LXXVI. CURCULIONIDAE. 505 



verdiept topvlak vertoont. Dekscliilden dikwerf spits uitgetrokken. Klauwen meestal 



aan de basis vergroeid Sub-fam. IV. Cleoninae. 



Sprietgroeven meer recht en tot aan de oogen, of ten minste tot den ondersten oog- 

 rand, gericht ; zelden als bij de C 1 e o n i n a e, in welk geval echter de sprieten dichter 

 bij de oogen ingeplant zijn en de snuit aldaar verdikt is ((tribus C a 1 a n d r i n i). . . 2 



2 Sprieten aan of nabij het uiteinde van den snuit ingeplant; deze laatste aan den top 

 iets verbreed, de basis van de sprietgroef aan het zijdeling- 

 sche gedeelte der bovenzijde gelegen en aldaar van boven zicht- 

 baar. Schenen meestal aan het binnenste topeinde met een, naar bimien gericht, 

 haakvormig uitsteeksel, nimmer met een dergelijke aan den buitenhoek. Meest groote 



soorten Sub-fam. V. Curculiouae. 



Sprieten geheel aan de zijden van den, meestal dumien en gewoonlijk cylinderronden, 

 snuit ingeplant; de basis der sprietgroeven is van boven niet zichtbaar. Uiteinde van 

 den snuit zonder uitranding, zelden driemaal flauw uitgebogen 3 



3 Trochanters groot, alle dijen op den top ervan ingeplant. Snuit meer of minder lang, 

 cylinderrond. Pygidium meestal bedekt. Klauwen in den regel fijn getand. Sprieten 



meestal niet duidelijk knievormig gebogen Sub-fam. VII. Apioninae. 



Trochanters normaal, klein, schuin aan de dij basis gelegen 4 



4 Sprieten knievormig gebogen, met langeren scapus (slechts bij R h a m p h u s niet 

 knievormig gebogen; de snuit is hier tegen de borst aanlegbaar en de sprietknots ge- 

 ringd i), de knots eivormig of ovaal, de knotsleedjes meestal slechts door zeer fijne naden 

 van elkaar gescheiden (geringd); de snuit veelal tegen de voorborst aanlegbaar. . . . 



Sub-fam. VI. €alandrinae. 

 Sprieten gewoon, niet knievormig gebogen, het Ie lid niet verlengd, ternauwernood 

 langer dan het 3e; de 3-ledige knots met volkomen afgescheiden leedjes. Snuit altijd 

 vooruitstekende. Voorkaken meestal aan den buitenrand getand, Middelcoxae eenigs- 

 zins schuin geplaatst. Lichaam veelal metallisch gekleurd . . Sub-fam. VIII.Rliynchitinae. 



INDEELING IN TRIBUS ^). 

 Sub-fam. I. O t i o r r li y u c li i n a e. 



1 Klauwen gewoon, vrij , niet aan de basis vergroeid. Sprieten 1 1 -ledig ; met afgescheidene, 

 ovale, drieledige knots, of zijn de leedjes door ringvormige, fijne naden aangeduid 3). 



Snuit meestal met zijwaarts uitstekende pterygiën Otiorrhynchini. 



Klauwen aan de basis vergroeid *) 2 



2 Dekschilden ovaal of kogelvormig, de schouders puilen niet naar buiten hoekig uit . . 3 

 Dekschilden meestal breeder dan het halsschild, met naar buiten uitpuilende schouder- 

 hoeken. Dijen meestal getand Phyllobiini. 



3 Achtercoxae ver uiteenstaande ; de basis der achterdijen dicht aan den zijrand van den 

 metathorax staande. Episterna van den metathorax niet duidelijk afgescheiden. Li- 

 chaam dicht beschubd en meestal ook met borstelharen bezet. Dijen niet getand . . . 



Peritelini. 

 Achtercoxae minder uiteenstaande. De basis der achterdijen van den zijrand van den 

 metathorax verwijderd. Episterna van den metathorax door eene fijne langslijn afge- 

 scheiden. Lichaam behaard of kaal M y 1 a c i n i. 



Sub-fam. II. B r a c h y d c r i n a e. 



1 Oogen aan de zijden van den kop, van terzijde gezien, tot den bovenrand meer gena- 

 derd dan tot den onderrand. Klauwen vrij of aan de basis vergroeid 2 



Oogen aan de zijden van den kop, van terzijde gezien, in of iets onder het midden van 



') De sprieten bij de meeste Curculioniden (belialve de tribus Calandrini en gedeel- 

 telijk de sub-fam. Rhynchitinae) zijn eigenlijk 12-ledig, aangezien de knots drie ringen bezit, 

 die vier deelen laat herkennen, waarvan het laatste echter klein, veelal intusschen weinig kleiner dan de 

 overigen is (zie: C.N. II. 539). 



-) Behalve de indeeling in tribus laat ik hier volgen een overzicht van de zeer doelmatige indeeling in 

 genera, volgens Reitter's Fauna Germanica V. Vergelijk hiermede de indeeling in C.N. II. 545 — 558. 



^) Bü den tribus :Mesostylini (genus Mesostylus Faust, uit het Transkaspische gebied en 

 Turkestan) bestaat de sprietknots slechts uit één enkel lid, niet geringd en onduidelijk afgescheiden; de 

 sprieten daardoor slechts 9 -ledig. 



*) De achtercoxae zijn naar de zijden sterker versmald, minder vaneen staande en van den zijrand van 

 het metasternum meer verwijderd dan bij de Otiorrhynchini; de ruimte tusschen de coxae is 

 weinig breeder dan van dezen tot den zijrand. Episternen van den metathorax in den regel zeer duidelijk 

 door eene langslijn van de zijden van het metasternum gescheiden ; bij de Otiorrhynchini zonder 

 deze langslijn, of deze is onduidelijk. Nagenoeg geen ontwikkelde pterygiën. Slechts de Peritelini 

 vertoonen de achtercoxae en episternen van den metathorax als bij de Otiorrhynchini, in 

 welker nabijheid zij moeten staan. 



