LXXII. Chkysomelidae. - Longitarsus. 475 



6 Dekschilden grof en diep bestippeld. Halsschild krachtig en rimpelig bestippeld ; schou- 

 ders slechts zeer zelden met eene duidelijke buil; achterdijen nimmer met diep zwarten 



top 7 



Dekschilden fijn of slechts matig sterk, oppervlakkig bestippeld. Voorhoofdsbuilen 

 altijd onduidelijk, aan de bovenzijde onduidelijk begrensd ; eindspoor der achterschenen 

 altijd veel korter dan de scheentop breed is 8 



7 Roestrood, glanzig. Eindspoor der achterschenen ongeveer even lang als de scheentop 

 breed is. Voorhoofdsbuilen aan de bovenzijde fijn, maar duidelijk begrensd, de zijgroef 

 van het voorhoofd zwak aangeduid ^). Het 3e tot 9e sprietlid elk ongeveer driemaal zoo 

 lang als breed. Dekschilden langwerpig, matig grof bestippeld; met onduidelijke 

 schouderbuil. — Licht gekleurde nigrofasciatus (zie: 2e groep, bij 5, tweede 

 alinea) vertoonen duidelijk gechagrmeerde, doffere dekschilden, eene veel diepere zij- 



groef van het voorhoofd enz. Lengte 2— 2| mm f e r r u g i n e u s Foudr. 



Licht bruingeel, glanzig. Eindspoor der achterschenen ongeveer half zoo lang als de 

 scheentop aan de bovenzijde breed is. Voorhoofdsbuilen onduidelijk, niet of nagenoeg 



als uitgewischt begrensd; de zijgroeven van het voorhoofd zeer scherp aangeduid. 

 Sprieten lang en slank, het 4e tot 9e lid, elk afzonderlijk, wel 4-maal zoo lang als breed. 

 Dekschilden eivormig, naar verhouding zeer grof bestippeld. Zie verder C.N.II.505.43. 

 26. Lengte li— 2/o mm. Op C o n v o 1 v u 1 u s s e p i u m L riibiginosus Foudr. 



8 Achterdijen geelachtig, het uiteinde niet diep zwart (is dit wel donker gekleurd, dan is 



het laatste tarslid niet donkerder dan de rest van de tars) 9 



Achterdijen geel met diepzwart uiteinde; het laatste tarslid donkerder dan de rest 

 van de tars. Lichaam geelachtig-wit, kop roodgeel, mond en tophelft der sj)rieten 

 zwartachtig. Schouderbuil ki-achtig ontwikkeld. Dekschilden bovenop iets afgeplat, 

 zeer fijn en dicht bestippeld. Halsschild nagenoeg glad. Lengte 2— 2^ mm. De voed - 

 selplant is onbekend; de opgave „op wilgen" is onzeker ochroleiicus IMi'sh. ^) 



9 Vierde tot elfde sprietlid opvallend lang, ongeveer 5-6 maal zoo lang als breed, de eind- 

 leedjes ternauwernood breeder dan de middelsten; zeer bleek en teeder van bouw, ook 

 naar het uiteinde niet donkerder. Lichaam zeer licht geelachtig gekleurd, zeer teeder 

 gebouwd. Halsscliild fijn rimpelig bestippeld. Dekschilden doorschijnend, vlak en on- 



- duidelijk, oppervlakkig en eenigermate als bijna uitgewischt lederachtig bestippeld. 

 Bij het type geen schouderbuil ; de var. ludator Weise gevleugeld en met eene schou- 

 derbuil. Lengte l'i—2^ mm. Op Symphytum officinale L 



symphyti Heikertg. 

 Hieraan verwant is L. aeruginosus Foudras, Bedel, eene muteerende soort, welke 

 grooter is, ongeveer als exoletus; meer roodachtig-geel getint, met eene 

 langere eindspoor aan de achterschenen en langere eindborstelharen aan den top 

 der dekschilden.r 

 Vierde tot elfde sprietlid hoogstens 4 maal zoo lang als breed 10 



10 Dekschilden zeer fijn, veelal als bijna uitgewischt bestippeld 11 



Dekschilden matig fijn, maar altijd zeer duidelijk en ten minste van voren, in meer 



of minder herkenbare, eenigszins schuine rijen bestippeld; op den rug iets neer- 

 gedrukt; met duidelijke schouderbuil. Als L. s u c c i n e u s gekleurd; slechts bij de 

 zeldzame a. *nigriventris Wse. zijn borst en buik donker gekleurd. Van L. s u c c i- 

 n e u s in 't algemeen door de schouderbuil en de sterkere, in rijen staande bestippe- 

 ling der, van boven iets afgeplatte, dekschilden onderscheiden. — Lichte exemplaren 

 vanL. exoletus zijn grooter en vertoonen een nagenoeg vierkant halsschild ; L. 

 melanocephalus heeft aan het uitemde iets versmalde, aldaar afgeplatte en op 

 geheel matten grond scherper dan van voren bestippelde dekschilden enz. (Vergelijk: 

 3e groep, bij 7, tweede alinea). Lengte 2— 2| mm. Op Convolvulus arven- 

 s i s L. 3) pellucidus Foudr. 



11 Dekschilden op de rugzijde niet afgeplat, gewelfd, met smalle, meestal volkomen 

 buillooze schouders. Lichaam tamelijk smal, ongevleugeld (alleen de in Duitschland 

 zeldzaam voorkomende v. *perjectus Wse. met duidelijke schouderbuil en gevleugeld). 

 Bruinachtig- of roodachtiggeel. Sprieten bij het ^ even lang als het lichaaiii, bij het $ iets 

 korter. Deze is de meest voorkomende, roodgele soort; zeer veranderlijk, in 't algemeen 

 aan de buillooze schouders, de zeer fijne bestippelmg en aan de lange sprieten herken- 



») Met betrekking tot de voorhoofdsbuilen is Heikertinger niet geheel zeker of deze soort, welke Kut- 

 schera en Weise op L. f e r r u g i n e u s Foudr. duiden, ook werkelijk de door Foudras bedoelde kever is. 



*) Eene vroegere opgave (187 7) van L. canescens Foudr. uit Nederland was onjuist. Deze soort 

 komt in Zuid-Frankrijk voor. ,. n *- 



«) Op dezelfde plant leeft ook: L. longipennis Kutsch. (Zie: 2e groep, bij 9, Ie almea), met 

 donkeren buik, donkeren kop, met elk afzonderlijk zeer breed afgeronde, lange deksclülden enz. Men 

 lette vooral op genoemde plant, waardoor de beide soorten met meer zekerheid kunnen gedetermineerd 

 worden. 



