LXXII. Chbysomelidae. - Longitarsüs. 479 



matig krachtig bestippeld. Hiertoe behooren de op de bovenzijde lichte exemplaren 

 van L. curtus (vergelijk, 3e groep, bij 12 eerste alinea; doorn der achterschenenkort; 

 dekschilden meestal met duidelijke schouderbuil) en ook wel eens b a II o t a e (ver- 

 gelijk: 2e groep, bij 11, tweede alinea; doorn der achterschenen lang; dekschilden altijd 

 eivormig, zonder schouderbuil). 



Halsscliild zeer breed (tweemaal zoo breed als lang). Dekschilden langwerpig; zeer fijn, 

 veelal als bijna uitgewischt bestippeld, meestal, tengevolge van de uiterst fijne chagri- 

 neering, weinig glanzig, aan het uiteinde breed afgerond, met of zonder schouderbuil. 

 Eene veranderlijke, algemeen voorkomende soort; kop meestal pekbruin; halsschild 

 roestroodachtig ; dekschilden okergeel ; de a. coïïaris Steph. met pekbruin halsschild. (Of 

 de uit Frankrijk beschrevene soorten: m e d i c a g i n i s All. en R e i c h e i All. met 

 zekerheid vormen van pratensis zijn, houdt Heikertinger vooreerst nog niet 

 voor uitgemaakt). Lengte 1| — 1| mm. Op Plantago pratensis Panz. 



B. Dekschilden niet eenkleurig geel, maar hetzij geel met zwartachtigen naadzoom, of zwart 

 met gelen randzoom, of geheel pekbruin tot roodbruin, bronskleurig, blauw, groen of zwart, 

 met of zonder geelroode vlekken of geelrooden top. 



3e Groep. 



(Dekscliilden geelachtig met zwarten of pekbruinen naadzoom (veelal slechts met 

 een dergelijken naadkant)). 



1 Alleen de naad zwartachtig, dekschilden aan de zijden niet donkerder 2 



Behalve de naad bovendien de zijrand der dekschilden donker gekleurd 13 



2 Middelgroote tot zeer groote soorten (2—4 mm.); kop meestal glanzig, glad of van 



fijne dwarskrassen voorzien 3 



Kleine soorten (1^—2 mm.); kop meestal gechagrineerd ; dekschilden nimmer 

 bijna geheel uitgewischt bestippeld 10 



3 Groote, plompe soorten (slechts nigrofasciatus middelgroot); dekschilden 

 breed -eivormig, gewelfd; einddoorn der achterschenen opvallend lang, sabelvormig, 

 even lang als de scheentop breed is (zie: 2e groep bij 4, eerste alinea). Hiertoe be- 

 hooren tabidus a. ihapsi ]\Ii-sh. (vergelijk: 2e groep, bij 5, eerste alinea) en nigro- 

 fasciatus (vergelijk: 2e groep, bij 5, tweede alinea). 



Middelgroote soorten (meestal 2— 2f mm.); einddoorn der achterschenen niet opval- 

 lend lang. (Bij de kleinere vormen vergelijke men ook groep 3, bij 2, tweede alinea) . . 4 



4 Kop en halsscliild roodbruin tot zwart, eenigszins bronsglanzig; halsschild en 



dekschilden krachtig bestippeld 5 



Kop en halsschild licht of donker gekleurd, maar altijd zonder metaalglans 6 



5 Kop en halsschild meestal roodbruin met bronsglans; dekschilden over den zijrand 

 zelden iets gebruind, eivormig afgerond ; schouderbuil klein of ontbrekend (dit laatste 

 bij de ongevleugelde a. declivis Weise). Zelden het halsschild zwartachtig-metaal- 

 glanzig, de zijrand der dekschilden gebruind (a. similis Wse., in kleur aan s u t u r a 1 is 



heriimerende). Lengte 2 — 3 mm atricilliis L. 



Kop en halsschild meestal zwart-metaalglanzig, zeldzamer roodbruin; zijrand der 

 dekschilden nagenoeg altijd licht gebruind; schouderbuil krachtig ontwikkeld, dek- 

 schilden aan de zijden weinig afgerond, bovenop iets afgeplat. Hiertoe behooren lich- 

 tere exemplaren van s u t u r a 1 i s (vergelijk 3e groep, bij 14, eerste alinea). 



6 Achterdijen licht gekleurd, hoogstens op de buitenzijde iets gebruind; bestippeling 

 der dekschilden uiterst oppervlakkig, als bijna uitgewischt.Hiertoe behooren donkerder 

 exemplaren van g r a c i 1 i s (vergelijk : 2e groep, bij 8, eerste alinea). Bij uitzondering ko- 

 men ook van de hier volgende soorten exemplaren met tamelijk lichte achterdijen voor. 

 Achterdijen in den regel donker 7 



7 Dekschilden aan het uiteinde normaal gevormd, aldaar eerder zwakker bestippeld 



dan van voren 8 



Dekschilden met iets m eer dan gewoonlijk versmald topgedeelte, aldaar iets afge- 

 plat en scherper bestippeld dan in het voorste gedeelte (karakteristiek kenmerk, waar- 

 op elke middelgroote, bruingele Longitarsüs, met donkeren naad, in de eerste 

 plaats moet onderzocht worden). Dekschilden vrij krachtig en iets in rijen bestippeld; 

 achterschenen, van boven gezien, iets gekromd, meestal zwartachtig, althans donker 

 gekleurd; het Ie voortarsenlid bij het cj sterk verbreed. Eene krachtig gebouwde 

 soort, kop en achterdijen meestal pekzwart, halsschild roestrood; dekschilden bruin- 

 geel met zwartachtigen naad; bij a. *nigrinus Wse. is de bovenzijde grootendeels 

 zwartachtig; soms is het geheele lichaam roodachtig-bruingeel. Daarop gelijkt a t r i- 



c i 1 1 u s (vergelijk: 3e groep, bij 5, eerste alinea), maar zijn hier kop en halsschild 

 eenigszins bronsglanzig en het uiteinde der dekscliilden anders gevormd; ook is te 



