516 LXXVI. CURCULIONIDAE. 



3 Voorrand van het halsschild met een dubbelen kant, daardoor meer of minder kraagvor- 

 mig; de bovenkant is meer of minder opwaarts gebogen, de onderkant (veelal iets 

 meer naar bimien gebogen) legt zich dicht tegen de bovenzijde van den kop aan; tus- 

 schen beiden be\'indt zich een smal, veelal breeder, loodrecht, of concaaf vlak (van 

 voren duidelijk zichtbaar) ^). Ooglobben, aan weerszijden van den voorrand van het 



halsscliild, in den regel ontwikkeld. Groep C e u t h o r r h y n c h i n a 4 



De voorrand van het halsschild vertoont geen spoor van een ki-aag; de voorkant is ge- 

 woon en ligt onmiddellijk tegen den kop aan; ooglobben aan den voorrand van het hals- 

 schild ontbreken in den regel, zijn zelden voorhanden 12 



4 Funiculus der sprieten met 7 leedjes 5 



Funiculus met 6 leedjes 10 



5 Voorschenen recht of iets gebogen, aan den buitenrand zonder groef tot het inleggen 



der tarsen 6 



Voorschenen recht, met parallele zijden ; van buiten aan de basis, nabij het kniegewTicht, 

 hoekig geknikt, de buitenrand met eene nagenoeg volledige groef tot het mleggen der 

 tarsen; ook de dijen met eene groef tot het aanleggen der schenen . . Craponius Leconte. 



6 Alle tusschenruimten der stippellijnen op de dekschilden met eene rij spitse bul- 

 tjes of spitse korreltjes, benevens met eene rij afstaande, korte haartjes of borstelhaar- 

 tjes -). Halsscliild aan weerszijden met een klem bultje, de basis nagenoeg recht ... 7 

 Dekschilden hoogstens op de buitenste tusschenruimten met niet in rijen staande 

 doorntjes of raspachtige verhevenheden, voor het uiteinde -) 8 



7 Deksclülden met eene wit beschubde vlek op het schildje; de borstel haartjes, of eene 

 rij korte haartjes, op de tusschenruimten wit of geelachtig. Bovenzijde dun beschubd. 



(Snuit, sprieten en pooten rood) Micrelis Thoms. 



De afstaande haren, in rijen op de tusschenruimten der dekschilden, zijn zwartachtig; 

 eene wit beschubde vlek op het schildje ontbreekt. Halsschild fijn en dicht bestippeld, 

 nagenoeg kaal. Dekschilden met diep en scherp ingegravene langsstrepen en vlakke 

 tusschenruimten, waarop de spitse bultjes in eene langsrij staan. Schenen, vooi' het uit- 

 einde van den buitenrand, met een tandvormigen, behaarden hoek. Lichaam zwart . . 



(Allodactylus^) Weise) Zacladus Reitt. 



8 Schenen dun, naar het uiteinde niet verbreed ; aan de buitenzijde, ver voor het uiteinde, 

 met een haarpluimpje; daarachter, naar het uiteinde, fijn, weinig dicht, donker be- 

 haard. Lichaam geheel rood, of wel de sprieten, pooten en de dekschilden rood. Snuit- 

 groef, over het prosternum, diep tot aan het metasternum reikende. Voorrand van het 

 halsschild ternauwernood opwaarts gebogen, aan de zijden (behalve bij e r y t h r o- 



1 e u c u s) zonder bultje Coeliodes Schönh. 



Schenen aan den buitenrand gewoon, of voor het uiteinde scheef afgesneden en dicht 

 behaard ; of wel naar den top verbreed en vcor de verbreeding met een dicht bebaarden 

 tand. Lichaam in den regel donker, veelal metallisch gekleurd (zelden roodachtig) . . 9 



9 Dekschilden op de eerste tusschenruimte, aan den naad, achter het schildje, met eene 

 gemeenschappelijke, zwarte fluweelachtige vlek op lichter bruinen grond; aan het uit- 

 einde van deze tusschenruimte met eene kleine, wit beschubde naadvlek. De snuit- 

 groef reikt, even sterk verdiept, tot aan den voorrand van het metasternum .... 



Stenocarus Thoms. 

 Dekschilden met eene wit beschubde vlek over het schildje op den naad, of zonder deze. 

 De snuitgroef oj) het sternum van verschillende vorming en diepte, meestal slechts tot 

 aan het mesosternum reikende . . Ceutorrliynciius Germ. en Cidnorrhiniis Thoms. *) 



10 Dekschilden neerliggend beschubd of behaard, zonder afzonderlijke borstehij op de tus- 

 schenruimten der stippellijnen 11 



Dekschilden op de tusschenruimten meestal met bultjes of grofkorrelig en met eene ge- 

 wone rij afstaande, dikke borstelharen bezet. Lichaam eenigszins roodachtig of roest- 

 kleurig. De naaste verwanten van: troglodytes . . . Ceiitorrhyiicliidius du Val. 



11 Dekschilden met eene lange, lichte schubvlek op den naad, achter het schildje en aan 

 het uiteinde, de schijf met schubjesvlekken, van welke de schubjes kort en dik zijn. 



Snuitgroef diep, het metasternum volkomen bereikende Coeliastcs Weise. 



Dekschilden, behalve eene veelal aanwezige, lichte schubjesvlek achter het schildje. 



') Door dit kenmerk is het eerst mogelijk geworden, eenige genera, waaronder P o o p h a g u s e. a., 

 van het genus Ceuthorrhyuclius duidelijk af te zonderen. 



*) Veelal zijn de tusschenruimten dwarsrimpelig, waardoor korte, maar niet spitse verlievenhcden 

 gevormd worden; b. v. bijCeuthorrliyuchus atomus Boh. en eenige metaalgroene en blauwe 

 eoorten. 



*) Deze benaming is reeds vroeger bij de Reptilia gebruikt. 



*) Het determineeren van dit genus is naar uiterlijke kenmerken niet mogelijk, zij onderscheidt zich van 

 Ceuthorrhynchus (evenals Coeliodes en de aanverwante genera) door de lange, diepe 

 snuitgroef op het pro- en mesosternum. 



