496 LXXIII. Brtjchidae. - Bruchus. 



schenen in het geheel niet verbreed; middelschenen zonder een dergelijk plaat- 

 vormig uitsteeksel 5 



5 Bovenzijde tamelijk fijn behaard, waardoor de donkere grondsculptuur meer of 

 minder zichtbaar is; zonder marmering of vlekjes, hoogstens fijn grijs besprenkeld. 

 Bij het (^ de middelschenen, aan het uiteinde van den binnem-and, met twee korte 



divergeerende doorntjes 6 



Bovenzijde met grovere, dichtere beharing, waardoor de donkere grond bedekt is; op 

 verschillende wijze eenigszins gemarmerd 7 



6 Dekschilden op alle tusschenruimten met, eenigszins in eene langsrij staande, stip- 

 pels, welke duidelijk van de grondsculptuur onderscheiden zijn; eenkleurig kastanje- 

 bruin behaard; zoo ook het pygidium fijn behaard, met een wdt haarvlekje in het 

 midden aan de basis. IMiddelschenen geelachtig. Volgens Reuter 4— 4| mm., volgens 



Bedel hoogstens 3^ mm tristis Bohem. 



Dekschilden zonder bijzondere bestippelmg üi de tusschenruimten ; de bruine beharmg 



is eenigszins met grijze haarvlekjes besprenkeld of geheel donkergrauw. Pygidium 

 eenkleurig grijs behaard, zonder wit haarvlekje. IMiddelschenen zwart, het uitemde 

 bijna altijd roodachtig. Volgens i?ei«er 2— 4 mm., volgens i?e«JeZ hoogstens 3^ mm. i). 



tristiculus FS,hrs. 



7 Voorpooten en middelschenen geelrood, middeldijen zwart. Zie verder: C.N.II.525. 



lentis Bohem. 



Voor- en middelpooten geheel geelrood. Zie verder: C.N. 11.526 



(sertatus Illig.) e r v i Fröl. 



8 Voordijen geheel zwart. Uiteinde der achterschenen slechts voorzien van zeer korte 

 doorntjes. Halsschild veel breeder dan lang. Beharing van het pygidium m den regel 

 met twee groote zwarte vlekken (bij in het Zuiden van Europa voorkomende exem- 

 plaren is de beharing van het pygidium wel eens ongevlekt en die der dekschilden na- 

 genoeg eenkleurig grijs). Achterdijen veelal met een tandje aan den bimienrand, 

 tegenover dén grooten tand aan den buitem-and. Dijen en schenen der middelpooten 

 zonder bijzondere kenmerken. Zie verder: C.N.II.525.1.1 



(pisi L., salicis Scop.) pisorum L. 

 Hieraan verwant is eene soort, welke bijna even groot is; de voorpooten zijn hetzij 

 geheel roodgeel of de voordijen donker gekleurd. Sprieten geheel of alleen de eerste 5 

 leedjes en het eindlid geelrood. Dekschilden aan het uitemde en aan de zijden met 



eene grootere zwartachtige vlek emarginatus AUard. 



Voordijen meer of minder geelrood. Uiteinde der achterschenen, aan den binnenhoek, 

 m een langen doorn verlengd. Halsschild iets korter dan breed. Pygidium witgrauw be- 

 haard, eenkleurig of ter weerszijden iets berookt. Bij het S de middeldijen, op de onder- 

 zijde, eenigszins hoekig verbreed ; de middelschenen gebogen en iets gewrongen, naar de 

 basis verdikt en over de bimienzijde in de lengte gegroefd. Zie verder: C.N.II.526.1.3. 

 Eene zeer veranderlijke soort, in vorm, kleur der middelpooten en tandje aan de 

 zijden van het halsscliild, welke laatste neiging heeft om geheel te verdwijnen. . . 



nitimanus Bohem. 



9 Beharing van halsschild en dekschilden hetzij veranderlijk in zwart en grijs of wit, 

 hetzij geheel wolkig vuilgrijs. Bij de hiertoe behoorende soorten (uit het hier behan- 

 delde gebied) zijn de voorpooten ten müiste gedeeltelijk geel; bij v i c i a e Oliv. zijn 

 alle pooten zwart. Volgens Bedel vertoont B. r u f i p e s Hrbst. (waarmede hier wel 

 bedoeld zal zijn: n u b i 1 u s Bohem.) in Engeland neiging tot melanisme, daar de 

 voor- en middelpooten meer of nimder gebruind zijn, zelfs bij hooge uitzondering alle 

 pooten en de sprieten geheel zwart. Ook komt daar voor de var. *Fdhraei Gyll. (zie: C. 



KII.526. noot 1)) van B. atomarius L., met zwarte pooten 10 



Beharing van halsschild en dekschilden eenkleurig donkergi'ijs. De eerste 4 spriet- 

 leedjes en de voorpooten oranjerood; het overige gedeelte zwart of, zeer zelden de 

 knieën der middelpooten roodachtig. Halsschild trapezoidaal, zonder tandje op de 

 zijden. Bij a. *Mülleri Schilsky vertoont het halsschild aan de zijden een zeer klein 

 tandje. Bij het (J eindigen de middelschenen, op de birmenzijde, in eene kleine twee- 

 tandige voortzetting. Lengte l/ij— 2-i mm loti Payk. 



10 Halsschild tamelijk kort, trapezoidaal of, tennnnste naar achteren verbreed. INIiddel- 



pooten geheel zwart. Sprieten altijd gedeeltelijk zwart 11 



Halsschild kort en breed, van voren afgerond. IMiddelschenen bijna altijd, vanaf de 

 basis, geelachtig; middeldijen in den regel geelachtig, ten mmste het gedeelte naar 

 de knie. Sprieten veranderlijk van kleur, soms geheel geelachtig. Bij het ^ eindigen 

 de midd elschenen, op de bimienzijde, in eene kleine tweetandige of gevorkte hiel. . . 12 



') Exemplaren van tristiculus, van AUard ontvangen, meten 3 — 3i mm., die van t r i a t i s 

 evenzoo. 



