LXXIII. Bruchidae. - Bruchus. Pachymerus. 493 



volgens Seidlitz, = atomarius L. == granarius L. zou zijn. Volgens Kleine o.a. in de 

 peulen en zaden van Vicia angustifolia Roth. Ook zou luteicornis uit linzen 

 verkregen zijn. 



B. griseomaculatus Gyll. (exiguus Rosenli.). Li Noord-Frankrijk, langs boschranden 

 en \ajvers; wellicht op een L o t u s-soort. 



B. sertatus 111. (ervi Fröl.) (C.N.II.526) moet heeten: ervi Fröl. 1799 (sertatus Illig. 

 1805). 



B. n u b i 1 u s Bohem. (rufipes Baudi, nee Herbst) (C.N.II.526). Volgens Reuter worden voor 

 deze soort meestal $$ van luteicornis 111. (= rufipes Hrbst.) gehouden, wat ook bij Bedel 

 het geval is, maar toch wel onjuist moet geacht worden. Eene vroegere (1881) opgave uit Zierikzee 

 doelt op rufipes Hrbst. 



B. af f i nis Frölich (flavimanus Bohem.) (C.N.II.526). Volgens Reuter in erwten; volgens 

 Kleine op struikachtigen Crataegus, wat zeer onwaarschijnlijk is. 



B. V i c i a e Oliv. (nigripes Gyll., pimctellus Boh.) (C.N.II.526) leeft op Vicia sepium L. 



B. rufimanus Bohem. (fabae Motsch., ? granarius IVIrsh.) (C.N.II.526.1.3). De a. velutimis Muls. 

 is bij Arnhem en in Valkenburg (Limb.) (uit geïmporteerde boonen) gevangen. De soort leeft behalve 

 in Vicia faba L. ook wel in er\\i;en; volgens Kleine ook in de zaden van Phaseolus vul- 

 garis L. ; dat de kevers aan de bladen der planten zouden \Teten, acht ik zeer onwaar- 

 schijnlijk. 



B. atomarius L. (granarius L., seminarius Bach) (C.N.II.527.1.4) zou ook op O r o b u s voor- 

 komen en volgens Kleine ook m linzen en erwien. De var. *Fkhraei Gyll. zou, volgens Reitter, 

 niet tot deze soort, maar tot v i c i a e behooren. Kleine exemplaren met onduidelijken zijtand 

 van het halsschild, zijn: a. *troglodyies Fahrs., de basis der voordijen is zwartachtig. 



B. chinensis L. (adustus Motsch., elegans »St., ^ pectinicornis L., $ scutellaris F., $ rufus de 

 Geer) (C.N.II.527.1.5) wordt door Reitter tot het genus Pachymerus Latr., gerekend, bij hetwelk 

 het basaallobje van het halsschild wit viltig, bultig en diep uitgerand is (sub-gen. C a 1 1 o s o- 

 bruchus Pic), bovendien aan weerszijden hiervan tweemaal, meer of minder duidelijk, uitge- 

 bogen; het $ heeft diep gezaagde sprieten, bij het ^ vertoonen de sprieten lange aanhangsels 

 aan de verbreede leedjes. De soort is uit China en Japan ingevoerd. 



B. (Pachymerus) oruatus Bohem. (L.IV). Deze soort is na verwant aan chinensis; 

 de oogen zijn iets fijner gefacetteerd, in beide seksen van achteren evenzeer uitpuilende en van 

 voren op gelijken afstand van elkaar verwijderd, terwijl bij het ^ van chinensis dezen van 

 achteren meer uitpuilen en van voren dichter aaneenstaan. Sprieten bij het ^ slechts iets langer 

 dan bij het $, de middelste leedjes slechts weinig gekamd. De twee wit- of geelachtig beschubde, 

 bultige verhevenheden in het midden van de basis van het halsschild, vóór het schildje, naar 

 voren meer versmald en daardoor eenigszms driehoekig, minder opgericht dan bij chinensis 

 en duidelijk door eene middelgroef gescheiden. De langsstrepen der dekschilden iets fijner en 

 mmder duidelijk bestippeld. Zij varieert van donkerbruin tot roodbruin, witgrauw-, op de 

 bovenzijde veelal ook roestkleiu'ig behaard. Op de dekschilden met eene groote zwarte zijvlek 

 nabij het midden, benevens het uiteinde meer of minder zwart. Halsscliild dicht rimpelig bestip- 

 peld, met eene meer of mmder duidelijke verdiepte middellijn. Pygidium aan weerszijden meer of 

 minder donker gevlekt. De voorpooten alleen, of ook de middelpooteii, bij lichte exemplaren ook 

 wel alle pooten, roodgeel. Sprieten zwart, de eerste 3 of 4 leedjes roodachtig, het emdlid bruin- 

 achtig. Schildje wit. Op de dekschilden de tusschenruimten veelal hier en daar meer witachtig-, 

 m langsvlekken behaard en bovendien van enkele donkere vlekjes voorzien; bij sommige exem- 

 plaren is de zwarte zijvlek in het midden onderbroken, of ontbreekt ook wel geheel. Lengte 25—3 

 mm. Li aantal in A r a c h i d e n-noten in eene slaoliefabriek te Delft. 



Nog worden van het genus Pachymerus Latr een jjaar andere soorten vermeld, welke 

 door waren in Duitschland werden ingevoerd, n 1. : P. q u a d r i m a c u 1 a t u s F., welke even 

 groot is als chinensis, maar langer-ovaal ; zwart, bovenzijde geel en wit, vlekkig behaard; 

 sprieten en pooten roodgeel; op de dekschilden eene groote zijvlek en de top zwart. Hamburg. 

 Ook P. brasiliensis Thunb., veel grooter (5—6 mm.); kop tweemaal zoo lang als breed; 

 dekschilden zwart, met bruin- en witachtige haarvlekken. Uit Brazilië, in Frankrijk en Nassau 

 ingevoerd. 



