502 LXXIV. Antheib. -Teopid. Araeoc.Chorag. - LXXV. Nemonych. -Rhinomac. Doedyc. 



Oogen rond, geheel op de zijden staande, het voorhoofd tusschen de oogen niet smal- 

 ler dan de snuit. Het uiteinde der dekschilden niet ki'ijtwit behaard. Zie verder 

 C.N.II.535.5.3 sepicola F, 



De kantig verhevene dwarslijst van het halsschild is tweemaal gebogen, in het midden 

 tegen het schildje uitgetrokken. Het eerste tarslid sterk verlengd, even lang als de 



overige leedjes te zamen Sub-gen. Rhaphitropis Reitt. 



De oogen staan meer dorsaal dan lateraal. Het voorhoofd, tusschen de oogen, ter- 

 nauwernood half zoo breed als de korte, van parallele zijden voorziene of iets kegel- 

 vormige, snuit. De kantig verhevene dwarslijst op het halsschild is sterk tweemaal ge- 

 bogen en van de basis tamelijk ver verwijderd, het uitgetrokken midden eenigszins 

 hoekig. Zwart, grauw-vlekkig behaard; op de dekschilden met 3 tot 4 onduidelijke 

 grauwe haarbanden en tamelijk krachtige stippellijnen. In vermolmde stammen van 

 verschillende loofboomen, \Tuchtboomen en aan schuttingen. Volgens Kleine leeft de 

 larve achter de bast van vermolmde stammen; de kever in dorre takken van P o- 

 p u 1 u s- en S a 1 i x-soorten, Prunus d o m e s t i c a L. en eiken. Li Nassau, 



uit dorre populiertakken geklopt (C.X.II.535.5 4) 



(maculosus Muls., cinctus Bach, Reyi Gozis) niarcliicus Hrbst. 

 De oogen staan lateraal, het voorhoofd daartusschen van achteren weinig smaller 

 dan de langere, achter het midden iets ingesnoerde snuit. De dwarslijst van het hals- 

 schild in het midden iets afgerond, dichter bij den achterrand gericht. Zwart, weinig 

 duidelijk grauw vlekkig behaard. Het ^ vertoont aan den top der middelschenen een 



rechten doorn en heeft veel langere sprieten. Lengte 2f — Si mm 



(pudens Gyll. ^, inornatus Bach $) cinctus Payk. 



Aracocenis fascicuhitiis de G. (cofïeae F.) (C.N.II.536.6.1). Bij het S zijn de sprieten langer dan 

 bij het ?. Volgens Reuter uit Oostindië en Zuid-Amerika, met exotische \Tuchten, geïmporteerd. 

 Het diertje heet te kunnen opspringen, wat meer een omdraaien is. 



Choragiis p i c e u s Schaum (bostrychoides Fahr.). Volgens Reitter o.a. bij Hamburg, volgens 

 L. ion Heyden in Nassau. Aan dorre takken van iepen en van Prunus s p i n o s a L. Zij zou, 

 even als de H a 1 1 i c i d e n, kunnen springen, wat meer een omdraaien zal zijn. Deze soort onder- 

 scheidt zich van Sheppardi Kirby (bostrychoides Miill.) (C.N.IL536.7.1) aldus: 



Halsschild van af de basis naar voren versmald. Lichaam bruin, duidelijk grauw be- 

 haard. De kielvormige dwarslijn voor de basis van het halschild recht; de stippellijnen 

 op de dekschilden worden op het uiteinde iets onduidelijk en verward. Bovenzijde na- 

 genoeg dof, de tusschenruimten op de dekschilden duidelijk bestippeld. Lengte H— 

 1| mm. Ook op dorre iepen takken. Zij zou, volgens Künnemann, kunnen opspringen, 



wat meer een omdraaien schijnt te zijn Sheppardi Kirby '). 



Halsschild aan de zijden afgerond, naar de basis duidelijk, naar voren sterker ver- 

 smald. Lichaam klein, zwart, onduidelijk behaard. Dekschilden aan de zijden eveneens 

 afgerond. Sprieten en pooten bruingeel. Lengte y"„ — l| mm p i c e u s Schaum. 



LXXV. Familie NEMONÏCHIDAE (C. N. IL 536) 2). 



Reitter beschouwt deze groep als een tribus Nemonychini van de sub-fam. Khyiichitiiiae, dei fam. 

 Ciirculionidae. 



C'imbcris Des Gozis (C.N.II.537.1) moet heeten: Rhinomacer Fabr. (= Cimberis des Gozis). De 

 larve van I{. attelaboidcs F. (C.N.IL537.1.1) leeft, volgens Kleine,m dennenkegels en ook aan spar- 

 reiuiaalden. De kevers op bloeienden P i n u s p i n a s t e r Ait. en ook op eiken, wat ik echter 

 betwijfel. 



Doedycorrhynchus Germ. (C.N.IL538.2) heet bij Reitter: Oiodyrrliynchiis Schönh. =) (D a e d y- 



c o r r h y n c h us ImhofE). Reitter beschrijft de soort : austriacus Oliv. (C.N.II.538.2. 1 ) als bruin tot 



') Reitter onderscheidt nog C. n i t i d i p e n u i s Gerh., uit Ulni en Silesië, welke op de bovenzyde 

 glanzig is en de tusschenruimten der stippellijnen op de dekschilden niet duidelijk bestippeld zijn. Vol- 

 gens Hubenthal (en Cat. Col. Eur. 1906) is deze eene variëteit van: S h e p p a r d i, zoo ook volgens hem: 

 C. G a 1 e a z z i Villa, uit Italië. Laatstgenoemde is de sterkst gesculpteerde, n i t i d i p e n n i s de 

 zwakst gesculpteerde vorm en daardoor glanziger. C. S h e p p a r d i is eene zeer variabele soort. Tus- 

 schen G a 1 e a z z i en n i t i d i j) e n n i s bestaan alle overgangen. Ook C. s u b s u 1 c a t u s Rey, bij 

 welke de tusschenruimten der dekschilden gladder en glanziger zijn, behoort tot Sheppardi. Het 

 best is al deze vormen als synoniemen te citecren. 



') Zie: li. Kleine, über den Stridulations-apparat der Familie N e m o n y c h i d a e, in: Entoni. 

 Blatt., 16 Jahrg. 1920. 



') M. Ptc. S\ir Ie genre D i o d y r r h y u e h u s Germ., l'Échauge 19., 185 — 187,1905. 



