LXXII. Chrysomeudae. - Cassida. - LXXIII. Bruchidae. 491 



smaller dan de dekschilden. Onderzijde grootendeels zwart, sprieten naar het uiteinde 

 donker 23 



23 De randkant van de basis der dekschilden is duidelijk zwartachtig en duidelijk getand. 

 Pleuiae van den mesothorax, evenals de geheele onderzijde, zwart 24 



', De randkant van de basis der dekschilden is niet zwartachtig en evenmin duidelijk 



getand 25 



24 Bovenzijde gewelfd, groen, de basis der dekschilden veelal rood; zeldzamer het hals- 

 schild roodbruin, de dekschilden groen (a. *fuscicollis Wse.). Lengte 5 — 7 mm. . . . 



denticollis Suffr. 

 Bovenzijde vlak gewelfd, gi'oen; dekschilden tot aan het midden nagenoeg van gelijke 

 breedte, met eene groote, gemeenschappelijke, driehoekige, rozenroode rugvlek, welke 

 meestal het midden overschrijdt. De dijen vertoonen veelal eene ringvormige bruine 

 kleur vóór het midden. Lengte 6 mm rufovirens Suffr. 



25 Pleurae van den mesothorax, evena s de onderzijde geheel zwart. Groen; dekscliilden 

 om het schildje licht bloedrood, zelden eenkleurig gi'oen. Dijen geel, zeldzamer aan 

 de basis zwart (a. *viridissima Reitt., zie bij 19, 2e alinea). Lengte 6—7 mm. . . . 



sanguinosa Suffr. 

 Pleurae van den mesothorax geel, of wel zwart en geel gevlekt 26 



26 De ruimte tusschen den naëid en de eerste dorsale langsrib, achter de plaats waar zij 

 evenwijdig met den naad begint te verloopen, is veel smaller dan de ruimte daar 

 ter plaatse tusschen de Ie en 2e langsrib. Gi'oen of groengeel, aan de basis der dek- 

 schilden veelal met 1 tot 2 roodachtige vlekken. Lengte 5—6 mm. Volgens Kleine ook op 



AchilleaptarmicaL (chloris Suffr., viridana Hrbst.) prasina lUig. 



De ruimte tusschen den naad en de eerste langsrib, achter de plaats waar zij evenwijdig 

 met den naad begint te verloopen, is niet smaller dan de ruimte daar ter plaatse 

 tusschen de Ie en 2e langsrib. Groen, met eene driehoekige basaalvlek om het schildje 

 rood. Lengte 4J— 5i mm (cruentata IVIrsh.) sanguinolenta Müll. 



27 Halsschild met stompe achterhoeken. Lichaam lang-ovaal. Sprieten en pooten geel. 



Zie verder: C.N. II. 522.49. 17 vittata Villers. 



Halsschild met breed afgeronde achterhoeken. Lichaam kort ovaal. Sprieten naar het 

 uitemde, benevens de dijen tot aan het midden, zwart. Bij a. rosea (niet rosaceal) 

 Illig. bevindt zich op de schijf der dekschilden eene rozeru-oode langsstreep. Bij a. 

 *obscurella Weise (obscura Weise) zijn de naad en eenige vlekken op de schijf der dek- 

 schilden zwartachtig. Volgens Kleine op C h e n o p o d i u m album L., Bèta 

 vulgaris L. en Atriplex patuia L. Zie verder: C.N.II.522. 49. 16 . . . 

 .... (pulchella Panz., laevis Herbst, margaritacea Herbst, urticae Brahm., 



splendidula IVIi'sh., viridula Payk.) nobilis L. 



LXXIII. Familie BRUCHIDAE {ZAADKEVEBS) (C. N. II. 522) i). 



Bedel en Reitter noemen deze familie: Lariidae, doch, volgens 31. Pic (Wien. Ent. Zeit. XXXIII 

 1914) is dit niet juist, daar het genus L a r i a Scop. (1763) soorten bevat van verschillende fami- 

 liën. Opvallend is de kleine kop ; de dekschilden vertoonen altijd langslijnen, maar geen afgeschei- 

 den epipleuren; de achterand der breede achtercoxae is sterk afgerond. Achterdijen meer of 

 mmder verdikt ; geen springvermogen. Bovenzijde van het lichaam altijd meer of minder fijn, 

 neerliggend behaard. De (^(^ onderscheiden zich door de krachtiger, veelal veel sterker gezaagde, 

 sprieten, het sterker gewelfde pygidium en de op verschillende wijze van tandjes voorziene mid- 

 delschenen. 



Door Schilsky (System. Verz. d. Kafer Deutschl. etc. 1909) worden van Bruchus L. afgezonderd: 

 de genera Bruchidius Schilsky, Acanthoscelides Schilsky '■^) en Pacbymerus Latr. 



De in de tabel van Bruchus L. (C.N.IL524), bij 1, eerste alinea, vermelde kenmerken doelen 

 op het door Schilsky en Reitter aangenomen genus Bruchus L. (= Laria Scopoli, Reitter) ; 

 de tweede alinea geldt voor het genus Bruchidius Schilsky (daarbij ook het door Reitter 

 ingelijfde genus Acanthoscelides Schilsky, benevens het genus Pachymerus 

 Latr.). M. Pic, evenals Bedel, rekenen Bruchidius tot het genus Bruchus (of Laria). 



•) Zie: J. Schilsky, Lariidae (Brucliidae), in Küster, Kaf. Eur. Heft 41, 1905. 



R. Kleine, die Lariiden und Rliyncopiioren und ihre Nahrungspflanzen; in Entom, 

 Blatter VI, Jahrg. 1910. 



M. Pic, Bruchidae, Coleopterum Catalogus, Junk-SchenJding, Pars. 55, 1913. 



') Volgens Reuter niet scherp van Bruchidius Schilsky onderscheiden. Bij de genoemde genera 

 is alleen het pygidium door de dekschilden onbedekt, bij het genus Kytorrhinus Fisch. (uit Zuid- 

 Rusland, benevens eene in Triest geïmporteerde soort) daarentegen zijn de laatste 3 tergiten door de dek- 

 schilden onbedekt. 



