532 LXXVI. CüRcuLiONiDAE. - Barypithes. Rhinomias. Omias. Brachysomus. 



schild nagenoeg kogelrond. Dekschilden ongeveer tweemaal zoo langs als het halsschild. 

 Pooten naar verhouding kort en dik. Roodgeel, lichter dan p e 1 1 u c i d u s gekleurd, 



ook gemiddeld kleiner. Lengte 3 mm duplicatus Keys. 



Bij het (J de voordijen krachtig-, de middel- en achterdijen slechts matig verdikt. 

 Halsscliild even lang als breed, met nagenoeg halfcirkelvormig gebogen zijden, maar 

 naar voren convergeerend. Dekschilden meer dan tweemaal zoo lang als het halsschild, 

 aan de basis scherper af geknot, met duidelijker schouderhoeken. Pooten naar verhou- 

 ding lang en dmi. Donkerder gekleurd, pekbruin of bijna zwart, onuitgekleurd rood- 

 achtigbruin. Lengte 3—4 mm pellucidus Bohem. 



B. pellucidus Boh. (C.N.II.576.10.3) is, volgens J. B. Ericson, eene variëteit van B. m o 1 1 i c o- 

 m u s. Hij neemt vier lokaalvormen van deze soort aan. Volgens Seidlitz stemt de beschrijving 

 van het type overeen met Omias concinnus Sch. B. pellucidus was bij Boskoop 

 schadelijk aan Chamaecyparis LawsonianaA. Murr., Juni; overigens zeer alge- 

 meen in Zuid-Limburg, ook bij Formica r u f a L. en L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr. ; 

 ook in Leiden (in den Hortus botanicus), bij Hilversum, Witmarsum, Denekamp, Domburg en 

 op meerdere plaatsen in Gelderland. 



B. trichoptcrus Gaut. (\iolatus 8eidl.) (C.N.II.576.10.4). L. von Heijden en Kleine vermelden 

 kevervraat aan de bladen van aardbeziën. 



Rhinomias Reitt. (C.N.II.576). Volgens Formdnek een sub-genus van het, niet bij ons ver- 

 tegenwoordigde, genus Omias Schönh. Volgens Reuter behooren zoowel Rhinomias als 

 Omias tot den tribus Mylacini; Barypithes daarentegen tot den tribus B r a c h y- 

 derini. Omias onderscheidt zich van, de daarop zeer gelijkende, Barypithes door 

 de rugstandig gelegen sprietgroef. Zelden is het lichaam geheel kaal. 



Omias rufipes Boh. Onder afgevallen bladen en aan verscheidene laag groeiende plan- 

 tensoorten, vooral grassen; ook dezelfde levenswijze bij de andere twee soorten. In Noord-Duitsch- 

 land. 



O. concinnus Boh. (parvulus Boh., sericeus Boh., oblongus Boh. Raymondi Gaut., Mar- 

 queti Gaut., mandibularis Chevr.). In IMiddel- en Zuid-Duitschland. (Zie C.N.II.575 noot 1)). 



O. m o 1 1 i n u s Boh. (Bohemani Zett.). In West Duitschland, o. a. in Nassau, in aanspoelsel, 

 voorjaar. 



De 3 soorten van het genus Omias onderscheiden zich aldus ; 



1 Zwart, stoffijn behaard, nagenoeg kaal; glanzig, sprieten en pooten roestrood. Kop 

 klein, met tamelijk ontwikkelde slapen. Halsschild smaller dan de dekschilden, fijn en 

 dicht bestippeld ; weinig breeder dan lang ; achter het midden het breedst, naar voren 

 veel sterker dan naar de basis versmald. Dekschilden kort-eivormig, buikig verbreed ; 



bovenop met matig sterke stippellijnen. Lengte 2— 2^ mm rufipes Boh. 



Bovenzijde duidelijk behaard 2 



2 Beharing gewoon, weinig lang en niet zeer dicht, afstaande en geki-omd. Lichaam lang- 

 werpig, roodbruin, bij a. *atrum Gerh. de dekschilden zwartbruin of zwart. Sprieten 

 en pooten roodgeel, sprietknots donkerder, de scapus geki'omd. Kop fijn; halsschild 

 dichter en iets krachtiger bestippeld. Halsschild ongeveer even lang als breed. Dek- 

 schilden lang-ovaal, iets breeder dan het halsschild ; met krachtige stippellijnen. Lengte 



27,-3 mm concinnus Boh. 



Beharing tweeledig; eene fijne, korte, neerliggende en daartusschen, op de deksclülden, 

 met eene langsrij van afstaande, lange borstelhaartjes. Voorhoofd nagenoeg glad. Hals- 

 schild klein, breeder dan lang. Dekschilden kort, kogelvormig-ovaal, sterk buikig ver- 

 breed, met duidelijke stippellijnen. Lichaam zwartachtig tot roodbruin, sprieten en 

 pooten roestrood. Lengte 3—3^ mm mollinus Boh. 



Brachysomus ^) echinatus Bonsd. (hirsutulus F., Boh.) (€.^.11.511 .11.1). Volgens L. von Heyden 

 ook op de bladen van kamperfoelie en onder Phalaris arundinacea L. 



B. s e t i g e r Bohem. (pruinosus Bohem., Antoni Reitt.). In Nassau, uit aanspoelsel. Maart. 

 Deze soort onderscheidt zich van de andere twee genoemde soorten, aldus: 



1 Zijden van het halsschild met rondachtige, de meer kaal toeschijnende schijf met lang- 

 werpige, witte schubjes bezet. Zie verder de beschrijving, l.c. . . . echinatus Bonsd. 



') Zie: li. Formdnek, Brachysomus, Steph. in Wien. Ent. Zeit. 1905. 



