494 LXXIII. Bruchidae. - Bruchus. Acanthoscelides. Brcchidius. 



B. (Acanthoscelides Schilsky) irresectus F&hrs. (C.N.II.527.1.7) moet, volgens B edel, heeten: 

 obtectus Say ^) 1831 (irresectus Fahrs., 1833; fabae Fitch, Riley). M. Pic noemt deze soort: 

 obsoletus Say (Breweri Crotch, fabae Riley, irresectus Fclhrs., obtectus Say, pallidipes F^hrs., 

 subellepticus Woll., ?varicornis Motsch.); volgens dezen auteur uit Xoord- Amerika afkomstig. 



B. (Acanthoscelides) miniosae F. (pallidipes Fahrs.) (C.X.II.527.1.8). Uit Brazilië geïmporteerd, 

 met Caesalpinia co r ia r ia Willd. (divi-divi) ; ook uit Cassia fistulaL. Zou 

 ook leven op M i m o s a p u d i c a L. 



Eene andere, in Hamburg geïmporteerde, soort is: B. (A c a n t h o s c e 1 i d i s) c a 1 i g i n o- 

 s u s Baudi. Het pygidium is hier zwart, het lichaam zwartbruin, grauw behaard. Dekschilden 

 met kleine, witte langsvlekken bedekt. Lengte 3^—4^ mm. Nog werd in Europa waargenomen: 

 B. (Acanthocelides) Andreae (auteur ?) in divi-divi (om te looien); mt Zuid- 

 Amerika geimporteerd. 



B. seminarius L. (C.N.II.o27) zou geen zelfstandige soort zijn, maar wordt door Bedel 

 tot B. (Bruchidius) pusillus Germ. gerekend. De synonymie bij dezen auteur is: 

 Laria pusilla Germ. (var.) picipes Germ. — seminaria var. picipes ap. Baudi. — seminaria 

 Linné (sec. Gyll.) ? Bij Reitter wordt a. seminarnis Baudi tot Bruchidius pusillus gerekend. 

 Ook is nog een seminarius Bach synoniem met B. atomarius Lin. In den Catalogus 

 Col. Eur. 1906 wordt, evenmin als bij Reitter en Schilsky, van seminarius Linné melding 

 gemaakt. Bij M. Pic wordt B. seminarius L. aldus beschouwd: (= affinis Steph., ?gra- 

 narius Payk., inspergatus Miils. et Rey, taorminensis Blanch.) met de variëteiten: *diversipes 

 Rey en * pusillus Germ. (lividimanus Redtb.). 



B. (Bruchidius) o 1 i v a c e u s Germ. (virescens Boh.) (C.N.II.528). Reitter en Schilsky 

 noemen deze soort: unicolor Oliv. (olivaceus Germ., canus Germ., virescens Bohem., lutes- 

 cens Blanch.) en rekenen ook daartoe de door Bedel en mij geduide kleinere B. c i s t i F., onder 

 den naam van a. debilis Gyll. Bedel geeft als synoniemen van B. c i s t i F.: unicolor 01., canus 

 Germ. en (var.) debilis Gyll. Volgens Reitter op Papilionaceeën, Cistus-en Spiraea- 

 bloesem. Volgens Kleine in de peulen en zaden van V i c i a-soorten. 



B. (Bruchidius) cisti F. (vmicolor Oliv,, canus Germ., debilis Gyll.) (C.N.II.528.1.9). Volgens 

 Bedel is het twijfelachtig of deze wel op Helianthemum vulgare Gaertn. leeft. 



Met deze soort werd veelal verward de zeer algemeene B. v i 1 1 o s u s F. (cisti Payk., ater 

 IVIrsh., pubescens Germ.) (l.c.1.10), welke door Schilsky en Reitter genoemd wordt: cisti Payk. 

 (pubescens Germ., villosus Bach, ater Redtb.; bij Schilsky nog = obscuricornis Blanch.). Volgens 

 Reitter komt deze laatste soort ook in Acacia (waarmede wel bedoeld zal zijn: R o b i n i a)- 

 peulen voor. Kleine vermeldt deze ook van de bloemen van Prunus spinosa L.,Epilo- 

 b i u m-soorten, Cynanchum vincetoxicum R. Br. 2), E u p h o r b i a, G e n i s t a. 

 Gouden Regen, Robinia pseudacacia L. en van Caragena arborescens 

 Lmk. ; vermoedelijk is zij bij toeval op de meesten dezer planten gevonden; de eigenlijke voedsel- 

 plant is S a r o t h a m n u s v u 1 g a r i s Wimm., ook wel in R o b i n i a-peulen. 



B. (Bruchidius) marginalis F. (marginellus F., ?myobromae Motsch., persicae 

 Walken.) (C.N.II.528). Volgens Kleine zou deze soort ook ontwikkelen uit de zaaddoosjes van 

 V e r b a s c u m. De normale voedselplant is Astragalus glyciphyllos L., welke in 

 de omstreken van Hilversum, Nijmegen en Valkenburg (Limb.) gevonden wordt. 



B. (B r u c h i d i u s) p a u p e r Boh. In Noord -Fi-ankiijk op kalkbodem, langs droge hellingen. 



B. (Bruchidius)perparvulus Boh. (pygmaeus Baudi) heet bij Bedel: pygmaeus 

 Boh. (perparvulus Bohem., anxius Fahrs.); bij M. Pic: a n x i u s Filhrs. (pygmaeus Baudi) met 

 de var. perparvulus Boh. In de Rijnprovincie en in Noord -Frankrijk, op dorre plaatsen, wellicht 

 in de peulen van Lotus corniculatus L. 



B. (B r u c h i d i u s) n a n u s Oliv. (magnicornis Kust.). In Nassau en in den Elzas. 



B. (Bruchidius) biguttatus Oliv. zou in den Elzas voorkomen. Op U m b e 1 1 i f e r e n. 



') Volgens Schilsky is obtectus Say niet synoniem met B. m i m o s a e F. (C. N. II. 527. 1. 8) 



maar = irresectus Fillirs. • 



*) Deze plant komt bij Maastricht en in het Gaasterland voor. ! 



