LXXII. Chrysomelidae. - Longitarsus. 481 



Dekschilden dichter en fijner, niet in rijen bestippeld; halsschild veel breeder dan 

 bij c u r t u s , ongeveer tweemaal zoo breed als lang, zeer fijn bestippeld. Lengte 

 1^—2 mm (viduus Weise ^), nee All.) scutellaris Rey. 



13 Grootere soorten (2^—4 mm.). Spoor der acliterschenen zeer lang (vergelijk: 2e groep, 

 bij 4, eerste alinea). Hiertoe behooren t a b i d u s a. sisymbrü (vergelijk: 2e groep, 

 bij 5, eerste alinea) en nigrofasciatus (vergelijk: 2e groep, bij 5, tweede alinea) ; 

 ook quadriguttatus a. *vittatus (vergelijk: 6e groep, bij 2, eerste alinea). 

 Kleinere soorten (H— 2| mm.). Spoor der achterschenen normaal of kort; kop en hals- 

 schild zwart of roodbruin, meestal met geringen bronzigen schijn; halsschild op gecha- 

 grmeerden grond iets rimpelig bestippeld; dekschilden vi-ij krachtig en iets in rijen 

 bestippeld, over den zijrand gebruind tot zwart 14 



14 De donkere tint langs den zijrand zwak aangeduid, slechts voor het midden duidelijk, 

 soms ontbrekende (vergelijk: 3e groep, van 4, eerste alinea, tot 5, tweede alinea; vooral 

 te letten op a t r i c i 1 1 u s a. similis) ; dekschilden met krachtige schouderbuil, 

 sterk in langsrijen bestippeld, het uiteinde der dekschilden altijd licht geklem-d. '^) 



Lengte H— 2| mm. Op Li t hos per mum suturalis Mrsh. 



De donkere kleur langs den zijrand sterk aangeduid, rondom den top der dekschilden 

 doorgaande, zoodat deze donker gekleurd is; gevleugeld, met schouderbuil. Zie 

 verder C.N.IL500.43.15. Op Boraginaceën nasturtii F. 3) 



4e groep. 



(Dekschilden diep zwart, met breeden gelen randzoom, welke rondom 

 den top loopt.) 

 Halsschild geel, zoo ook de randzoom der dekschilden ; het overige lichaam, benevens 

 de sprieten en pooten zwart. Lengte l|—2i mm. Op S e n e c i o . . . . dorsalis Fabr. 

 Halsschild geheel of nagenoeg geheel zwart; sprieten en poo ten gedeeltelijk roodgeel. 

 Bij a*. sellatus Weise breidt zich de zwarte kleur der dekschilden naar de zijden uit, 



zoodat slechts de schouders en de top geel blijven. Lengte If — 2^ mm 



stragulatus Foudr. 

 5e groep. 



(Bovenzijde pekbruin tot roodbruin.) 



1 Dekschilden aan het uiteinde kort (niet opgericht) bewimperd 2 



Dekschilden aan het uiteinde lang bewimperd ; het eindhaartje opgericht, half zoo lang 

 als het eerste (langste) tarslid. Naar den habitus goed (naar de beschrijving bepaald 

 moeilijk) van 1 u r i d u s te onderscheiden; meestal-grooter, breeder, fijner bestippeld 

 (vooral naar het uiteinde) ; de stippels ternauwernood in langsrijen geplaatst; over het 

 algemeen gladder, meer gewelfd, meer gelijkmatig licht bruinrood gekleurd; veelal zeer 

 op rubellus (vergelijk: 5e groep, bij 4, eerste alinea) gelijkende, maar gladder. 

 Soms is de naad iets donkerder gekleurd (vergelijk: s u t u r e 1 1 u s, 3e groep, bij 8, 

 tweede alinea, die echter ook bij lichte exemplaren een donkerder kop en halsschild ver- 

 toont). Zie verder C.N.II.496.43.7. Een muteerende soort. Lengte IJ— 2| mm. . . 



brunneus Dfts. 



2 Dekschilden met volkomen gladden, niet gechagrineerden, zeer sterk glanzigen grond ; 

 bestippeling krachtig, hier en daar in rijen. Van meer gladde exemplaren van 1 u r i d u s 

 (vergelijk: 5e groep, bij 3, Ie alinea), zonder vergelijkingsmateriaal niet met volkomen 

 zekerheid te onderscheiden. Pekbruin, halsschild en schouders veeal iets lichter ge- 

 kleurd; normaal met ki-achtiger, de muteerende vorm (var. *ea;/iatts/iwWse., ongevleu- 

 geld) zonder of met zwakker aangeduide schouderbuil; de a. *tristis Weise pekzwart, 

 de dekschilden, zeer ki-achtig en niet in rijen bestippeld. Lengte 1|— 2i mm 



fiilgens Foudr. 

 Dekschilden met zeer fijn gechagrineerde grondsculptuur, glanzig of mat 3 



3 Dekschilden krachtig en iets rimpelig bestippeld ; de stippels, ten minste van voren, 

 meestal duidelijk in rijen geplaatst. Eene zeer algemeene, uiterst veranderlijke soort. 

 Elke licht- of donkerbruine, krachtig en iets in rijen bestippelde Longitarsus is 

 in de eerste plaats, met het oog op deze soort, te onderzoeken. De kleur is zelden volko- 

 men gelijkmatig; soms op donkere exemplaren van curtus (vergelijk: 3e groep, bij 

 12, eerste alinea) gelijkende, maar de kop steekt in kleur altijd slechts zeer weinig van 



') Zie noot 5 op pag. 480. 



^) In het IMiddell. -zeegebied komt eene kleine var. *ruhenUcollis All. voor, met roestrood, niet metaal- 

 glanzig, halsschild en licht gekleurden zijrand der dekschilden. 



^) De benaming nasturtii is ondoelmatig gekozen, daar noch van Nasturtium noch van 

 eenige andere Crucifeer een Longitarsus bekend is ; hetzelfde geldt voor benamingen als : 

 eis ym bril, medicaginis en papaveris. 



31 



