.N.II.503.43.23) is 

 nog bij Amsterdam, Naarden, Giessendam, Rotterdam, Gorkum, Zierikzee, Renesse, Arnhem, 

 Nijmegen, Amersfoort, Zwaluwe er op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. Volgens Hei- 

 kertinger ook op A n c h u s a o f f i c i n a 1 i s L. en Symphytum officinale L., 

 van af Juni. Convolvulus sepium L. wordt door hem niet genoemd. Bnddeberg vond 

 de larve aan den wortel van Echium vulgare L. 



L. pulmonariae Weise (pratensis All., femoralis Foudr.). In IVIiddel-Duitschland op 

 Pulmonaria officinalis L., door Heikertinger op Symphytum officinale 

 L. gevangen; ook in Frankrijk. Deze soort is het naast verwant aan exoletus; beide behoo- 

 ren tot eene groep, welke zich door een lang halsscliild, smallen kop, met lang ondergezicht, en 

 het verlengde eerste tarslid der voorpooten onderscheidt en van de gde soorten in den regel door 

 den diep zwarten buik gemakkelijk te herkennen is. 



