LXXVI. CuRCULiONiDAE. - Apoderus. Attelabus. Byctiscus. Rhynchites. 521 



(a. *mono Bonelli). Deze soort leeft op verschillende soorten loofboomen, vooral op C o r y 1 u s 

 a V e 1 1 a n a L. ; volgens Kleine is de kevervraat ook waargenomen aan S a 1 i x-soorten. Het 

 type, met geheel zwarte pooten en grootendeels donker halsschild, komt alleen in Noord-Europa 

 voor. 



A. e r y t h r o p t e r u s Zschach (intermedius Illig.) (C.N.II.559). Volgens Reitter, behalve op 

 hazelaars, ook op R u b u s, doch ook op andere struiken. Volgens Kleine kever\Taat, behalve 

 aan de bladen van C o m a r u m p a 1 u s t r e L., ook aan Epilobium palustre L. 



Attelabus nitens Scopoli (curculionoides L., coccineus Geoffr.) (C.N.II.560.2.1). iïeiiier onder- 

 scheidt de kleur-aberraties aldus: veelal is het halsschild aan voor- en achterrand en de dekschil- 

 den langs de zijden zwart (a. pulvinicollis Je kei, = marginalis Pic = his panicus Jekel'^); of de 

 dijen geheel of gedeeltelijk rood (a. m a c ii I i p c s Rondani '-)), of de pooten geheel rood (a. *ru- 

 fipes Schilsky), of wel het geheele lichaam zwart (a. *obsidianus Costa, = aler Fleischer) ; volgens 

 Reiiier is v. atricornis Muls. wellicht een klein ras in Zuid-Europa; de beide inlandsche exemplaren 

 (Blijenbeek (in Limb.) en Arnhem) zijne inderdaad ongewoon klein (B.121). Volgens Reitter, behalve 

 op jonge eikenscheuten, ook op wilgen, elzen enhazelaars, volgens A'Zeme ook nog op berken. Aan 

 Urban gelukte het uit, in den herfst verzamelde afgevallen, ineengCAvikkelde bladen met larven, 

 dezen te doen overwinteren; in het begin van Mei bevatten de meeste bladrolletjes nog larven, in 

 enkelen waren poppen; op 11 Mei kwam de eerste kever uit zulk een rol te voorschijn. De meta- 

 morphose heeft dus plaats in het ingewikkelde blad en niet, zooals meestal werd aangenomen, in 

 den grond. 



Byctiscus bctuleti F. (alni Müll., betulae Bedel, nee L.) (C.N.II.561.3.1) heet ook bij Reitter: 

 betulae L. (alni Müll., betuleti F.); hij onderscheidt de navolgende kleur-aberraties: Type groen; 

 bij a. violaceus Scop. blauw; bij a. *nitens Mrsh. het lichaam groenachtig-blauw, de dekschilden 

 blauw; bij a. *viridul'us Westh. het lichaam blauwachtig, de dekschilden groen ; de a. c u p r i n u 9 

 Schilsky ^) is eenigszins goudglanzig-koperkleurig (St. Pieter bij Maastricht) (B.121 ). Volgens Kleine 

 leeft deze soort ook op C a r p i n u s betulus L., Prunus spinosa L., padusL. 

 en domestica L., ook op meidoorn, ahorn en S a 1 i x-soorten. L. von Heijden noemt ook 

 Populus monilifera Ait. en S a 1 i x c a p r e a L. 



B. populi L. (C.N.II.561.3.2). Donker koperkleurige exemplaren zijn: a. cuprifer 

 Schilsky ^), welke met a. cupreus Wasm. overeenstemt; laatst genoemde benaming heeft de 

 prioriteit. Geheel blauwe exemplaren zijn: a. *tataricus Faust; a. *nigritulus Schilsky is op nage- 

 noeg zwarte exemplaren beschreven. Volgens Kleine ook op S a 1 i x-soorten. 



Rhynchites Schneider (C.N.II.561.4). Reitter onderscheidt de navolgende sub-genera: 



1 Beharing kort, weinig dicht, donker en daarom de bovenzijde schijnbaar kaal. Lichaam 

 tamelijk smal, groen of blauw. De soorten: nanus Payk. en tomentosus Gyll 



(Pselaphorhynchites Schilsky). 

 Bovenzijde van het lichaam afstaande behaard 2 



2 Dekschilden van voren, langs den naad, met eene afgekorte scutellaire stippelrij ... 3 

 Dekschilden zonder afgekorte scutellaire stippelrij 4 



3 Lichaam lang gestrekt. Dekschilden meestal het pygidium bedekkende. Snuit kort, 

 niet of slechts zwak gebogen. De soorten: coeruleocephalus Schalk, oliva- 

 ceus Gyll., cavifrons Gyll. (pubescens Hrbst.) en sericeus Hrbst 



(Lasiorhynchites Jekel). 

 Lichaam kort, gedrongen. Dekschilden slechts IJ tot IJ maal zoo lang als te zamen 



breed. Zie de soorten C.N.II. 563 bij 6, Ie alinea (niet die bij 12) 



(C o e n o r r h i n u s Seidl. ^)). 



4 De voorlaatste stippellijn of stippelrij is afgekort, aangezien zij zich, in of voor het mid- 

 den, met de randstreep verbindt 5 



De voorlaatste stippellijn of stippelrij niet afgekort, maar tot aan het uiteinde der dek- 

 schilden doorloopende 6 



5 Dekschilden met zeer grove stippellijnen en smallere, gewelfde tusschenjuimten. 

 Lichaam metallisch geklem-d. Halsschild bij het ^ geheel onbewapend. Voorcoxae den 

 voorrand van het prosternum aanrakende. De soort : cupreus L. . (Euvolvulus Reitt. ). 



') Deze ab. stemt overeen met de door mij gegevene besclirijving van a. atricornis Muls. et Guill. 

 (marginatus Wasm.) 



') Hiertoe kan ook gerekend worden het in C. N. l.c. vermelde exemplaar uit Apeldoorn, bij hetwelk 

 de voordijen rood gevlekt zijn. 



') Ik rekende deze tot de a. viridis Wasm., welke laatste gelijk aan het tvpe is. 



*) Zie; J. Schilsky, in Küster: „Die Kafer Europas", Heft 40, 1903. 



*) Zie over de soorten van het sub-gen. Coenorrhinus Seidl. bij R. Formdnek, in: Wien. Ent. 

 Zeit. XXX. 1911. 



