526 LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Otiorrhynchus. 



Reitt. diep zwart. De kever vreet aan de jonge scheuten van 4 jarige sparren. Eene vroegere 

 opgave uit Maastricht was onjuist en berustte op verwisseling met 1 u g d u n e n i s. 



O. s e p t e n t r i o n i s Herbst (scaber Bonsd.) (C.N.II.568) heet bij Eeitter: s c a b e r L. 

 (septentrionis Hrbst., helveticus Desbr., arvernicus Desbr., fuscatus Stierl.). Aan jonge, 1 tot 4. 

 jarige sparren, ook aan de meischeuten van den zilverspar. In België bij Houffalize. Vroegere 

 opgaven (1854 en 1870) uit Nederland waren onjuist en berustten op verkeerde determinatie. 



O. rauciis F. (arenarius Herbst) (C.N.II.568.6.3). Bij het type is de beharing op de dekschilden 

 eenigszins vlekkig, bij a. t r i s t i s F. (B.98) volkomen eenkleurig. Onrijpe, bruinroode exem- 

 plaren, met donkerder pooten, werden als f u I v ii s F. (B.98) geduid. De kevers knagen aan 

 de knoppen van verscliillende P r u n u s-soorten, ook van den wijnstok, van frambozen, S a x i- 

 f r a g a's en aan de bladen van appel, peer en beetwortel. 



O. atroaptcriis de Geer (ater Steph., arenosus Mc Leay) (C.N.II.568.6.2). Behalve het vermelde 

 exemplaar (onuitgekleurd ?) met roode pooten, bezit ik ook een zwart exemplaar met roodachtige 

 (vooral de dijen) pooten (L.V), uit de duinen van den Haag, dat als tjrpe kan gelden. Van deze 

 in de duinstreek zeer algemeene soort vangt men steeds zwartpootige exemplaren (a. arenosus 

 Mc Leay). 



O. unicolor Hrbst. (morio Bedel, nee F.; ebeninus Schönh.) (C.N.II.568) moet heeten 

 morio F. (miicolor Hrbst.). De dekschilden vertoonen krachtige, kerfachtige stippellijnen en 

 gewelfde tusschenruimten (v. *eheninus Gyll.); of zijn dezen slechts oppervlakkig ingegraven 

 (type); of wel zijn zij zeer fijn en oppervlakkig, met volkomen effene tusschenruimten en bij het $ 

 breede dekschilden (v. *memnonms Gyll.). Dijen, op de binnenzijde van de basis tot aan de knots- 

 vormige verdikking, bij het cj langer, geelachtig, afstaande behaard. Op populieren, brandnetels 

 e. a. planten. 



O. u n c i n a t u s Germ. (setifer Boh.) (C.N.II.569). Volgens Reuter in West-Duitschland. 

 Onder doue beukenbladen. 



O. scabrosus Mi-sh. ( ?rugosostriatus Goeze) (C.N.II.569.6.4) heet bij Eeitter: rugosostriatus 

 Goeze (rugosissimus Villere, scabrosus JVIi'sh.). Ik vond deze soort o. a. nog, in aantal, in kompost, 

 in den Jlaagschen dierentuin; vooral in voor- en najaar. 



O. lignciis Oliv. (scabridus Steph., gallicanus Gyll., hispidulus Strl., riguus Fairm.) (C.N.II. 

 569.6.5). Reitter duidt deze soort aldus: 



Roestrood tot zwart, sprieten en pooten roestrood. Dekschilden met hetzij smallere ((^), hetzij 

 breedere ($) tusschenruimten, welke meer of minder rimpelig gekorreld en met eene rij borstelharen 

 bezet zijn (ty|3e, volgens Reitter. o.a. bij Marseille en Montpellier). Veelal is de kever slanker 

 gebouwd, geheel bruinrood of roestrood ; dekschilden met eene rij borstelhaartjes (var. s c t o s u s 

 Stierl. (//•j.'^tH.'? Schneid.)). O. Schneider (in: Deutsch. Ent. Zeit. 1896 p. 178 en 179) zegt van O. 

 f r i s i u s (op het eiland Borkum ) het navolgende : „Xur auf dem Boden der Aussen weide am mittel- 

 sten Hoop zwischen Stengein und Wurzelen der wensentlich aus Artemisia m a r i t i m a L. be- 

 stehenden Vegetationsinselchen". „Sodass ich zu der Annahme gedrangt werde, dass alle bisher als 

 O. 1 i g n e u s bestimmten Tiere aus Nord west-Europa, oder doch des Küstenlandes zu O. 

 f r i s i u s gehören dürften, der mit O. 1 i g n e u s sicher nicht identisch ist, auch nicht als 

 Varietat zu ihm gezogen werden kann. Da die Boden- und Süsswassertiere des Festlandes auf dem 

 salzigen Boden vmd im Brackwasser der Insel durch kleinere und kürzere \'arietaten vertreten 

 zu sein pflegen (wemi sie überhaupt variiren), so ist es an sich durchaus unwahrscheinlich, das 

 für O. 1 i g n e u s hier eine grössere und viel slankere Form auftreten sollte." Ook komt deze 

 voor op de eilanden Norderney, Juist, onder de uit algen bestaande vloed-aansj^oelsels en aange- 

 spoeld hout. De vele exemplaren, die ik uit Limburg (dus ver van de zee gelegen) zag, varieeren 

 van roestrood tot zwartbruin; de (^(^ zijn slanker dan de $$. Het vermelde exemplaar van Ter- 

 schelling (donker roodbruin) en een licht roodbruin exemplaar uit Schoorl (N.-Holl.), maar ook 

 een zeer oiniitgekleurd, roodgeel exemplaar uit Maastricht, zijn iets smaller dan gewoonlijk 

 het geval is; deze zouden dus als var. setosiis Stierl. {frisins O. Schneid.) gelden. M.i. is het verschil 

 tusschen de Limburgsche exemplaren en die van de zeekust niet zoo opvallend dat van type en 

 var. sprake kan zijn. 



O. porcatus Herbst (C.N.II.569.6.6). Volgens Kleine aan de Meischeuten van den zilverspar. 

 Ik vond ze ook in aantal in kompost. 



O. m a u r u s Gj-ll. (morio Bonsd., nee F., ?dubius Stroem, ?nodosus F.) (C.N.n.569) heet bij 



