478 LXXII. Chrysomeiidae. - Longitaesus. 



wijze afgerond, het pygidium in het midden \Tij latende. Sprieten veel korter dan het 

 lichaam ; kop geelrood, halsschild en dekschilden roodgeel ; schouders zonder-, of met 

 eene onduidelijke buil. Halsschild duidelijk-, de dekschilden krachtig bestippeld. On- 

 gevleugeld. Lengte Ij— 2f mm. Op C o n v o 1 v u 1 u s arvensis L 



longipennis Kutsch. 

 Dekschilden matig breed, naar het uiteinde geleidelijk (sterker dan gewoonlijk) ver- 

 smald, aldaar afgeplat en scherper bestippeld dan op het overige gedeelte; schouder- 

 buil nagenoeg altijd duidelijk. Op P 1 a n t a g o. Hiertoe behoort de op de bovenzijde 

 lichtere melanocephalus (vergelijk: 3e groep, bij 7, tweede alinea). 



10 Voorhoofdsbuilen duidelijk, in de breedte langgestrekt, aan de bovenzijde door diepe, 



fijne lijnen begrensd; zijgroeven meestal flauw aangeduid 11 



Voorhoofdsbuilen onduidelijk of geheel ontbrekende; zijgroeven scherp aangeduid. ... 15 



11 Voorhoofdsbuilen duidelijk en scherp aangeduid, smal; hare bovenste grenslijnen ver- 

 loopen in de richting van de sprietgroef, van de eene zijde van den kop tot aan den 

 boven-oogrand der andere zijde van den kop; de builen zelf zijn aan het buitenge- 

 deelte (boven den sprietwortel) onduidelijk van het vlak aan den binnen- oogrand ge- 

 scheiden en worden meestal vlakker wamieer zij daarin overgaan 12 



Voorhoofdsbuilen meer of minder duidelijk, altijd echter door de diepe zijgroeven 

 van het voorhoofd, naar buiten scherp afgesneden en van het vlakke gedeelte aan 

 den binnenrand van het oog diep afgescheiden. Schouderbuil zeer zwak aangeduid, 



de schouders smal; halsschild matig fijn, iets rimpelig bestippeld; dekschilden matig 

 sterk, in schuine rijen, bestippeld; met duidelijk fijn gechagrineerde grondsculptuur. 

 Okergeel, kop bruinrood, uiteinde der achterdijen zwartachtig. Aan den zwakken 

 glans, de in schuine rijen geplaatste bestippeling, de zeer lange spoor der achterschenen 

 (langer dan de scheentop breed is) herkenbaar. Daarop eenigszins gelijkende is: 

 Waterhousei (vergelijk 2e groep, bij 12, eerste alinea) welke echter meestal 

 grooter en langer is, glanzige dekschilden, lichte achterdijen enz. vertoont. Lengte 

 1|— 2f mm. Volgens Kolbe eene muteerende soort, bij welke de middeleuropeesche 

 vorm kleiner dan de Zuideuropeesche en meestal kortvleugelig is. Op B a 1 1 o t a 

 en Marrubium ballotae ]\Iarsh. 



12 Iets grootere soort (1|— 2| mm.); de lang-smalle voorhoofdsbuilen staan nagenoeg 

 horizontaal tegenover elkaar, vormen aan de bovenzijde daardoor nagenoeg een 

 hoek van 180°. Bovenzijde okergeel, kop en halsschild meer roodachtig, naad der 

 dekschilden en de achterdijen licht gekleurd ; dekschilden zonder of met eene zwakke 

 schouderbuil, aan de zijden afgerond, gewelfd, zeer krachtig en niet in duidelijke rijen 

 bestippeld. — (L. ferrugineus — vergelijk Ie groep, bij 7, eerste alinea — is roest- 

 rood, de schedel glanzig, glad, onderzijde nimmer zwart, de eindspoor der achter- 

 schenen lang, enz. ; b a 1 1 o t a e— vergelijk 2e groep, bij 11, tweede alinea — is kleiner, 

 lichter gekleurd, zijgroef van het voorhoofd scherp aangeduid, voorhoofdsbuilen 

 minder duidelijk, dekschilden dof, duidelijker en in schuine langsrijen bestippeld, 

 uiteinde der achterdijen donker, spoor der achterschenen zeer lang, op B a 1 1 o t a). — 



Lengte 1|—2| mm. Op M e n t h a-soorten Waterhousei Kutsch. 



Kleinere soorten (l^— 2 mm.); de lang-smalle voorhoofdsbuilen vormen met elkaar 

 een zeer stompen doch meestal duidelijken hoek (om dit te zien, moet men den kop 

 niet van voren, maar van boven bezien) 13 



13 Uiteinde der achterdijen nagenoeg altijd zwartachtig; kop en naad der dekschilden 

 dikwerf zeer donker gekleurd; schouderbuil sterk aangeduid (het insekt van voren 

 te bezien!), de dekschilden daarachter weinig afgerond, krachtig en duidelijk in rijen 



bestippeld 14 



Achterdijen meestal licht gekleurd; naad der dekschilden nimmer zwartachtig; dek- 

 scliilden zonder schouderbuil, daardoor van voren smal en aan de zijden zeer 

 eivormig. Hiertoe behooren de op de onderzijde donkere exemplaren van m e m- 

 branaceus (vergelijk: Ie groep, bij 14, tweede alinea) en nanus (vergelijk: 



Ie groep, bij 13, tweede alinea). 



14 Lichaam tamelijk gestrekt, dekscliilden langwerpig; de lichaamsvorm ongeveer met 

 die van n a s t u r t i i en p r a t e n s i s overeenkomende. Hiertoe behooren de op 

 de bovenzijde licht gekleurde exemplaren van 1 y e o p i (vergelijk: 3e groep, bij 10, 

 eerste alinea), de meest algemeen voorkomende en zeer veranderlijke kleine soort met 

 voorhoofdsbuilen. Exemplaren van deze groep zijn het eerst aan deze soort te toetsen. 

 Lichaam breed. Dekschilden zeer breed; habitus van c u r t u s, van welke deze soort 

 door de duidelijke voorhoofdsbuilen gemakkelijk te onderscheiden is. Schouderbuil 

 sterk uitpuilende. Lengte 1^— 1| mm 



(abdominalis Weise, nee Allard, nee Dufts.) substriatus Kutsch. 



15 Halsschild matig breed (Ij — 1| maal zoo breed als lang); dekschilden duidelijk en 



