LXXVI. CuKCULioNiD. - Otiorrhynch. Stomodes. Mylacus. Peritelüs. Tkachyphl. 529 



2 Alle dijen ongetand. Sub-gen. O t i o r r h y n c h u s s.str. Hiertoe worden gerekend 

 alle soorten in de tabel (1. c. 567) bij 2, eerste alinea, vei'meld (als sub-gen. BrachjTrhi- 

 nus i. sp. ), behalve atroajiterus; erbij gerekend : O. a r m a d i 1 1 o, p o 1 i t u s 

 en hirticornis (welke geen P e r i t e 1 u s-soort is, maar een duidelijke O t i o r r h y n- 

 c h u s — zie blz. 510 noot 2). 



Ten minste de voordijen of achterdijen met een kleinen of grooten tand 3 



3 De tand der voordijen altijd gewoon, de dijen vóór en achter dezen tand gladrandig. 

 Snuit meestal langer dan breed. Sub-gen. Dorymerus Seidl. Hiertoe worden gere- 

 kend alle soorten in de tabel C.N.II.567 bij 2, tweede alinea, vermeld, behalve t r i s t is 

 (nigrita) en o v a t u s ; er bij gerekend zijn: O. p r o c e r u s, p u p i 1 1 a t u s en 

 g e m m a t u s. De tand der voordijen niet volkomen gladrandig, maar aan de voorste 

 afhelling, naar de knie gericht, gekerfd. Subgen. T o u r n i e r i a Strl., met de soorten: 

 f u 1 1 o Schrnk. en ovatus L. 



4 Snuit iets langer dan breed 5 



Snuit niet langer dan breed, de sprietgroef is breed ea reikt, als een glad vlak, tot aan de 

 oogen; deze laatsten staan dorsaal en zijn grootendeels van boven zichtbaar. Schenen 

 dmuier, aan den top naar buiten sterker verbreed ; dijen bij de soort : v e 1 u t i n u s 

 Germ. niet getand. Groep Arammichnus s.str. 



5 De veelal kielvormig begrensde uitranding aan den voorrand van den snuit is (veelal 

 vlak) driehoekig of half cirkelvormig, smaller dan het voorhoofd tusschen de oogen; 

 snuit van voren, met de pterygiën, smaller dan het achtergedeelte van den kop. Sche- 

 nen niet mesvormig afgeplat. Dijen duidelijk getand (of gewoon). Groep : Cryphipho- 



rus Stierl De soorten: ligustici L. en tristis Scop. 



De uitranding aan den voorrand van den snuit is zeer breed en zeer vlak uitgebogen, 

 van achteren kielvormig begrensd, den geheelen voorrand van den snuit innemende en 

 even breed als het voorhoofd tusschen de oogen. Dijen gewoon; schenen sterk afgeplat, 



de buitenrand scherpkantig als een mes. Lichaam zeer spaarzaam en fijn behaard. 

 Groep: Zadrehus Reitt., met de soort: atroapterus De Geer ^). 



Stomodes gyrosicollis Boh. is een nachtdier, uit Frankrijk, Italië en Oostenrijk, dat 

 het meest noordelijk bij Parijs gevangen is. Men sleepte het 's nachts van planten ; zij leef t op 

 heuvels, tusschen graswortels. De ontwikkeling is niet bekend. — Lichaam lang-gestrekt, smal; 

 zwart, fijn grijs, afstaande behaard ; sprieten en tarsen donkerbruin. Oogen klein, het voorhoofd 

 daartusschen veel breeder dan de langsstrepige snuit, tusschen de spriet-inplanting. Halsschild 

 eenigszins kogelrond, dicht langsrimpelig. Dekschilden lang-eivormig, met zeer fijne stippelrijen. 

 Lengte 3— 3j mm. 



Mylacus-) rotundatus F. (ovatus Oliv., debilis Faust) (C.N.IL571). De kever vreet 

 aan de bladen van Bèta vulgaris L., de larve aan de wortels. Deze soort zou nog bij Aken, 

 Düsseldorf en Hannover gevangen zijn. 



Perifelus hirticornis Hrbst. (simo Oliv., variegatus Boh.) (C.N.II.572.7.1) heet nu: Otiorrliynchus 

 hirticornis Hrbst. Ook onder afgevallen, rottende beukenbladen, zeer verbreid in Zuid-Limburg. 

 De soort zou in de tabel van Otiorrhynchus (l.c. 569) bij 13 aldus bijgevoegd kunnen worden : 

 Dekschilden met grof bestippelde langsstrepen, de tusschenruimten grof korrelig of met 

 eene korrelr ij .Dijen knotvormig verdikt. . . De soorten: rugosostriatus Goeze en ligneus Oliv. 

 Dekschilden met fijne stippellijnen en vlakke tusschenruimten, waarop, tusschen de 

 dicht opeen gedrongen schubj es, gekromde haartjes. Dijen slechts zwak knotsvormig 



verdikt (H o m o r h y t m u s Bedel). Zie verder de beschrijving (l.c.) 



hirticornis Herbst. 



Peritelüs 1 e u c o g r a m m u s Germ. (C.N.II.572). De larve leeft in de bloemknoppen van 

 Hieracium pilosella L. en Anemone silvestrisL. '^). 



P. sphaeroides Germ. (griseus Oliv.) (C.N.II.572.7.2.) Deze soort zou ook knagen aan de knop- 

 pen van Rosa canina L., Juniperus communis L. en aan de bladen van beuk en 

 haagbeuk. In België, bij Virton, zeer algemeen in de vallei du Rabay. 



Trachyphioeus Germ. (Lacordaireus Bris.)'') (C.N.II.573.9). De soorten van dit genus zijn nacht- 

 dieren, waarom zij soms, in aantal, in zand- en mergelkuilen worden aangetroffen. 



') Het voorkomen van O. (Tyloderes Schönh.) c h r y s o p s Hrbst. in Hannover berust onge- 

 twijfeld op eene onjuistheid. 



2) Edm. Reitter, Bestimm.-Tab. (LVIII Heft) C u r c u I i o n i d a e, 12. Theil. Die mit P t o c h u s 

 Schönh. verwandten Genera: in: Verh. des uaturf. Ver, Brünn, XLIV Band. 1906. 



') Deze plant komt niet in Nederland voor, maar wel in Duitschland, o.a. bij Osnabrück en Hildesheim. 



*) R. Formdnek, Bestimm. Tab. (LXI Heft), C u r c u 1 i o n i d a e, 15 Teil, Genus Trachy- 

 phioeus Germ., in: Wien. Ent. Zeit. XXVI 1907. 



34 



