474 LXXII. Chrysomelidae. - Longitarsus. 



Ie groep. 



(Boven- en onderzijde van dezelfde lichte (bij uitzondering bloedroode) kleur ; of wel de 

 onderzijde iets donkerder geelrood getint, maar niet zwartachtig of pekbruin.) 



1 Middelmatig groote tot groote soorten (2—4 mm.). Kop niet dof gechagrineerd, maar 

 glanzig; hetzij glad of slechts met fijne dvvarskrasjes. Voorhoofdsbuilen onduidelijk of 

 totaal ontbrekende, aan de bovenzijde nimmer door scherpe, diepe lijnen van het 

 voorhoofd gescheiden; de zijgroef van het voorhoofd (vanaf de sprietinplanting tot 

 aan den boven-oogrand van den effen clj'peus verloopende^)) duidelijk ontwikkeld. . 2 

 Kleine soorten (H— 2 mm., zelden iets grooter, in welk geval de voorhoofdsbuilen 

 duidelijk zijn). Kop gechagrineerd, veelal dof. Voorhoofd met of zonder duidelijke bui- 

 len 12 



2 Halsschild nagenoeg \ierkant, niet of ternauwernood breeder dan lang. Meer gestrekte 

 soorten (2i — 3 mm,). Het voorste gedeelte van het gezicht lang; het Ie tarslid der voor- 

 pooten, vooral bij het ^, zeer lang, bijna even lang als de halve scheen; dekschilden vrij 

 krachtig bestippeld. De soorten leven op B o r a g i n a c e e ë n. De typische exem- 

 plaren vertoonen eene zwarte onderzijde. — Hiertoe worden gerekend de aan de onder- 

 zijde licht gekleurde vormen van L. exoletus L. (zie : 2e groep, bij 2, tweede ali- 

 nea) en L. p u 1 m o n a r i a e Wse (zie: 2e groep, bij 2, eerste alinea). 



Halsschild aanmerkelijk breeder dan lang 3 



3 Groote tot zeer groote soorten (3—4 mm., zelden slechts 2^ mm.); deels leven zij op 



V e r b a s c u m, deels op Senecio jacobaea L 4 



Middelgroote soorten (ongeveer 2— 2J mm.). Kop glad, glanzig, (vergelijk hiermede 1, 

 tweede alinea: kleine soorten met meestal dof gechagrineerden kop) 6 



4 Eindspoor der achterschenen opvallend lang en krachtig ontwikkeld, sabelvormig ge- 

 kromd, ruim zoo lang als de scheentop breed is. Achterschenen op de bovenzijde, aau 



den buitenrand, met scherpe zaagtandjes 5 



Eindspoor der achterschenen kort, ongeveer half zoo lang als de scheentop breed is. 

 Deze soort gelijkt op een kleinen t a b i d u s ; plomp, weinig glanzig, okergeel ; slechts 

 de mond, de top der tasters en het uiteinde der sprieten zwartachtig ; dekschilden zeer 

 fijn en bijna uitgewischt bestippeld, tamelijk dof . — Licht gekleurde exemplaren van L. 

 melanocephalus (vergelijk 3e groep, bij 7, tweede alinea) vertoonen krachtiger, 

 in rijen staande stippels op de dekschilden en een afgeplat, dof, scherp bestippeld, iets 

 versmald uiteinde der dekschilden. — Karakteristiek voor j a c o b a e a e zijn de 

 zijdelings samengedrukte, van ter zijde gezien eene groote doorsnede vertoonende, 

 achtertarsen-leedjes. Lengte 2^-85 mm. Op Senecio jacobaea L 



jacobaeae Waterh. 

 Na verwant is L. r u t i 1 u s lUig. (laevigatus F.). Kop en halsschild geelrood, dekschil- 

 den bloedrood; soms zijn kop en halsschild als de dekschilden gekleurd. Habitus en 

 vorm als van jacobaeae, maar onderscheiden door de kleur en de bestippeling 

 der dekscliilden, welke meer nadert tot die van nigrofasciatus. Lengte 2|— 

 3^ mm. Op S c r o p h u 1 a r i a. 



5 Dekschilden groot, plomp-eivormig, duidelijk bestippeld. Binnen den bovensten buiten- 

 rand der achterschenen verloopt duidelijk eene smalle, oppervlakkige, van bimren door 

 eene fijne kiel begrensde, groef. — Hiertoe worden gerekend: exemplaren met licht ge- 

 kleurden buik van den zeer grooten (3— 4 mm.) L. tabidus Fabr. (verbasci Panz. ; 

 zie : 2e groep, bij 5, eerste alinea) en van den kleineren, maar sterk bestippelden L. n i- 

 grofasciatus Goeze (lateralis Illig. ; zie: 2e groep, bij 5, tweede alinea). — Ook 

 nog wel doelende op lichte exemplaren van L. melanocephalus de G., welke 

 echter eene kortere eindspoor enz. bezitten en aan het vlakke, iets in de lengte getrok- 

 kene, dof en scherp bestippelde uiteinde der dekschilden te herkennen zijn (zie: 3e 

 groep, bij 7, tweede alinea). 



Dekschilden lang-eivormig, fijn tot bijna uitgewischt bestippeld. Roestrood ; halsschild, 

 dekschilden en pooten stroogeel; uiteinde der sprieten en der achterdijen meestal wat 

 donkerder. Deze soort gelijkt zeer op smalle exemplaren van tabidus, maar vertoont 

 altijd nog smallere dekschilden, is fijner bestippeld en is het halsschild van voren na- 

 genoeg evenzoo breed als van achteren (bij tabidus van voren duidelijk smaller). 

 Het laatste sterniet, over het midden vlak en glad, aan weerszijden daarvan met eene 

 vlakke buil. Van lichtgekleurde exemplaren van exoletus onderscheiden, door 

 het meer verbreede halsschild, door de bijna uitgewischte bestippelmg der dekschilden 

 en door den langen doorn der achterschenen. Lengte 21— 3§ mm. Op V e r b a s c u m. . 

 F o u d r a s i Weise. 



*) Het is wenschelijk 0111 den kop vau het insekt herhaaldelijk, bij verschillend iuvallend licht, te be- 

 zien eer men beslist. 



