528 LXXVI. CüRCcxioNiDAE. - Otiorrhynchus. 



o. salicis Stroem (lepidopterus F., squamifer F.) (C.N.II.570). Volgens ii/ewe op jonge 

 sparren en bloeienden meidoorn. Volgens i?et7/er in IMiddel- en Oost-Duitschland, overal in bergstre- 

 ken op Coniferen; ook in het Wesergebied. Exemplaren bij welke op de dekschilden slechts 

 weinige schubvlekjes voorhanden zijn, vormen a. *pauperculus Stierl. 



O. g e m m a t u s Scop. La Mddel-Europa op verschillende planten; wordt o.a. uit Elberfeld 

 vermeld : 



Deze soort zou in de tabel (C.N.II.570) bij 16, eerste alinea, tusschen gevoegd moeten worden. 

 De sprietgroef wordt naar achteren vlakker en in den regel ook smaller, maar reikt tot aan den 

 voor- of bovenrand der oogen; aan de binnenzijde is zij van een scherpen of stompen kant voor- 

 zien, welke bovendien de bovenzijde van den snuit begrenst. Glanzig zwart; slechts de dekschilden 

 met kleme, rondachtige, fraaie metaal- of parelmoer-glanzige schubjes, in verspreide vlekjes bezet. 

 Halsschild dicht korrelig. Dekschilden kort en breed-eivormig. Voordijen zwak-, middel- en ach- 

 terdijen zeer krachtig getand. Lengte 8 — 10 mm. ') 



O. r u g i f r o n s Gyll. (Ghestleri Strl.) (C.N.II.570). Volgens Reitter in de bergstreken van Mid- 

 del-Europa enz. Volgens Ste. Claire Deville op droge plaatsen aan jjlantwortels ; op IJsland, de kust- 

 streek van Noorwegen, van af de Xoordkaap, de Zweedsche kust, het eiland Gothland, alle Brit- 

 sche eilanden, Jersey, de geheele Fransche laist, van Dmnkerken tot Belle-Ile. De kleiiie litorale 

 vorm, die Deville zag en die voor hem de eigenlijke rugifrons Gyll. is, is zeer constant en varieert 

 weinig van af Noorwegen tot Bretagne. Exemplaren, onder dienzelfden naam, uit de Zwitsersche 

 en Fransche Alpen, Pyreneeën en het centrale plateau van Franki-ijk, behooren, zoo niet tot eene 

 afzonderlijke soort, althans tot een zeer opvallend ras, dat afzonderlijk vermeld moet worden. In 

 Derbyshire (Engeland) leeft de litorale vorm tusschen dwergplanten op den kant van eene breede 

 limestone-plaat. Kleine vermeldt de soort op de bloemen en de bladen van Meidoorn. Zie verder: 

 l.c. Zij werd nog in België bij Bouvignes, April, gevangen. 



O. ovatus L. (rufipes Scop., rosae de Geer, pabulinus Panz.) (C.N.II.571.6.9). Smalle exemplaren 

 zijn als v o r t i c o s u s Gyll. benoemd. De soort is nog, in aantal, onder afgevallen bladen, in aan- 

 spoelsel, onder mos en bij Formica r u f a L. aangetroffen. De larve o.a. aan de wortels van 1- 

 tot 4-jarige dennen en sparren (Picea excelsa Lmk. et DC). 



Ik laat hier volgen de door Reitter '-) gegevene iiideeling van Otiorrhynchus in sub-genera, groe- 

 pen en soorten, voor zoo ver betreft Nederland en het omliggend gebied. 



1 Voorschenen aan den top hoogstens naar biinien hoekig of lobvormig verbreed. Dek- 

 schilden met 10 langsstrepen ^) 2 



Voorschenen aan den top niet alleen naar binnen maar ook naar buiten, bij het c? veelal 

 zwak, bij het 2 sterker, verbreed en veelal lobvormig uitgetrokken, daarvoor, aan 

 weerszijden, eenigszins uitgebogen of ingeknepen. Sub-gen. A r a m m i c h n u s Gozis 

 (Eurychirus Stierl.) 4 



') In het Mainzer bekken en in Nassau zijn de soorten: armadillo Rossi, velutinus Germ. en 

 f u 1 1 a Schrank gevangen. Deze zjjn waarschijnlijk als relikten uit den Ijstijd te beschouwen; zü zijn 

 meer eigen aan hoogere bergstreken, ofschoon velutinus ook uit Magdenburg, f u 11 o nog uit Hessen 

 wordt opgegeven. 



O. armadillo Rossi (scabripennis Gyll., rhaeticus Stierl., ventricola Weise). Op bloeiende dennen. 



Deze soort zou in de tabel (C.N. II. 567) bij 3, eerste alinea, moeten gebracht worden. Zij onderscheidt 

 zich van de daar genoemde 4 soorten, doordat het lichaam, bij beide seksen, kort en breed eivormig is, aan 

 het uiteinde plotseling toegespitst en aldaar twee stompe hoeken vormt. lu de langsrijen op de dekschil- 

 den met meer of minder duidelijke, geelachtige of grauwe haarvlekjes. Bij het <J zijn de middelste uitein- 

 den der pterygiën als hoorntjes opwaarts gericht. Pooten geheel zwart, bij var. *obsitus Gyll. eenigszins 

 roestrood. Lengte 7 — 10 mm. 



O. velutinus Germ. Eene tamelijk kleine soort, van 4V2 — 6V2 mm. lengte. Donkerbruin, overal 

 dicht neerliggend, op de dekschilden dubbel (korter neerliggend en daartusschen met iets langere gebogene 

 haartjes, geelgrauw behaard. Sprieten en pooten roestrood. Halsschild dicht en fijn korrelig, veelal met de 

 aanduiding van eene gladde middellijn of (a. *humilis Germ. = Oodeti Gyll.) is het voorste gedeelte van 

 de schijf, in het midden, dicht bestippeld. DekscMlden kort en breed eivormig, gewelfd; met fijne stippel- 

 lijnen en vlakke, bestippelde, van achteren onduidelijk in langsrijen korrelige, tusschenruimten. 



O. f u 1 1 o Schrank (zebra F.). Terwijl bij o v a t u s de dekschilden gewoon, fijn en zeer kort be- 

 haard zijn en de eerste tusschenruimte, voor het uiteinde, niet bultig opgericht en niet dichter, maar wel, 

 evenals de overige tusschenruimten, rimpelig en raspachtig korrelig is, zijn bij f uil o de dekschilden be- 

 Bchubd en is de eerste tusschenruimte langs den naad, op het afbellende uiteinde, iets verbreed, bultig 

 verdikt en aldaar dichter en grover korrelig. Halsschild groot, korrelig, met eene korte middelkiel. Dek- 

 echilden elliptisch, met fijne stippellijnen en dicht korrelige tusschenruimten. Dijen met een kleinen, 

 voordijen met een grooten tand, die naar voren van 1 — 3 stekeltjes voorzien is; voorschenen van binnen 

 met scherpe bultjes. Bovenzijde van het lichaam fijn, spaarzaam, op de dekschilden eenigszins in langs- 

 rijen kort behaard en daartusschen met talrijke witte of witgrauwe, meestal iets metallisch glanzige, 

 echubvlekken versierd; de schubjes rond. Lengte 6 — -S'/j mm. 



") Zio ook: Edm. Reitter, Bestimm. Tab. (LXVI. Heft) Curculionidae, sub-genera der Gattung 

 Otiorrhynchus, in: Wien. Ent. Zeit. 1912. en : Edm. Reitter. Bestimm. Tab. (LXVII Heft), Cur- 

 culionidae, Untergattungen A r a m m i c h n u s Gozis und Tyloderes Schönh. der Gattung 

 Otiorrhynchus Germ. in: Wien. Ent. Zeit. 1912. 



') Bii het, niet in ons gebied vertegenwoordigde, sub-gen. Dodccastichus Stierl. met 12 

 langsstrepen. 



