LXXII. Chrysomelidae. - Longitarsus. 473 



L. pratensis Panz. (pusillus Gylh., Kutsch.) (C.N.II.504.43.24). Volgens Heikertinger zijn de 

 synoniemen: pusillus Gyllli., funereus Rey en obsoletus Rey. ; volgens Bedel: pusillus Gyll., me- 

 dicaginis All. en Reicliei All. De door Weise en mij genoemde a. sctitellaris Rey is bij Heikertinger 

 eene goede soort, waarmede synoniem is: viduus Weise, nee Allard. 



L. tabidiis F. (jacobaeae Waterh., laevis Dfts.) (C.N.II.504.43.25) heet bij Bedel en Heikertin- 

 ger: jacobaeae Waterh. (tabidus Panz. (non F.), Weise). 



L. r u t i 1 u s 111. (laevigatus F.). Deze soort is naverwant aan de vorige en komt, volgens 

 Bedel, o. a. in Noord -Frankrijk (Somme, Pas de Calais) voor; in vochtige weilanden, op eene 

 tScrophulari a-soort (volgens Allurd op S. a q u a t i c a L.), herfst. 



L. riibiginosiis Foudr. (flavicornis All., non Steph.) (C.N.II.505,43.26). Eene muteerende soort. 

 In den zomer en herfst, langs oevers, tusschen struiken en riet. Volgens Bedel en Heikertinger op 

 C o n V o 1 V u 1 u s s e p i u m L. ; beide auteurs vermoeden dat de opgave van Foudras, dat 

 E u p a t o r i u m c a n n a b i n u m L. de voedselplant is, op eene vei'gissing berust ; beide 

 planten staan gewoonlijk sterk dooreen verward. 



L. ochroleucHS IVIrsh. (albellus Dumér) (C.N.II.505.43.27) is nog op meerdere plaatsen in Zuid- 

 Holland, Gelderland, Limburg, aan de Grebbe en bij Breda gevangen. In weilanden en op be- 

 bouwde terreinen. Juni tot Sept. Volgens Bedel is de voedselplant geheel onbekend. 



L. ferrugineus Foudr. Ongevleugeld. Volgens Schilsky bij Hamburg. Vroegere opgaven 

 (1881, 1882 en 1887) uit Nederland waren onjuist. 



L. pellucidus Foudras (testaceus Allard) (C.N.II.506.43.28) is nog bij Leiden, Zierikzee, Dene- 

 kamp, Ommen, den Bosch en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. Bedel en Heiker- 

 tinger noemen alleen Convolvulus arvensis L. als voedselplant. Zomer tot herfst, 

 langs heggen, in weilanden, aan hellingen en op stoppelvelden. 



L. succineus Foudr. (laevis All., non Dfts.) (C.N.II. 506.43.29). Eene muteerende soort. Op 

 grasvelden, droge hellingen enz. Volgens Heikertinger op Eupatorium cannabinum 

 L., doch zeker ook op andere planten. Volgens 8te. Claire Deville op Achillea millefolium 

 L. ; volgens Weise op Artemisia campestris L. enop Euphorbia cyparissi» 

 a s L. ^^Zard noemt als voedselplant Artemisia absinthium L. Zou ook op Chry- 

 santhemum leucanthemum L. gevonden zijn. 



Ik laat hier volgen eene orienteeringstabel voor de groepeering der Longitarsus-soortennaar de 

 kleur, benevens tabellen voor de verschillende groepen en soorten. 



(Naar Heikertinger). 



1 Bovenzijde in hoofdzaak geelachtig ^) 2 



Bovenzijde in hoofdzaak donker gekleurd o. a. ook roodbruin tot pekbruin 4 



2 De naad niet of slechts met onmerkbaar donkerder tint dan de rest der dekschilden 3 

 De naad der dekschildenzwartachtig of duidelijk pekbruin 3e groep. 



3 Onderzijde licht gekleurd, hoogstens iets donkerder geelrood getint Ie groep. 



Onderzijde zwartachtig of pekbruin 2e groep. 



4 Dekschilden diepzwart, met breeden gelen zijrand-zoom 4e groep. 



Dekschilden donker gekleurd, zonder gelen zijrand-zoom 5 



5 Roodbruin tot pekbruin 5e groep. 



Zwart, donker metaalglanzig, bronzig-bruin, groen- of blauwachtig; met of zonder 

 geelroode vlekken, of met geelroode topvlek op de dekschilden 6 



6 Zwartachtig of donker bronskleurig, met geelroode vlekken, of met geelroode topvlek 



op de dekschilden 6egi'oep. 



Eenkleurig, zwart, donker metaalglanzig, bronzig-bruin, groen- of blauwachtig. . 7e groep. 



TABEL DER SOORTEN. 



A. Dekschilden geel, licht geelbruin of geelrood (bij uitzondering licht bloedrood — L. r u t i- 

 lus 111); de naad niet zwartachtig, hoogstens met iets donkerder geelrooden kant. 



*) Bij uitzondering liclit bloedrood — L. r u t i I u s 111. 



