LXXII. Chrysomelidae. - Longitabsus. '477 



Nassavi voorkomende, var. *rufulus Foudr., met licht gekleurde onderzijde. Lengte 



2i — 3 mm exoletus L. 



3 IVÏiddelgroote tot zeer groote soorten (2—4 mm.). Voorhoofd en schedel meestal 

 glanzig, glad (ook wel met fijne dwarskrassen), nimmer met aan de bovenzijde scherp 



begrensde voorhoofdsbuilen 4 



Kleinere soorten (minder dan 2 mm. ; alleen Water housei (met duidelijke 

 voorhoofdsbuilen) iets grooter); voorhoofd en schedel meestal fijn gechagrineerd, 

 veelal dof, met of zonder duidelijke voorhoofdsbuilen 10 



4 Tamelijk groote tot zeer groote, plompe soorten (2^—4 mm.). Rugzijde der achter- 

 schenen aan de binnenzijde van den scherp getanden buitem-and, met eene smalle 

 groef, die van bimien door eene duidelijke, fijne kiel begrensd is. Eindspoor der achter- 

 schenen opvallend lang en ki-achtig, sabelvormig, ruim zoo lang als de breedte van den 



scheentop. Op Verbascum 5 



]\Iiddelgroote soorten (ongeveer 2— 2J mm.), met meer gestrekten vorm. Rugzijde der 

 achterschenen naar binnen meer effen, meestal geheel zonder langsgroef of kiel aan de 

 binnenzijde (hoogstens is deze slechts onduidelijk ontwikkeld). Eindspoor der ach- 

 terschenen niet opvallend lang en ki-achtig 6 



5 De grootste gele Europeesche Longitarsus -soort. Dekschilden fijn, maar duide- 

 lijk, iets lederachtig, dicht en overal verward bestippeld, op glanzig gladden grond. 

 Halsscliild nagenoeg glad, naar voren versmald, ongeveer IJ maal zoo breed als lang. 

 Kop en halsschild roodgeelachtig ; dekschilden lichter; onderzijde pekzwart tot roest- 

 rood. De a. elongatus Weise is slank, fijn bestippeld, smal in de schouders, licht ge- 

 kleurd (vergelijk: Ie groep, bij 5, 2e alinea — Foudrasi). Zie verder over de aber- 

 raties: blz. 470 en C.N. 11.499.43. 14. Lengte 3—4 mm. . (verbasci Panz., Weise) tabidus F. 



Na verwant is L. a g i 1 i s Rye, welke op tabidus F. gelijkt, maar zich onderscheidt 

 door de spoor der geelachtige achterschenen, welke de helft korter is ; ook is het 

 lichaam kort-eivormig, hoog gewelfd en zijn de dekschilden wijder uiteen bestip- 

 peld. Lengte 2J— 3 mm. 

 Kleiner dan tabidus, doorgaans donkerder getint, op de dekschilden veel sterker 

 en herkenbaar in rijen bestippeld, op een eenigszins mat gechagrineerden grond. Bruin- 

 geel tot roestroodachtig, kop en halsschild meestal meer of minder donkerbruin, 

 evenzoo een naadband en eene lange zij rand vlek op de dekschilden, welke zeer groot 

 kan worden of wel geheel kan verdwijnen. De a. patruelis All. ^) [domesticus Wse.) op 

 de bovenzijde geheel bruingeel. Onderzijde pekzwart, zelden lichter. — L. m e 1 a- 

 nocephalus (vergelijk: 3e groep, bij 7, tweede alinea) onderscheidt zich goed 

 door het scherp bestippelde langere uiteinde der dekschilden. — Lengte 2|—35 mm. . 



(lateralis 111.) nigrofasciatus Goeze. 



6 Achterdijen geel, hoogstens de tophelft naar buiten iets gebruind 7 



Achterdijen nagenoeg altijd zwartachtig 9 



7 Dekschilden zeer fijn en oppervlakkig, menigmaal als bijna uitgewischt, bestippeld. . 8 

 Dekschilden duidelijk tot ki-achtig bestippeld. Hiertoe worden gerekend: 1°. eene 

 soort met duidelijke voorhoofdsbuilen: Water housei (vergelijk: 2e groep, bij 12, 

 eerste alinea). 2°. Soorten zonder duidelijke voorhoofdsbuilen: rubiginosus (vergelijk: 

 Ie groep, bij 7, tweede alinea; dekschilden zeer sterk en niet in rijen bestippeld, eivor- 

 mig afgerond, hoog gewelfd, schouderbuil meestal onduidelijk) en peliucidus (vergelijk: 

 Ie groep, bij 10, tweede alinea; dekschilden matig sterk en iets in rijen bestippeld, 

 aan de zijden weinig afgerond, op de rugzijde iets afgeplat, schouderbuil ki'achtig ont- 

 wikkeld). Vergelijk ook eene afwijking bij nigrofasciatus (2e groep, bij 5, 

 tweede alinea). 



8 Schouderbuil uitpuilende. Kop pekbruin, dekschilden witgeel, op de rugzijde iets 

 afgeplat, aan het uiteinde, elk afzonderlijk, smal afgerond. Halsschild witgeel ; de a. 

 *Poiveri All. met van achteren afgekorten, zwarten naadzoom op de dekschilden; de 

 a. *mgrithorax Hktgr. bovendien met zwartbruin halsschild. Lengte 1|— 2|^ mm. 



Op Tussilago gracilis Kutsch. -) 



Schouderbuil nagenoeg altijd ontbrekende. Dekschilden op de rugzijde gewelfd. 

 Lichaam roodgeel, de kop slechts weinig donkerder. Hiertoe worden gerekend de op de 

 onderzijde donkere exemplaren van succineus (vergelijk: Ie groep, bij 11, 

 eerste alinea). 



9 Dekschilden zeer smal en lang, aan het uiteinde, elk afzonderlijk, zeer breed boogsge- 



') Bedel zegt van var. (a.) patruelis All.: „établi sur des indlvidus de petite taille, ayant au plus la 

 suture noiratre". 



^) In de voormalige collectie der Ned. Ent. Ver. (1877 ) was een exemplaar van Aphthona albi- 

 nea Foudr. (thans Longitarsus albineus Foudr.), welke later (1881) als Longitarsus 

 canescens Foudr. werd beschouwd; maar in 1887 niet meer genoemd is. Beiden zijn Zuid-Fransche 

 soorten. 



