LXXV. Nemonychidae, - Doedycorrhynchus. Auletes. LXXVI. CcrRCULiONiDAE. 503 



zwart; alle exemplaren uit Nederland, die ik zag, zijn roestgeel of roestrood met donkere onder- 

 zijde (a. c a s t a n e 11 s Scliilsky = pallidicolor Pic) (B.98) of geheel roestgeel (a. lutescens 

 Schilsky) (B.98); ook bezit ik een goed uitgekleurd roestrood ex., uit Loosduinen, met geheel zwart 

 sternum, maar roestrood achterlijf (B.98). Ook op afgevallen dennentakken. Ik zag nog exempla- 

 ren uit Huis-ter-Heide, Putten (Veluwe) en van vele plaatsen in Limburg. Volgens Kleine ook op 

 eiken, V i c i a en T r i f o 1 i u m, wat mij zeer onwaarschijnlijk voorkomt. 



Auletes basilaris Gyll. (subgen. Auletobius Desbr.). Volgens Reuter in Duitsch- 

 land, behalve in het oostelijk gedeelte; overal, maar zeldzaam. OpSanguisorba offici- 

 n a 1 i s L. Het genus Auletes Schönherr behoort, volgens Reuter, tot den tribus A u 1 e t i n i, 

 sub fam. R h y n c h i t i n a e ; deze is het naast verwant aan de N e m o n y c h i n i, bij beiden 

 bedekken de dekschilden het achterlijf geheel en vertoonen geen stippelrijen. Het onderscheidt is 

 aldus : 



Voorkaken gewoon afgerond, de buitenrand gladrandig. Bovenlip klein, maar zicht- 

 baar. Dekschilden langwerpig, met parallele zijden, zonder naadstreep. Voorcoxae van 



den voorrand van het prosternum verwijderd Nemonychini. 



Voorkaken met sterk getanden rand. Bovenlip niet zichtbaar. Dekschilden korter, naar 

 het uiteinde iets verbreed, met fijne naadstreep. De voorcoxae raken nagenoeg den 



voorrand van het prosternum A u 1 e t i n i. 



Bij Auletes basilaris Gyll. zijn de sprieten zeer dicht aan de basis van den 

 snuit ingeplant. Zwart, fijn donker behaard ; dekschilden hoogstens met zeer zwakken 

 blauwachtigen schijn. Halsschild zeer dicht en matig sterk bestippeld, breeder dan 

 lang, aan de zijden afgerond en naar voren sterker versmald. Dekschilden zeer dicht 

 en weinig of niet zwakker bestippeld dan het halsschild. Lengte 2|— 3 mm. 

 Reitter onderscheidt de 3 genera der N e m o n y c h i n i aldus : 



1 .Snuit kort of niet bijzonder lang, veelal tamelijk dik ; korter, althans niet langer dan het 

 halsschild. Bovenlip duidelijk ontwikkeld. Kop tot aan de oogen in het halsschild inge- 

 trokken 2 



Snuit lang en dun, cylinderrond, slechts aan den top iets verbreed, langer dan het hals- 

 schild. Bovenlip uiterst klein, weinig ontwikkeld. Kop niet tot aan de oogen in het 

 halsschild ingetrokken, met duidelijke slapen. Klauwen gewoon . Diodyrrhynclius Schönh. 



2 Snuit kort, sprieten in 't midden ervan ingeplant. Het 2e tarslid naar het uiteinde niet 

 verbreed. Klauwen van bimien, aan de basis, met een tandvormig aanhangsel .... 



(C.N.II.537) N e m o n y x Redt. 

 Snuit langer, sprieten vóór het midden ervan ingeplant. Het 2e tarslid naar het uiteinde 

 driehoekig verbreed. Klauwen gewoon (Cimberis Gozis) Rhinomacer Fabr. 



LXXVI. Familie CURCULIONIDAE i) (C. N. IL 538). 



Reitter verdeelt deze familie in twee groote groepen: ^. CURCULIONES ADELOGNATHI en 

 B. CURCULIO:\ES PHANEROGNATHI (zie l.c. 546 noot 1). Deze worden aldus onderscheiden: 

 Snuit dik en meestal kort en recht, nooit cylinderrond, bovenop afgeplat, of iets gewelfd, 

 of wel met zijdelingsche kanten. Sprieten nabij het uiteinde of tusschen het midden en 

 het uiteinde, ingeplant; de schaft meestal den voorrand der oogen overschrijdende. 

 Voorrand van den snuit gewoonlijk met eene driehoekige of half cirkelvormige uitran- 

 ding. Oogen alt ij d rondachtig, aan het bovenste z ij gedeelte 

 van den kop geplaatst, alt ij d veel smaller dan de snuit 

 hoog is. Keeluitranding gewoon, cirkelrond of vierhoekig en door de kin meer of 

 minder aangevuld. De krachtige voorkaken vertoonen aan haar 

 buitenhoek een litteeken (ruwe, vlakke breuk) van een (veelal n a- 

 gebleven) hoorn -of sikke 1-vormig aanhangsel, een larvenorgaan -), dat bij 



») Albert Bovie, Catalogue des Curculionides de Belgique (Aanal. de la Soc. entom de Belgique, 

 T. I. 1906). 



Edm. Reitter, Bestimm. Tab. (LXVIII. Heft). Bestimmungs-Schlüssel tür die Unterfamilien, Tribus 

 und Gattungen der Curculionidae (19 Teil), in: Verh. naturf. Verein Briinn. LI Baud, 1912. 



, ÏTauna Germauica, Die Kafer des Deutschen Reiciies, V. Band, 1916. 



Victor Hansen, Biller IV. Suutebiller, Danmarks Fauna, Haudböger over den Danske Dyreverden ud- 

 givet af Dansk Naturlüstorisk Foreuiug'. 22. Med 151 Afbilduinger, 1918. 



^) Reitter zegt dat bij eenige oefening liet litteeken van dit aanhangsel ook aan kleinere vormen gemak- 

 kelijk is waar te nemen. Deze aanhangsels zijn dun en aan de basis versmald, worden voor het imago hin- 

 derlijk en breken gemakkelijk af. Slechts bij weinige genera bezitten deze aanhangsels eene breedere basis 

 en blijven in dit geval behouden. Voor alle gevallen mogen deze aanhangsels niet tot het opstellen van 

 genera gebruikt worden, vooral niet in groepen, waar die aanhangsels dun zijn en in den regel afbreken: 

 geschiedt dit niettegenstaande, zoo moeten wij op onbekendheid dezer biologische verhoudingen bij 

 den auteur besluiten en dergelijke genera laten vervallen. 



