LXXVI. CUECULIONIDAE. 507 



tuur, zelden gewoon bestippeld. Dekschilden gestrekt, lang-ovaal of lang-eivormig, me- 

 nigmaal met parallele zijden. Tweede lid der achtertarsen even lang als of iets langer 



dan het 3e lid. Lichaam beschubd of op verschillende wijze behaard Cleoüini. 



Snuit langer, dunner en meer of minder cylinderrond ; bovenop zelden-, dan echter fijn, 

 gekield; veelal intusschen is de snuit kort en dik, bovenop afgeplat, in welk geval de 

 sprietgroef loodrecht naar onderen gericht is. De sprietgroef is in den regel naar voren, 

 ver voor het uiteinde, afgekort. Halsschild meestal met tweeledige bestippeling, groo- 

 tere stippels bevinden zich op de dicht en fijn bestippelden grondsculptuur. Tweede lid 

 der achtertarsen korter dan of slechts even lang als het 3e lid. Lichaam veelal met 

 een geel of roodachtig, poedervormig exsudaat bedekt Lixini. 



Sub-fam. V. C u r c u 1 i o n a e. 



1 Klauwen aan de basis vergroeid; zie: tribus Tropiphorini (blz. 506. bij 8, tweede 

 alinea). 



Klauwen vi'ij 2 



2 Halsschild met 3 langsgroeven, van welke de zijdelingsche veelal tot langsindrukken 

 vervormd zijn. Voorhoofd, boven de oogen, veelal bultig opgericht, of door de beharing 

 bultig toeschijnende. Schenen met matig kleine einddoornen, de buitenste toprand ge- 

 woon bewimperd, zonder smal glad rand vlak tusschen de bewimpering en den toprand; 

 het korfje open. Tarsen smal, het 3e lid niet of zeer weinig breeder dan de voorafgaande 



leedjes. Bovenzijde zeer oneffen Rhytirrliinini. 



Halsschild slechts met eene langsgroef, zeer zelden met dicht opeenstaande, talrijke 

 langsgroeven, veelal met eene langskiel over het midden. Voorhoofd boven de oogen niet 

 bultig opgericht. Tarsen zelden met niet verbreed 3e lid 3 



3 Alle schenen hoogstens aan den bimien-top van een zeer klein, veelal onduidelijk doorn- 

 tje voorzien; de toprand gewoon, niet glad en in den einddoorn overgaande; korfje der 



achterschenen open 4 



Alle schenen aan den bimientop met een meer of minder groot, dwars naar binnen ge- 

 richt, haakvormig uitsteeksel; de smalle toprand aan de buitenzijde kaal en in het 

 haakvormig uitsteeksel overgaande, daarvoor met wimperharen bezet, d. w. z. het 

 korfje eenigszins gesloten; bij zeer kleine soorten is dit intusschen nog al moeielijk 

 te zien 5 



4 Snuit cylinderrond, niet gegroefd, aan het uiteinde meer of minder kaal. Halsschild zon- 

 der middelkiel of middelgroef . Vooral onderscheiden doordat de voorcoxae even ver van 

 den voor- als van den achterrand van het prosternum verwijderd zijn, terwijl bij de an- 

 dere tribus zij veel verder van den voorrand dan van den achterrand afstaan . . Hyperini. 

 Snuit bovenop iets afgeplat, met eene middelgroef. Halsscliild met eene veelal rudi- 

 mentaire middelgroef, zelden zonder deze, of wel met eene kielvormige middellijn. 

 Sprietgroef meestal scherp ingesneden en tot aan het onderste gedeelte der oogen rei- 

 kende; de schenen meestal met een kleinen, goed zichtbaren einddoorn. Dekschilden, 



in den regel met twee, schuin staande, lichtere schub j es vlekken Alopliiui. 



5 Het Ie lid van de sprietknots is niet even lang als de volgende twee leedjes te zamen (de 

 ovale knots bestaat altijd uit 4, door fijne naden gescheidene, leedjes, van welke de 

 naad tusschen het Ie en 2e lid veelal slechts even aangeduid schijnt, aangezien de naden 

 meer of minder vergroeid zijn; op de binnenzijde zijn zij duidelijker dan op de buiten- 

 zijde); het verbreede 7e lid van den funiculus is tegen de knots aangesloten en vormt een 

 overgangslid tot deze. Dekschilden met volkomen gelijksoortige tusschenruimten der 



stippellijnen Ilylobiini. 



Het Ie lid van de sprietknots is even lang als de volgende twee leedjes te zamen, of lan- 

 ger ; het 7e lid van den funiculus is in den regel geen verbreed overgangslid tot de knots. 

 Bovenzijde veelal met ruwe sculptuin-. Dekschilden veelal met afwisselend sterker 

 verhevene tusschenruimten der stippellijnen Plintliini. 



Sub-fam. VI. Calandrinae. 



1 Schenen met fijne, kielvormige langslijnen of stippelrijen. Snuit dun en cylinderrond. 

 Sprieten n a b ij de basis, onder eene verdikking van den snuit, 

 ingeplant; scapus de oogen overschrijdende, de knots h o o r n a c h t i g, 

 glad en glanzig, slechts aan den top geringd of aldaar spongieus. Prosternum 

 zonder snuitgroef. Halsscliild langer dan breed. Dekschilden aan den toprand met 

 smallen, vliezigen zoom. Pygidium onbedekt, loodrecht afvallend. Klauwen vrij. 



Calandrini. 

 Schenen zonder kielvormige langslijnen of stippelrijen; zelden met dezen, in welk geval 

 het prosternum eene diepe snuitgroef vertoont en de snuit in den rusttoestand naar on- 

 deren gebogen is. Dekschilden aan den toprand zonder huidzoom 2 



