500 LXXIV. Anthribidae. - Urodon. Brachytabsus. 



De keeluitranding bepaalt zich tot het voorste gedeelte van de onderzijde van den 

 snuit; kinplaat voorhanden. Snuit zeer veranderlijk in lengte, maar altijd meer of 

 minder verlengd. Bovenlip bijna altijd onzichtbaar (slechts bij 3 genera der N e m o- 

 n y c h i n i zeer klein, maar zichtbaar). Sprieten in den regel geknikt, zeldzamer ge- 

 woon met een klein basaallid. Schenen aan den binnenrand veelal, aan den buitenrand 

 niet getand (slechts bij eenige niet-europeesche genera met bultjes). Daartoe ook ge- 

 rekend de Nemonychidae (C.N.I.23 en l.c.II.536) Curciilionidae. 



2 Bovenlip zichtbaar. Sprieten niet geknikt, het Ie lid niet langer dan het 3e, de knots 

 altijd los geleed. Snuit afgeplat. Kinplaat goed ontwikkeld, ook de monddeelen nor- 

 maal ontwikkeld. Pygidium niet door de dekschilden bedekt. Schenen gewoon, aan de 

 buitenzijde niet getand. Tarsen breed, op de onderzijde met spongieuse zool. Klauwen 

 van bhmen aan de basis fijn getand . . . (In Col. Neerl. : P 1 a t y r r h i n i d a e) 



Anthribidae. 

 Bovenlip niet zichtbaar, hoogstens de bewimpering harer toprand vrij. Sprieten meestal 

 zeer kort, geknikt, of onduidelijk geknikt, maar het Ie lid langer dan het 3e; de knots 

 zelden los geleed, meestal knopvormig en geringd. Snuit zeer kort, veelal ternauwer- 

 nood als zoodanig herkenbaar. Kinplaat rudimentair, in de mondholte verzonken. 

 Schenen kort afgeplat en aan den buitenrand zaagachtig getand, zeer zelden met glad- 

 den rand. Tarsen opvallend dun, gewoon. Klauwen gewoon 



(In Col. Neerl. : Scolytidae en Platypidae) Ipidae. 



LXXIV. Familie ANTHRIBIDAE = PLATYRRHINIDAE) (C. N. II. 529). 



I. Sub-Familie l'rodontinae (C.N.II.531), heet bij Reuter Urodoninae. 



II. Sub-Familie Platyrrliininae (C.N.II.531) (bij Reuter: Anthribinae), wordt verdeeld in: tribus 

 Antliribini (in C. N. Platyrrliinini) en Clioragini. In de tabel van eerstgenoemden tribus achter 

 1, eerste alinea, bijvoegen: gioep Anthribina, achter de tweede alinea: gioep T r o p i- 

 d e r i n a. 



Urodon rufipes Oliv. (C.N.II.532.1.1). Bij var. *nigritarsis Reitt. (in Bohemen), zijn sprieten en 

 voorpooten geheel zwart. Zelden zijn de voor- en middeldijen donkerbruin; de sprieten en tarsen 

 blijven diep zwart; beharing der bovenzijde eenigszins van het tjrpe verschillend, hetzij giauwgeel 

 of witachtig-grauw ; ook wijkt de sterkte der beharing iets af. Volgens Kleine komt deze soort ook 

 op Reseda luteola L. voor. De verschillende soorten van het genus U r o d o n ontwik- 

 kelen zich uit de zaaddoosjes, die door de larven uitgevreten worden. 



U. pygmaeus Gylh. (parvulus Motsch.) (C.N.II.532) was vroeger, maar ten onrechte, uit 

 Nederland opgegeven. Volgens Kleine op Reseda luteola L. 



U. conforiuis SufEr. (C.N.II.532.1.2). Volgens Kleine op Reseda luteola L. 



U. suturalis F. (C.N.II.532.1.3). Zou ook op Reseda lutea L. voorkomen. 



Het genus Brachytarsus Schönh. (Anthribus Fourcr. pars) (C.N.II.532.2) heet bij Reitter: 

 Antliribus GeofEr. De soorten voeden zich met de eieren der galachtig opgezwollen C o c c i d e n- 

 wijfjes; de kevers leven vooral op Coniferen, achter de schors of tusschen de schorsschubben. 



Brachytarsus tessellatus Boh. (fallax Perris) (C.X.II.533) wordt tot een genus O p a n- 

 t h r i b u s Schilsky gebracht, dat zich van Brachytarsus onderscheidt door de meer op de 

 bovenzijde van den kojj geplaatste, van voren door den snuitrand diep ingesneden oogen en de 

 langere gedaante, welke met T r o p i d e r e s overeenkomt. Van Tropideres, sub-gen. 

 Rhaphitropis Reitt. (de soorten: m a r c h i c u s Herbst en c i n c t u s Payk.) onder- 

 scheiden door het ontbreken van de dwarslijst vóór de basis van het halsschild. Deze soort leeft in 

 droge beukenschors, dicht bij den grond, waar de larven, opdat de kevers kunnen uitkruipen, gaten 

 door de schors knagen. Bij a. *bnmneipennis Reitt. is de grondkleur der dekschilden bruinrood. 



B. fasciatus Forst, (scabrosus F.) (C.N.II.533.2.1) wordt door iJei^er gerekend tot het sub-gen. 

 Brachytarsus Schönh., bij hetwelk de geheele zijrand van het halsschild scherpkantig 

 afgescheiden is. Bij a. ventralis Rey (B.98 en 116) is ook de buik geheel of grootendeels 

 rood (bij Zierikzee, Venlo en Exaeten); bij a. *ruhripes Rey {rufipes Schilsky) bovendien de pooten 

 geheel of gedeeltelijk rood (B.98). De larve van deze soort leeft o. a. onder het verdroogde lichaam 

 van L e c a n i u m c a r p i n i, eene C o c c i d e, die door haar verslonden wordt. Volgens Kleine 

 leeft de kever op de bloesems van kers, haagbeuk, meidoorn, appel, okkernoot, spar, den en wel- 

 licht ook van paardenkastanjes; waar zij den top van jonge plantendeelen zou afvieten. Ook 

 achter populierschors gevonden. 



